ترجمهٔ آیهٔ ۲۷۲ سورهٔ بقره
۞ لَّيْسَ عَلَيْكَ هُدَىٰهُمْ وَلَٰكِنَّ ٱللَّهَ يَهْدِى مَن يَشَآءُ ۗ وَمَا تُنفِقُوا۟ مِنْ خَيْرٍۢ فَلِأَنفُسِكُمْ ۚ وَمَا تُنفِقُونَ إِلَّا ٱبْتِغَآءَ وَجْهِ ٱللَّهِ ۚ وَمَا تُنفِقُوا۟ مِنْ خَيْرٍۢ يُوَفَّ إِلَيْكُمْ وَأَنتُمْ لَا تُظْلَمُونَ ﴿٢٧٢﴾
راهبری آنها بر عهدهٔ تو نیست، بلکه خدا هر کس را بخواهد راهبری می‌کند. و هر چیز برگزیده‌ای را انفاق کنید به سود خودتان است و انفاق نمی‌کنید مگر در طلب روی خدا و هر چیز برگزیده‌ای را انفاق کنید به‌صورت کامل به خودتان خواهد رسید و به شما ستم نمی‌شود.
توضیح ترجمه
- «خیر» افعل تفضیل از مادهٔ «اختیار و برگزیدن» است و بسته به کاربردش، «بهتر» یا «برگزیده» ترجمه می‌شود و از آنجا که همراه با «من» بیانیه و پس از «ما» آمده است، باید این عبارت را «هر چیز برگزیده‌ای» ترجمه کرد.
- ترجمهٔ مشهور «وجه» به «خشنودی»، استفاده از لازمه و مقصود مجازی لفظ به‌جای بیان معنای دقیق آن و مغایر با چیزی است که همان مترجمان در آیهٔ ۱۱۵ این سوره نوشته‌اند.
- «ما تنفقون الا» به‌معنی «انفاق نمی‌کنید مگر» است و نه «انفاق نکنید». این ترکیب در فارسی نیز برای تأکید بیشتر بر نهی به‌کار می‌رود.
- فعل «توفّي» از مادهٔ «وفي» به‌معنی «کاری را به‌صورت تمام و کمال به‌انجام رساندن» بسته به کاربردش، «دادن»، «گرفتن»، «رسیدن» یا «انجام دادن» ترجمه می‌شود.
ارجاع در توضیح آیات دیگر
بقره ۲۸۱ آل عمران ۲۵ آل عمران ۵۷ آل عمران ۱۶۱ آل عمران ۱۸۵ انفال ۶۰