سُورَةُ الأَنفَالِ
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
يَسْـَٔلُونَكَ عَنِ ٱلْأَنفَالِ ۖ قُلِ ٱلْأَنفَالُ لِلَّهِ وَٱلرَّسُولِ ۖ فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَصْلِحُوا۟ ذَاتَ بَيْنِكُمْ ۖ وَأَطِيعُوا۟ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥٓ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ ﴿١﴾
از تو دربارهٔ آنچه به اموال عمومی افزوده می‌شود می‌پرسند؛ بگو: «هر چه به اموال عمومی افزوده می‌شود از آنِ خدا و این فرستاده است؛ پس، از خدا پروا داشته باشید و آنچه را اختیاردار روابط میان شماست، اصلاح کنید؛ و اگر مؤمن‌اید، از خدا و فرستاده‌اش فرمان برید.
إِنَّمَا ٱلْمُؤْمِنُونَ ٱلَّذِينَ إِذَا ذُكِرَ ٱللَّهُ وَجِلَتْ قُلُوبُهُمْ وَإِذَا تُلِيَتْ عَلَيْهِمْ ءَايَٰتُهُۥ زَادَتْهُمْ إِيمَٰنًۭا وَعَلَىٰ رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ ﴿٢﴾
جز این نیست که مؤمنان کسانی‌اند که چون خدا یاد شود، دل‌هایشان آشفته و نگران گردد و چون نشانه‌های او بر آنان تلاوت شود، آن نشانه‌ها ایمانشان را افزایش دهد و بر خداوندگارشان تکیه و اعتماد می‌کنند.
ٱلَّذِينَ يُقِيمُونَ ٱلصَّلَوٰةَ وَمِمَّا رَزَقْنَٰهُمْ يُنفِقُونَ ﴿٣﴾
همان کسانی که نماز را برپا می‌دارند و از آنچه به ایشان روزی داده‌ایم انفاق می‌کنند.
أُو۟لَٰٓئِكَ هُمُ ٱلْمُؤْمِنُونَ حَقًّۭا ۚ لَّهُمْ دَرَجَٰتٌ عِندَ رَبِّهِمْ وَمَغْفِرَةٌۭ وَرِزْقٌۭ كَرِيمٌۭ ﴿٤﴾
ایشان‌اند آن مؤمنان راستین؛ آنان نزد خداوندگارشان درجاتی خواهند داشت و آمرزشی و روزی کریمانه‌ای.
كَمَآ أَخْرَجَكَ رَبُّكَ مِنۢ بَيْتِكَ بِٱلْحَقِّ وَإِنَّ فَرِيقًۭا مِّنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ لَكَٰرِهُونَ ﴿٥﴾
همان‌گونه که خداوندگارت تو را بر مبنایی درست از خانه‌ات بیرون آورد، با آنکه گروهی از مؤمنان سخت ناخشنود بودند.
يُجَٰدِلُونَكَ فِى ٱلْحَقِّ بَعْدَمَا تَبَيَّنَ كَأَنَّمَا يُسَاقُونَ إِلَى ٱلْمَوْتِ وَهُمْ يَنظُرُونَ ﴿٦﴾
پس از آنکه حقیقت روشن شده، چنان دربارهٔ آن با تو بگومگو می‌کنند که گویی در حالی که خودشان ناظرند، به‌سوی مرگ رانده می‌شوند.
وَإِذْ يَعِدُكُمُ ٱللَّهُ إِحْدَى ٱلطَّآئِفَتَيْنِ أَنَّهَا لَكُمْ وَتَوَدُّونَ أَنَّ غَيْرَ ذَاتِ ٱلشَّوْكَةِ تَكُونُ لَكُمْ وَيُرِيدُ ٱللَّهُ أَن يُحِقَّ ٱلْحَقَّ بِكَلِمَٰتِهِۦ وَيَقْطَعَ دَابِرَ ٱلْكَٰفِرِينَ ﴿٧﴾
و آنگاه که خدا به شما وعده می‌داد که یکی از دو دسته از آنِ شما خواهد بود و شما دوست داشتید آنکه بدون سلاح است از آنِ شما باشد؛ ولی خدا می‌خواست حق را با کلماتش ثابت و مستقر سازد و ریشهٔ حق‌پوشان را بکند.
لِيُحِقَّ ٱلْحَقَّ وَيُبْطِلَ ٱلْبَٰطِلَ وَلَوْ كَرِهَ ٱلْمُجْرِمُونَ ﴿٨﴾
تا حق را ثابت و مستقر سازد و باطل را زائل گرداند، هر چند بزهکاران بدشان آید.
إِذْ تَسْتَغِيثُونَ رَبَّكُمْ فَٱسْتَجَابَ لَكُمْ أَنِّى مُمِدُّكُم بِأَلْفٍۢ مِّنَ ٱلْمَلَٰٓئِكَةِ مُرْدِفِينَ ﴿٩﴾
آنگاه که از خداوندگارتان درخواست نجات و پناه داشتید و او به شما پاسخ مثبت داد که: «من شما را با هزار فرشته که به صف شده‌اند یاری می‌کنم.
وَمَا جَعَلَهُ ٱللَّهُ إِلَّا بُشْرَىٰ وَلِتَطْمَئِنَّ بِهِۦ قُلُوبُكُمْ ۚ وَمَا ٱلنَّصْرُ إِلَّا مِنْ عِندِ ٱللَّهِ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ ﴿١٠﴾
و خدا آن را جز به‌عنوان یک مژده قرار نداد، تا دل‌هاتان بدان آرام گیرد؛ وگرنه آن حمایت اصلی جز از جانب خدا نخواهد بود؛ که به‌راستی خدا عزتمند و فرزانه است.
إِذْ يُغَشِّيكُمُ ٱلنُّعَاسَ أَمَنَةًۭ مِّنْهُ وَيُنَزِّلُ عَلَيْكُم مِّنَ ٱلسَّمَآءِ مَآءًۭ لِّيُطَهِّرَكُم بِهِۦ وَيُذْهِبَ عَنكُمْ رِجْزَ ٱلشَّيْطَٰنِ وَلِيَرْبِطَ عَلَىٰ قُلُوبِكُمْ وَيُثَبِّتَ بِهِ ٱلْأَقْدَامَ ﴿١١﴾
هنگامی که خواب سبک را به‌عنوان امنیتی از جانب خود بر شما مستولی می‌کرد و بر شما از آسمان آبی فرومی‌فرستاد تا با آن پاکتان کند و اضطراب شیطان را از شما دور سازد و دل‌هایتان را استحکام بخشد و گام‌هایتان را بدان استوار سازد.
