ترجمهٔ گروهی قرآن ۲. بقره ۱۱۷

ترجمهٔ آیهٔ ۱۱۷ سورهٔ بقره

بَدِيعُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ ۖ وَإِذَا قَضَىٰٓ أَمْرًۭا فَإِنَّمَا يَقُولُ لَهُۥ كُن فَيَكُونُ ﴿١١٧﴾

او مبتکر آسمان‌ها و زمین است و هر گاه موضوعی را حتمی کند فقط به آن می‌گوید: «باش» و می‌شود.

توضیح ترجمه

  1. «بدیع» به‌معنی «پدیدآورندهٔ چیزی نو و بی‌سابقه» است که در تعابیر رایج فارسی به آن «مبتکر» می‌گویند.
  2. برخلاف اغلب ترجمه‌ها که «قضی» را به‌معنی «اراده کردن» گرفته‌اند این ماده به‌معنی «حکم کردن و قطعی کردن و نهایی کردن» است که در تعابیر رایج به آن «حتمی کردن» می‌گویند.
  3. «أمر» به‌معنی «طلب کردن چیزی از جایگاه بالا» است و برای «موضوعی که مطلوب یا مهم باشد» نیز به‌کار می‌رود. در فارسی برای این مفهوم از «موضوع»، «کار» و خود «امر» و در تعابیر عامیانه‌تر از «چیز» استفاده می‌شود.

ارجاع در توضیح آیات دیگر

بقره ۲۱۰ آل عمران ۴۷ آل عمران ۱۲۸ آل عمران ۱۸۶ نساء ۵۹ نساء ۶۵ نساء ۸۳ نساء ۱۰۳ مائده ۵۲ انعام ۲ انعام ۸ انعام ۵۸ انعام ۶۰ انفال ۴۲ توبه ۲۴

متن عربی: پروژهٔ تنزیل (رسم عثمانی)، مطابق مجوز آن.

امتحان کنید

راهنما

  • نوشتن اعراب لازم نیست: «الرحمن» واژهٔ «ٱلرَّحْمَٰنِ» را پیدا می‌کند.
  • ی و ک عربی و فارسی و نیم‌فاصله یکسان در نظر گرفته می‌شوند.
  • برای عبارت دقیق، آن را در گیومه بگذارید.
  • برای رفتن به یک آیه بنویسید ۲:۲۵۵ یا «بقره ۲۵۵».