مادهٔ «شوک»

توضیح در ترجمهٔ سوره انفال ۷

وَإِذْ يَعِدُكُمُ ٱللَّهُ إِحْدَى ٱلطَّآئِفَتَيْنِ أَنَّهَا لَكُمْ وَتَوَدُّونَ أَنَّ غَيْرَ ذَاتِ ٱلشَّوْكَةِ تَكُونُ لَكُمْ وَيُرِيدُ ٱللَّهُ أَن يُحِقَّ ٱلْحَقَّ بِكَلِمَٰتِهِۦ وَيَقْطَعَ دَابِرَ ٱلْكَٰفِرِينَ

و آن‌گاه که خدا به شما وعده می‌داد که یکی از دو دسته از آنِ شما خواهد بود و شما دوست داشتید آنکه بدون سلاح است از آنِ شما باشد؛ ولی خدا می‌خواست حق را با کلماتش ثابت و مستقر سازد و ریشهٔ حق‌پوشان را بکند.

«شوکة» از مادهٔ «شوک» به‌معنی «تندی و تیزی» است. این تعبیر وقتی برای آنچه گروهی از افراد با خود دارند به‌کار می‌رود، کنایه از دارا بودن سلاح‌هایی نافذ و مؤثر است.