إِذْ يُوحِى رَبُّكَ إِلَى ٱلْمَلَٰٓئِكَةِ أَنِّى مَعَكُمْ فَثَبِّتُوا۟ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ ۚ سَأُلْقِى فِى قُلُوبِ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ ٱلرُّعْبَ فَٱضْرِبُوا۟ فَوْقَ ٱلْأَعْنَاقِ وَٱضْرِبُوا۟ مِنْهُمْ كُلَّ بَنَانٍۢ ﴿١٢﴾
آنگاه که خداوندگارت به فرشتگان وحی می‌کرد: «من با شمایم، پس کسانی را که ایمان آورده‌اند، استوار سازید. به‌زودی در دل‌های کسانی که حق‌پوشی کردند هراس خواهم افکند؛ پس بالای گردن‌ها را قطع کنید و هر دست و پایی را از ایشان قطع کنید.
ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ شَآقُّوا۟ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥ ۚ وَمَن يُشَاقِقِ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥ فَإِنَّ ٱللَّهَ شَدِيدُ ٱلْعِقَابِ ﴿١٣﴾
آن بدین سبب است که آنها راه اختلاف و جدایی از خدا و فرستاده‌اش را در پیش گرفتند و هر که به اختلاف و جدایی از خدا و فرستاده‌اش رو آورد، بی‌تردید خدا پیامدهای سختی را در نظر می‌گیرد.
ذَٰلِكُمْ فَذُوقُوهُ وَأَنَّ لِلْكَٰفِرِينَ عَذَابَ ٱلنَّارِ ﴿١٤﴾
آن‌چنان است؛ پس بچشیدش، که حق‌پوشان را عذابِ آتش خواهد بود.
يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓا۟ إِذَا لَقِيتُمُ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ زَحْفًۭا فَلَا تُوَلُّوهُمُ ٱلْأَدْبَارَ ﴿١٥﴾
ای کسانی که ایمان آورده‌اید، هر گاه با حق‌پوشانی که در حال پیشروی سنگین‌اند روبه‌رو شدید، به آنان پشت نکنید.
وَمَن يُوَلِّهِمْ يَوْمَئِذٍۢ دُبُرَهُۥٓ إِلَّا مُتَحَرِّفًۭا لِّقِتَالٍ أَوْ مُتَحَيِّزًا إِلَىٰ فِئَةٍۢ فَقَدْ بَآءَ بِغَضَبٍۢ مِّنَ ٱللَّهِ وَمَأْوَىٰهُ جَهَنَّمُ ۖ وَبِئْسَ ٱلْمَصِيرُ ﴿١٦﴾
و هر که در آن روز، جز برای تغییر موضع تاکتیکی یا پیوستن به گروهی، به آنان پشت کند، به خشمی از جانب خدا در افتاده و منزلگاهش دوزخ است؛ و چه بد سرانجامی خواهد بود.
فَلَمْ تَقْتُلُوهُمْ وَلَٰكِنَّ ٱللَّهَ قَتَلَهُمْ ۚ وَمَا رَمَيْتَ إِذْ رَمَيْتَ وَلَٰكِنَّ ٱللَّهَ رَمَىٰ ۚ وَلِيُبْلِىَ ٱلْمُؤْمِنِينَ مِنْهُ بَلَآءً حَسَنًا ۚ إِنَّ ٱللَّهَ سَمِيعٌ عَلِيمٌۭ ﴿١٧﴾
پس شما نکشتیدشان، بلکه خدا آنان را کشت؛ و آنگاه که پرتاب کردی، تو پرتاب نکردی، بلکه خدا پرتاب کرد؛ تا مؤمنان را از جانب خود در معرض آزمایشی نیکو قرار دهد. به‌راستی خدا شنوا و داناست.
ذَٰلِكُمْ وَأَنَّ ٱللَّهَ مُوهِنُ كَيْدِ ٱلْكَٰفِرِينَ ﴿١٨﴾
آن‌چنان است؛ و خداست که نیرنگ حق‌پوشان را سست می‌کند.
إِن تَسْتَفْتِحُوا۟ فَقَدْ جَآءَكُمُ ٱلْفَتْحُ ۖ وَإِن تَنتَهُوا۟ فَهُوَ خَيْرٌۭ لَّكُمْ ۖ وَإِن تَعُودُوا۟ نَعُدْ وَلَن تُغْنِىَ عَنكُمْ فِئَتُكُمْ شَيْـًۭٔا وَلَوْ كَثُرَتْ وَأَنَّ ٱللَّهَ مَعَ ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿١٩﴾
اگر پیروزی را می‌جویید، اینک آن پیروزی به سراغتان آمده است؛ و اگر دست بردارید، آن برایتان بهتر خواهد بود؛ و اگر بازگردید، ما نیز بازمی‌گردیم. و گروهتان - هر چند پرشمار باشد - هیچ سودی به حالتان نخواهد داشت؛ و بی‌تردید خدا با مؤمنان است.
يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓا۟ أَطِيعُوا۟ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥ وَلَا تَوَلَّوْا۟ عَنْهُ وَأَنتُمْ تَسْمَعُونَ ﴿٢٠﴾
ای کسانی که ایمان آورده‌اید، از خدا و فرستاده‌اش فرمان برید و با آنکه می‌شنوید از او رویگردان نشوید.
وَلَا تَكُونُوا۟ كَٱلَّذِينَ قَالُوا۟ سَمِعْنَا وَهُمْ لَا يَسْمَعُونَ ﴿٢١﴾
و مانند کسانی نباشید که گفتند: «شنیدیم»، در حالی که نمی‌شنیدند.
پیشنهادشده در پست #۳۱۷۷ · ۲۴ بهمن ۱۴۰۴۞ إِنَّ شَرَّ ٱلدَّوَآبِّ عِندَ ٱللَّهِ ٱلصُّمُّ ٱلْبُكْمُ ٱلَّذِينَ لَا يَعْقِلُونَ ﴿٢٢﴾
بی‌تردید بدترین جنبندگان نزد خدا کرها و لال‌هایی‌اند که درک نمی‌کنند.
وَلَوْ عَلِمَ ٱللَّهُ فِيهِمْ خَيْرًۭا لَّأَسْمَعَهُمْ ۖ وَلَوْ أَسْمَعَهُمْ لَتَوَلَّوا۟ وَّهُم مُّعْرِضُونَ ﴿٢٣﴾
و اگر خدا در آنان خیری سراغ داشت، قطعاً شنوایشان می‌ساخت؛ و اگر شنوایشان می‌کرد، باز هم در حالی که بی‌اعتنایند، رویگردان می‌شدند.
يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ ٱسْتَجِيبُوا۟ لِلَّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاكُمْ لِمَا يُحْيِيكُمْ ۖ وَٱعْلَمُوٓا۟ أَنَّ ٱللَّهَ يَحُولُ بَيْنَ ٱلْمَرْءِ وَقَلْبِهِۦ وَأَنَّهُۥٓ إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ ﴿٢٤﴾
ای کسانی که ایمان آورده‌اید، به خدا و به این فرستاده پاسخ مثبت دهید، وقتی شما را به چیزی فرا می‌خواند که زنده می‌کندتان؛ و بدانید که خدا میان انسان و دلش جدایی می‌اندازد و اینکه شما به سوی او برانگیخته و گردآورده می‌شوید.
وَٱتَّقُوا۟ فِتْنَةًۭ لَّا تُصِيبَنَّ ٱلَّذِينَ ظَلَمُوا۟ مِنكُمْ خَآصَّةًۭ ۖ وَٱعْلَمُوٓا۟ أَنَّ ٱللَّهَ شَدِيدُ ٱلْعِقَابِ ﴿٢٥﴾
و از آشوبی پروا داشته باشید که تنها کسانی از شما که ستم کردند دچارش نمی‌شوند؛ و بدانید که خدا پیامدهای سختی را در نظر می‌گیرد.
وَٱذْكُرُوٓا۟ إِذْ أَنتُمْ قَلِيلٌۭ مُّسْتَضْعَفُونَ فِى ٱلْأَرْضِ تَخَافُونَ أَن يَتَخَطَّفَكُمُ ٱلنَّاسُ فَـَٔاوَىٰكُمْ وَأَيَّدَكُم بِنَصْرِهِۦ وَرَزَقَكُم مِّنَ ٱلطَّيِّبَٰتِ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ ﴿٢٦﴾
و یاد کنید هنگامی که شما اندک بودید و در زمین به زبونی کشیده می‌شدید و از اینکه مردم شما را بربایند بیم داشتید، ولی خدا پناهتان داد و با حمایتش از شما پشتیبانی کرد و از چیزهای پاکیزه روزیتان داد؛ باشد که قدرشناسی کنید.
يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ لَا تَخُونُوا۟ ٱللَّهَ وَٱلرَّسُولَ وَتَخُونُوٓا۟ أَمَٰنَٰتِكُمْ وَأَنتُمْ تَعْلَمُونَ ﴿٢٧﴾
ای کسانی که ایمان آورده‌اید، به خدا و این فرستاده خیانت نکنید و با آنکه می‌دانید، در امانت‌هایتان خیانت نورزید.
پیشنهادشده در پست #۳۱۷۷ · ۲۴ بهمن ۱۴۰۴وَٱعْلَمُوٓا۟ أَنَّمَآ أَمْوَٰلُكُمْ وَأَوْلَٰدُكُمْ فِتْنَةٌۭ وَأَنَّ ٱللَّهَ عِندَهُۥٓ أَجْرٌ عَظِيمٌۭ ﴿٢٨﴾
و بدانید که دارایی‌ها و فرزندانتان تنها وسیله‌ای برای آزمایش است و خداست که پاداشی سترگ نزد اوست.
يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓا۟ إِن تَتَّقُوا۟ ٱللَّهَ يَجْعَل لَّكُمْ فُرْقَانًۭا وَيُكَفِّرْ عَنكُمْ سَيِّـَٔاتِكُمْ وَيَغْفِرْ لَكُمْ ۗ وَٱللَّهُ ذُو ٱلْفَضْلِ ٱلْعَظِيمِ ﴿٢٩﴾
ای کسانی که ایمان آورده‌اید، اگر از خدا پروا کنید، برایتان قدرت تشخیصی قرار می‌دهد و بدی‌هایتان را می‌پوشاند و نادیده می‌گیرد و شما را می‌آمرزد؛ و خدا دارای افزون‌بخشی سترگی است.
وَإِذْ يَمْكُرُ بِكَ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ لِيُثْبِتُوكَ أَوْ يَقْتُلُوكَ أَوْ يُخْرِجُوكَ ۚ وَيَمْكُرُونَ وَيَمْكُرُ ٱللَّهُ ۖ وَٱللَّهُ خَيْرُ ٱلْمَٰكِرِينَ ﴿٣٠﴾
و وقتی کسانی که حق‌پوشی کردند، برایت نقشه می‌کشیدند تا تو را محصور کنند یا بکشند یا بیرون برانند؛ و نقشه می‌کشیدند و خدا هم نقشه می‌کشید؛ و خدا بهترین نقشه‌کشان است.
وَإِذَا تُتْلَىٰ عَلَيْهِمْ ءَايَٰتُنَا قَالُوا۟ قَدْ سَمِعْنَا لَوْ نَشَآءُ لَقُلْنَا مِثْلَ هَٰذَآ ۙ إِنْ هَٰذَآ إِلَّآ أَسَٰطِيرُ ٱلْأَوَّلِينَ ﴿٣١﴾
و هنگامی که نشانه‌های ما بر آنان تلاوت شود، گویند: «شنیدیم؛ اگر بخواهیم، ما هم می‌توانیم مانند این را بگوییم؛ این چیزی جز افسانه‌های پیشینیان نیست.
وَإِذْ قَالُوا۟ ٱللَّهُمَّ إِن كَانَ هَٰذَا هُوَ ٱلْحَقَّ مِنْ عِندِكَ فَأَمْطِرْ عَلَيْنَا حِجَارَةًۭ مِّنَ ٱلسَّمَآءِ أَوِ ٱئْتِنَا بِعَذَابٍ أَلِيمٍۢ ﴿٣٢﴾
و آنگاه که گفتند: «خدایا، اگر این حق است و از نزد توست، پس بر ما سنگ‌هایی از آسمان ببار یا برایمان عذابی دردناک بیاور.
وَمَا كَانَ ٱللَّهُ لِيُعَذِّبَهُمْ وَأَنتَ فِيهِمْ ۚ وَمَا كَانَ ٱللَّهُ مُعَذِّبَهُمْ وَهُمْ يَسْتَغْفِرُونَ ﴿٣٣﴾
ولی ارادهٔ خدا بر آن نیست که آنان را در حالی که تو در میانشان هستی عذاب کند؛ و ارادهٔ خدا بر آن نیست که در حالی که آمرزش می‌خواهند، عذاب‌کنندهٔ آنها باشد.
وَمَا لَهُمْ أَلَّا يُعَذِّبَهُمُ ٱللَّهُ وَهُمْ يَصُدُّونَ عَنِ ٱلْمَسْجِدِ ٱلْحَرَامِ وَمَا كَانُوٓا۟ أَوْلِيَآءَهُۥٓ ۚ إِنْ أَوْلِيَآؤُهُۥٓ إِلَّا ٱلْمُتَّقُونَ وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ ﴿٣٤﴾
و چرا خدا عذابشان نکند در حالی که از مسجدالحرام باز می‌دارند؟ و گردانندهٔ امور آن نیستند؛ که گردانندهٔ امور آن، جز پرواپیشگان نباشند؛ ولی بیشترشان نمی‌دانند.
وَمَا كَانَ صَلَاتُهُمْ عِندَ ٱلْبَيْتِ إِلَّا مُكَآءًۭ وَتَصْدِيَةًۭ ۚ فَذُوقُوا۟ ٱلْعَذَابَ بِمَا كُنتُمْ تَكْفُرُونَ ﴿٣٥﴾
و نمازشان نزد آن خانه جز سوت زدنی و کف زدنی نیست؛ پس به‌خاطر آنکه حق‌پوشی می‌کردید، عذاب را بچشید.
إِنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ يُنفِقُونَ أَمْوَٰلَهُمْ لِيَصُدُّوا۟ عَن سَبِيلِ ٱللَّهِ ۚ فَسَيُنفِقُونَهَا ثُمَّ تَكُونُ عَلَيْهِمْ حَسْرَةًۭ ثُمَّ يُغْلَبُونَ ۗ وَٱلَّذِينَ كَفَرُوٓا۟ إِلَىٰ جَهَنَّمَ يُحْشَرُونَ ﴿٣٦﴾
بی‌تردید کسانی که حق‌پوشی کردند، دارایی‌هایشان را برای بازداشتن از راه خدا هزینه می‌کنند؛ آری، هزینه‌اش خواهند کرد، ولی مایهٔ افسوسی بر آنها خواهد شد؛ آنگاه شکست خواهند خورد؛ و کسانی که حق‌پوشی کردند، به‌سوی دوزخ گردآورده و برانگیخته می‌شوند.
لِيَمِيزَ ٱللَّهُ ٱلْخَبِيثَ مِنَ ٱلطَّيِّبِ وَيَجْعَلَ ٱلْخَبِيثَ بَعْضَهُۥ عَلَىٰ بَعْضٍۢ فَيَرْكُمَهُۥ جَمِيعًۭا فَيَجْعَلَهُۥ فِى جَهَنَّمَ ۚ أُو۟لَٰٓئِكَ هُمُ ٱلْخَٰسِرُونَ ﴿٣٧﴾
تا خدا پلید را از پاکیزه جدا سازد و پلید را روی هم قرار دهد، تا همگی را تلنبار کند و در دوزخ قرارش دهد؛ ایشان‌اند همان زیانکاران.
قُل لِّلَّذِينَ كَفَرُوٓا۟ إِن يَنتَهُوا۟ يُغْفَرْ لَهُم مَّا قَدْ سَلَفَ وَإِن يَعُودُوا۟ فَقَدْ مَضَتْ سُنَّتُ ٱلْأَوَّلِينَ ﴿٣٨﴾
به کسانی که حق‌پوشی کردند بگو: «اگر دست بردارند، گذشته‌هایشان آمرزیده خواهد شد؛ ولی اگر بازگردند، قطعاً سنت پیشینیان جاری شده است.
وَقَٰتِلُوهُمْ حَتَّىٰ لَا تَكُونَ فِتْنَةٌۭ وَيَكُونَ ٱلدِّينُ كُلُّهُۥ لِلَّهِ ۚ فَإِنِ ٱنتَهَوْا۟ فَإِنَّ ٱللَّهَ بِمَا يَعْمَلُونَ بَصِيرٌۭ ﴿٣٩﴾
و با آنان بجنگید تا آشوبی وجود نداشته باشد و حساب و کتاب، همه‌اش از آنِ خدا باشد؛ ولی اگر دست برداشتند، بی‌تردید خدا به آنچه می‌کنند بیناست.
وَإِن تَوَلَّوْا۟ فَٱعْلَمُوٓا۟ أَنَّ ٱللَّهَ مَوْلَىٰكُمْ ۚ نِعْمَ ٱلْمَوْلَىٰ وَنِعْمَ ٱلنَّصِيرُ ﴿٤٠﴾
و اگر رویگردان شدند، بدانید که خدا مولای شماست؛ چه خوب مولایی و چه خوب حمایت‌کننده‌ای!
۞ وَٱعْلَمُوٓا۟ أَنَّمَا غَنِمْتُم مِّن شَىْءٍۢ فَأَنَّ لِلَّهِ خُمُسَهُۥ وَلِلرَّسُولِ وَلِذِى ٱلْقُرْبَىٰ وَٱلْيَتَٰمَىٰ وَٱلْمَسَٰكِينِ وَٱبْنِ ٱلسَّبِيلِ إِن كُنتُمْ ءَامَنتُم بِٱللَّهِ وَمَآ أَنزَلْنَا عَلَىٰ عَبْدِنَا يَوْمَ ٱلْفُرْقَانِ يَوْمَ ٱلْتَقَى ٱلْجَمْعَانِ ۗ وَٱللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍۢ قَدِيرٌ ﴿٤١﴾
و اگر به خدا و آنچه در روز تشخیص حق و باطل، روزی که دو گروه با هم روبه‌رو شدند، بر بندهٔ خود فرو فرستادیم، ایمان آورده‌اید؛ بدانید که از هر چیزی که نصیبتان شود، یک‌پنجمش از آنِ خدا و از آنِ این فرستاده و از آنِ نزدیکان و یتیمان و بینوایان و در راه مانده است، و خدا بر هر کاری تواناست.
إِذْ أَنتُم بِٱلْعُدْوَةِ ٱلدُّنْيَا وَهُم بِٱلْعُدْوَةِ ٱلْقُصْوَىٰ وَٱلرَّكْبُ أَسْفَلَ مِنكُمْ ۚ وَلَوْ تَوَاعَدتُّمْ لَٱخْتَلَفْتُمْ فِى ٱلْمِيعَٰدِ ۙ وَلَٰكِن لِّيَقْضِىَ ٱللَّهُ أَمْرًۭا كَانَ مَفْعُولًۭا لِّيَهْلِكَ مَنْ هَلَكَ عَنۢ بَيِّنَةٍۢ وَيَحْيَىٰ مَنْ حَىَّ عَنۢ بَيِّنَةٍۢ ۗ وَإِنَّ ٱللَّهَ لَسَمِيعٌ عَلِيمٌ ﴿٤٢﴾
هنگامی که شما در موقعیت پست‌تر قرار داشتید و آنان در موقعیت بلندتر و سواران پایین‌تر از شما بودند؛ و اگر با هم قرار گذاشته بودید، قطعاً در موعد مقرر ناهماهنگ عمل می‌کردید؛ ولی خدا می‌خواست کاری را که قطعی شده بود محقق سازد، تا هر که نابود می‌شود با دلیلی روشن نابود شود و هر که زنده می‌شود با دلیلی روشن زنده شود؛ و به‌راستی قطعاً خدا شنوا و داناست.
إِذْ يُرِيكَهُمُ ٱللَّهُ فِى مَنَامِكَ قَلِيلًۭا ۖ وَلَوْ أَرَىٰكَهُمْ كَثِيرًۭا لَّفَشِلْتُمْ وَلَتَنَٰزَعْتُمْ فِى ٱلْأَمْرِ وَلَٰكِنَّ ٱللَّهَ سَلَّمَ ۗ إِنَّهُۥ عَلِيمٌۢ بِذَاتِ ٱلصُّدُورِ ﴿٤٣﴾
و چون خدا در خوابت به تو اندک نشانشان می‌داد؛ که اگر آنان را بسیار نشانت می‌داد، قطعاً سست می‌شدید و حتماً در کار دچار کشمکش می‌شدید؛ ولی خدا در امان داشت. بی‌تردید او به آنچه اختیار سینه‌ها را دارد داناست.
وَإِذْ يُرِيكُمُوهُمْ إِذِ ٱلْتَقَيْتُمْ فِىٓ أَعْيُنِكُمْ قَلِيلًۭا وَيُقَلِّلُكُمْ فِىٓ أَعْيُنِهِمْ لِيَقْضِىَ ٱللَّهُ أَمْرًۭا كَانَ مَفْعُولًۭا ۗ وَإِلَى ٱللَّهِ تُرْجَعُ ٱلْأُمُورُ ﴿٤٤﴾
و چون هنگامی که با هم روبه‌رو شدید، در چشمانتان اندک نشانشان داد و شما را نیز در چشمان آنها اندک جلوه داد، تا خدا کاری را که قطعی شده بود محقق سازد؛ و همهٔ امور به خدا باز می‌گردد.
يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓا۟ إِذَا لَقِيتُمْ فِئَةًۭ فَٱثْبُتُوا۟ وَٱذْكُرُوا۟ ٱللَّهَ كَثِيرًۭا لَّعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ ﴿٤٥﴾
ای کسانی که ایمان آورده‌اید، هنگامی که با گروهی روبه‌رو شدید، ثابت‌قدم بمانید و خدا را بسیار یاد کنید؛ باشد که رستگار شوید.
وَأَطِيعُوا۟ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥ وَلَا تَنَٰزَعُوا۟ فَتَفْشَلُوا۟ وَتَذْهَبَ رِيحُكُمْ ۖ وَٱصْبِرُوٓا۟ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ مَعَ ٱلصَّٰبِرِينَ ﴿٤٦﴾
و از خدا و فرستاده‌اش فرمان برید و کشمکش نکنید که سست می‌شوید و شکوهتان از بین می‌رود؛ و شکیبا باشید؛ که بی‌تردید خدا با شکیبایان است.
وَلَا تَكُونُوا۟ كَٱلَّذِينَ خَرَجُوا۟ مِن دِيَٰرِهِم بَطَرًۭا وَرِئَآءَ ٱلنَّاسِ وَيَصُدُّونَ عَن سَبِيلِ ٱللَّهِ ۚ وَٱللَّهُ بِمَا يَعْمَلُونَ مُحِيطٌۭ ﴿٤٧﴾
و مانند کسانی نباشید که با حالت سرمستی و جلوه‌گری مقابل مردم از خانه‌هایشان بیرون آمدند و از راه خدا بازمی‌دارند؛ و خدا به آنچه می‌کنند احاطه دارد.
وَإِذْ زَيَّنَ لَهُمُ ٱلشَّيْطَٰنُ أَعْمَٰلَهُمْ وَقَالَ لَا غَالِبَ لَكُمُ ٱلْيَوْمَ مِنَ ٱلنَّاسِ وَإِنِّى جَارٌۭ لَّكُمْ ۖ فَلَمَّا تَرَآءَتِ ٱلْفِئَتَانِ نَكَصَ عَلَىٰ عَقِبَيْهِ وَقَالَ إِنِّى بَرِىٓءٌۭ مِّنكُمْ إِنِّىٓ أَرَىٰ مَا لَا تَرَوْنَ إِنِّىٓ أَخَافُ ٱللَّهَ ۚ وَٱللَّهُ شَدِيدُ ٱلْعِقَابِ ﴿٤٨﴾
و هنگامی که شیطان اعمالشان را برایشان آراست و گفت: «امروز هیچ‌کس از مردم بر شما فائق نمی‌آید؛ و من پناه‌دهندهٔ شمایم.» ولی وقتی دو گروه با هم مواجه شدند، پا پس کشید و گفت: «من از شما بر کنارم. من چیزی را می‌بینم که شما نمی‌بینید. من از خدا بیم دارم؛ و خدا پیامدهای سختی را در نظر می‌گیرد.
إِذْ يَقُولُ ٱلْمُنَٰفِقُونَ وَٱلَّذِينَ فِى قُلُوبِهِم مَّرَضٌ غَرَّ هَٰٓؤُلَآءِ دِينُهُمْ ۗ وَمَن يَتَوَكَّلْ عَلَى ٱللَّهِ فَإِنَّ ٱللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌۭ ﴿٤٩﴾
آنگاه که منافقان و کسانی که در دل‌هایشان مرضی بود، می‌گفتند: «اینها دینشان مغرورشان کرده است.» در حالی که هر کس بر خدا اعتماد و تکیه کند، بی‌تردید خدا عزتمند و فرزانه است.
وَلَوْ تَرَىٰٓ إِذْ يَتَوَفَّى ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ ۙ ٱلْمَلَٰٓئِكَةُ يَضْرِبُونَ وُجُوهَهُمْ وَأَدْبَٰرَهُمْ وَذُوقُوا۟ عَذَابَ ٱلْحَرِيقِ ﴿٥٠﴾
و شگفتا اگر ببینی هنگامی که فرشتگان جان کسانی را که حق‌پوشی کنند، می‌گیرند، در حالی که بر چهره و پشتشان می‌زنند که: «عذاب سوزان را بچشید.
ذَٰلِكَ بِمَا قَدَّمَتْ أَيْدِيكُمْ وَأَنَّ ٱللَّهَ لَيْسَ بِظَلَّٰمٍۢ لِّلْعَبِيدِ ﴿٥١﴾
آن به‌خاطر چیزی است که دستاوردتان از پیش فرستاده است و از آن‌رو که خدا روادارندهٔ ستم فراوان در حق بندگان نیست.
كَدَأْبِ ءَالِ فِرْعَوْنَ ۙ وَٱلَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ ۚ كَفَرُوا۟ بِـَٔايَٰتِ ٱللَّهِ فَأَخَذَهُمُ ٱللَّهُ بِذُنُوبِهِمْ ۗ إِنَّ ٱللَّهَ قَوِىٌّۭ شَدِيدُ ٱلْعِقَابِ ﴿٥٢﴾
همچون روش همیشگی فرعونیان و کسانی که پیش از آنها بودند؛ نسبت به نشانه‌های خدا حق‌پوشی کردند؛ پس خدا به‌سبب گناهانشان گرفتارشان ساخت. بی‌تردید خدا نیرومند است و پیامدهای سختی را در نظر می‌گیرد.
ذَٰلِكَ بِأَنَّ ٱللَّهَ لَمْ يَكُ مُغَيِّرًۭا نِّعْمَةً أَنْعَمَهَا عَلَىٰ قَوْمٍ حَتَّىٰ يُغَيِّرُوا۟ مَا بِأَنفُسِهِمْ ۙ وَأَنَّ ٱللَّهَ سَمِيعٌ عَلِيمٌۭ ﴿٥٣﴾
آن بدین‌خاطر است که هیچ‌گاه ارادهٔ خدا بر آن نیست که تغییردهندهٔ نعمتی باشد که آن را بر گروهی ارزانی داشته است، مگر آنکه آنان ویژگی‌های خود را تغییر دهند؛ و از آن‌رو که خدا شنوا و داناست.
كَدَأْبِ ءَالِ فِرْعَوْنَ ۙ وَٱلَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ ۚ كَذَّبُوا۟ بِـَٔايَٰتِ رَبِّهِمْ فَأَهْلَكْنَٰهُم بِذُنُوبِهِمْ وَأَغْرَقْنَآ ءَالَ فِرْعَوْنَ ۚ وَكُلٌّۭ كَانُوا۟ ظَٰلِمِينَ ﴿٥٤﴾
همچون روش همیشگی فرعونیان و کسانی که پیش از آنها بودند؛ که نشانه‌های خداوندگارشان را دروغ شمردند؛ پس به‌سبب گناهانشان نابودشان ساختیم و فرعونیان را غرق کردیم؛ که همگی ستمکار بودند.
إِنَّ شَرَّ ٱلدَّوَآبِّ عِندَ ٱللَّهِ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ فَهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ ﴿٥٥﴾
بی‌تردید بدترین جنبندگان نزد خدا کسانی‌اند که حق‌پوشی کردند، از همین‌رو آنان ایمان نمی‌آورند.
ٱلَّذِينَ عَٰهَدتَّ مِنْهُمْ ثُمَّ يَنقُضُونَ عَهْدَهُمْ فِى كُلِّ مَرَّةٍۢ وَهُمْ لَا يَتَّقُونَ ﴿٥٦﴾
همان‌هایی از ایشان که با آنها پیمان بستی، ولی هر بار پیمانشان را می‌شکنند و پروایی هم ندارند.
فَإِمَّا تَثْقَفَنَّهُمْ فِى ٱلْحَرْبِ فَشَرِّدْ بِهِم مَّنْ خَلْفَهُمْ لَعَلَّهُمْ يَذَّكَّرُونَ ﴿٥٧﴾
پس اگر در جنگ، با اقتدار بر آنان دست یافتی، چنان با آنها برخورد کن که کسانی را که پشت سرشان هستند، وحشت‌زده پراکنده سازی؛ باشد که حواس خود را جمع کنند.
وَإِمَّا تَخَافَنَّ مِن قَوْمٍ خِيَانَةًۭ فَٱنۢبِذْ إِلَيْهِمْ عَلَىٰ سَوَآءٍ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ لَا يُحِبُّ ٱلْخَآئِنِينَ ﴿٥٨﴾
و اگر از گروهی بیم قطعی خیانت داشتی، پیمانشان را به‌صورت برابر به‌سویشان بینداز؛ که بی‌تردید خدا خیانتکاران را دوست ندارد.
وَلَا يَحْسَبَنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ سَبَقُوٓا۟ ۚ إِنَّهُمْ لَا يُعْجِزُونَ ﴿٥٩﴾
و کسانی که حق‌پوشی کردند هرگز مپندارند که پیشی گرفته‌اند؛ بی‌تردید آنان ناتوان نمی‌سازند.
وَأَعِدُّوا۟ لَهُم مَّا ٱسْتَطَعْتُم مِّن قُوَّةٍۢ وَمِن رِّبَاطِ ٱلْخَيْلِ تُرْهِبُونَ بِهِۦ عَدُوَّ ٱللَّهِ وَعَدُوَّكُمْ وَءَاخَرِينَ مِن دُونِهِمْ لَا تَعْلَمُونَهُمُ ٱللَّهُ يَعْلَمُهُمْ ۚ وَمَا تُنفِقُوا۟ مِن شَىْءٍۢ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ يُوَفَّ إِلَيْكُمْ وَأَنتُمْ لَا تُظْلَمُونَ ﴿٦٠﴾
و آنچه را در توان دارید، از قبیل نیرو و از قبیل پرورش اسب، برایشان فراهم آورید تا به‌وسیلهٔ آن دشمن خدا و دشمن خودتان و دیگرانی جز آنها را - که نمی‌شناسیدشان ولی خدا می‌شناسدشان - همواره در ترس نگه دارید؛ و آنچه در راه خدا هزینه کنید، به‌صورت کامل به خودتان خواهد رسید و به شما ستم نمی‌شود.
۞ وَإِن جَنَحُوا۟ لِلسَّلْمِ فَٱجْنَحْ لَهَا وَتَوَكَّلْ عَلَى ٱللَّهِ ۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلْعَلِيمُ ﴿٦١﴾
و اگر به صلح متمایل شدند، تو نیز به آن متمایل شو و بر خدا تکیه و اعتماد کن؛ که بی‌تردید اوست که شنوا و داناست.
وَإِن يُرِيدُوٓا۟ أَن يَخْدَعُوكَ فَإِنَّ حَسْبَكَ ٱللَّهُ ۚ هُوَ ٱلَّذِىٓ أَيَّدَكَ بِنَصْرِهِۦ وَبِٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿٦٢﴾
ولی اگر بخواهند فریبت دهند، پس بی‌تردید خدا تو را بس است؛ اوست که با حمایتش و با مؤمنان از تو پشتیبانی کرد.
وَأَلَّفَ بَيْنَ قُلُوبِهِمْ ۚ لَوْ أَنفَقْتَ مَا فِى ٱلْأَرْضِ جَمِيعًۭا مَّآ أَلَّفْتَ بَيْنَ قُلُوبِهِمْ وَلَٰكِنَّ ٱللَّهَ أَلَّفَ بَيْنَهُمْ ۚ إِنَّهُۥ عَزِيزٌ حَكِيمٌۭ ﴿٦٣﴾
و میان دل‌هایشان پیوند برقرار ساخت؛ اگر همهٔ آنچه در زمین است را هزینه می‌کردی، نمی‌توانستی میان دل‌هایشان پیوند برقرار کنی، ولی خدا میانشان پیوند برقرار کرد؛ بی‌تردید او عزتمند و فرزانه است.
يَٰٓأَيُّهَا ٱلنَّبِىُّ حَسْبُكَ ٱللَّهُ وَمَنِ ٱتَّبَعَكَ مِنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿٦٤﴾
ای پیامبر، خدا تو را بس است و مؤمنانی که از تو پیروی کردند.
يَٰٓأَيُّهَا ٱلنَّبِىُّ حَرِّضِ ٱلْمُؤْمِنِينَ عَلَى ٱلْقِتَالِ ۚ إِن يَكُن مِّنكُمْ عِشْرُونَ صَٰبِرُونَ يَغْلِبُوا۟ مِا۟ئَتَيْنِ ۚ وَإِن يَكُن مِّنكُم مِّا۟ئَةٌۭ يَغْلِبُوٓا۟ أَلْفًۭا مِّنَ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌۭ لَّا يَفْقَهُونَ ﴿٦٥﴾
ای پیامبر، مؤمنان را بر پیکار یک‌دله کن؛ اگر بیست فردِ شکیبا از شما باشند، بر دویست تن پیروز می‌شوند؛ و اگر از شما صد تن باشند، بر هزار تن از کسانی که حق‌پوشی کردند پیروز خواهند شد، چرا که آنان گروهی هستند که نمی‌فهمند.
ٱلْـَٰٔنَ خَفَّفَ ٱللَّهُ عَنكُمْ وَعَلِمَ أَنَّ فِيكُمْ ضَعْفًۭا ۚ فَإِن يَكُن مِّنكُم مِّا۟ئَةٌۭ صَابِرَةٌۭ يَغْلِبُوا۟ مِا۟ئَتَيْنِ ۚ وَإِن يَكُن مِّنكُمْ أَلْفٌۭ يَغْلِبُوٓا۟ أَلْفَيْنِ بِإِذْنِ ٱللَّهِ ۗ وَٱللَّهُ مَعَ ٱلصَّٰبِرِينَ ﴿٦٦﴾
اکنون خدا بار شما را سبک کرد و دانست که در شما ضعفی هست؛ پس اگر صد فردِ شکیبا از شما باشند، بر دویست تن پیروز می‌شوند؛ و اگر از شما هزار تن باشند، به اذن خدا بر دو هزار تن پیروز می‌شوند؛ و خدا با شکیبایان است.
مَا كَانَ لِنَبِىٍّ أَن يَكُونَ لَهُۥٓ أَسْرَىٰ حَتَّىٰ يُثْخِنَ فِى ٱلْأَرْضِ ۚ تُرِيدُونَ عَرَضَ ٱلدُّنْيَا وَٱللَّهُ يُرِيدُ ٱلْءَاخِرَةَ ۗ وَٱللَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌۭ ﴿٦٧﴾
برای هیچ پیامبری روا نیست که اسیرانی داشته باشد، مگر اینکه در زمین سرکوب و زمین‌گیر کند. شما بهرهٔ دنیا را می‌خواهید، ولی خدا سرای واپسین را می‌خواهد؛ و خدا عزتمند و فرزانه است.
لَّوْلَا كِتَٰبٌۭ مِّنَ ٱللَّهِ سَبَقَ لَمَسَّكُمْ فِيمَآ أَخَذْتُمْ عَذَابٌ عَظِيمٌۭ ﴿٦٨﴾
اگر حکم از پیش مقررشدهٔ خدا نبود، قطعاً به‌خاطر آنچه گرفتید دچار عذابی سترگ می‌شدید.
فَكُلُوا۟ مِمَّا غَنِمْتُمْ حَلَٰلًۭا طَيِّبًۭا ۚ وَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ غَفُورٌۭ رَّحِيمٌۭ ﴿٦٩﴾
پس از آنچه حلال و پاکیزه نصیبتان شود بخورید؛ و از خدا پروا داشته باشید که بی‌تردید خدا آمرزنده و مهربان است.
يَٰٓأَيُّهَا ٱلنَّبِىُّ قُل لِّمَن فِىٓ أَيْدِيكُم مِّنَ ٱلْأَسْرَىٰٓ إِن يَعْلَمِ ٱللَّهُ فِى قُلُوبِكُمْ خَيْرًۭا يُؤْتِكُمْ خَيْرًۭا مِّمَّآ أُخِذَ مِنكُمْ وَيَغْفِرْ لَكُمْ ۗ وَٱللَّهُ غَفُورٌۭ رَّحِيمٌۭ ﴿٧٠﴾
ای پیامبر، به اسیرانی که در دست شمایند بگو: «اگر خدا در دل‌هایتان خیری سراغ داشته باشد، به شما بهتر از چیزی که از شما گرفته شده است، خواهد داد و شما را می‌آمرزد؛ و خدا آمرزنده و مهربان است.
پیشنهادشده در پست #۳۲۱۱ · ۱۱ خرداد ۱۴۰۵وَإِن يُرِيدُوا۟ خِيَانَتَكَ فَقَدْ خَانُوا۟ ٱللَّهَ مِن قَبْلُ فَأَمْكَنَ مِنْهُمْ ۗ وَٱللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ ﴿٧١﴾
ولی اگر قصد خیانت به تو را داشته باشند، پس قبلاً هم به خدا خیانت کرده بودند، که خدا بر آنها تسلط یافت؛ و خدا دانا و فرزانه است.
إِنَّ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَهَاجَرُوا۟ وَجَٰهَدُوا۟ بِأَمْوَٰلِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ وَٱلَّذِينَ ءَاوَوا۟ وَّنَصَرُوٓا۟ أُو۟لَٰٓئِكَ بَعْضُهُمْ أَوْلِيَآءُ بَعْضٍۢ ۚ وَٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَلَمْ يُهَاجِرُوا۟ مَا لَكُم مِّن وَلَٰيَتِهِم مِّن شَىْءٍ حَتَّىٰ يُهَاجِرُوا۟ ۚ وَإِنِ ٱسْتَنصَرُوكُمْ فِى ٱلدِّينِ فَعَلَيْكُمُ ٱلنَّصْرُ إِلَّا عَلَىٰ قَوْمٍۭ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُم مِّيثَٰقٌۭ ۗ وَٱللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌۭ ﴿٧٢﴾
بی‌تردید کسانی که ایمان آورده و مهاجرت کرده و با دارایی و جانشان در راه خدا به جهاد پرداخته‌اند و کسانی که سرپناه داده و حمایت کرده‌اند، آنان گردانندهٔ امور یکدیگرند؛ ولی کسانی که ایمان آورده، ولی مهاجرت نکرده‌اند، تا وقتی مهاجرت نکنند، شما را هیچ بهره‌ای از قیام به امور آنان نخواهد بود؛ البته اگر در رابطه با دین از شما درخواست حمایت کردند - جز در مقابل گروهی که میان شما و آنها تعهدی باشد - یاری کردن بر شما واجب است؛ و خدا به آنچه انجام می‌دهید بیناست.
وَٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ بَعْضُهُمْ أَوْلِيَآءُ بَعْضٍ ۚ إِلَّا تَفْعَلُوهُ تَكُن فِتْنَةٌۭ فِى ٱلْأَرْضِ وَفَسَادٌۭ كَبِيرٌۭ ﴿٧٣﴾
و کسانی که حق‌پوشی کرده‌اند نیز گردانندهٔ امور یکدیگرند. اگر این کار را نکنید، در زمین آشوب و فسادی بزرگ خواهد بود.
وَٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَهَاجَرُوا۟ وَجَٰهَدُوا۟ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ وَٱلَّذِينَ ءَاوَوا۟ وَّنَصَرُوٓا۟ أُو۟لَٰٓئِكَ هُمُ ٱلْمُؤْمِنُونَ حَقًّۭا ۚ لَّهُم مَّغْفِرَةٌۭ وَرِزْقٌۭ كَرِيمٌۭ ﴿٧٤﴾
و کسانی که ایمان آورده و مهاجرت کرده و در راه خدا به جهاد پرداخته‌اند و کسانی که سرپناه داده و حمایت کرده‌اند، ایشان‌اند آن مؤمنان راستین؛ آنان آمرزشی و روزی کریمانه‌ای خواهند داشت.
وَٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ مِنۢ بَعْدُ وَهَاجَرُوا۟ وَجَٰهَدُوا۟ مَعَكُمْ فَأُو۟لَٰٓئِكَ مِنكُمْ ۚ وَأُو۟لُوا۟ ٱلْأَرْحَامِ بَعْضُهُمْ أَوْلَىٰ بِبَعْضٍۢ فِى كِتَٰبِ ٱللَّهِ ۗ إِنَّ ٱللَّهَ بِكُلِّ شَىْءٍ عَلِيمٌۢ ﴿٧٥﴾
و کسانی که پس از آن ایمان آورده و مهاجرت کرده و با شما به جهاد پرداخته‌اند، آنان نیز از شمایند؛ و در کتاب خدا برخی از خویشاوندان نسبت به برخی دیگر اولویت دارند؛ به‌راستی خدا به هر چیزی داناست.