ترجمهٔ آیهٔ ۸۷ سورهٔ بقره
وَلَقَدْ ءَاتَيْنَا مُوسَى ٱلْكِتَٰبَ وَقَفَّيْنَا مِنۢ بَعْدِهِۦ بِٱلرُّسُلِ ۖ وَءَاتَيْنَا عِيسَى ٱبْنَ مَرْيَمَ ٱلْبَيِّنَٰتِ وَأَيَّدْنَٰهُ بِرُوحِ ٱلْقُدُسِ ۗ أَفَكُلَّمَا جَآءَكُمْ رَسُولٌۢ بِمَا لَا تَهْوَىٰٓ أَنفُسُكُمُ ٱسْتَكْبَرْتُمْ فَفَرِيقًۭا كَذَّبْتُمْ وَفَرِيقًۭا تَقْتُلُونَ ﴿٨٧﴾
و به‌راستی به موسی کتاب را دادیم و پس از او فرستادگان را پیاپی فرستادیم و به عیسی پسر مریم دلایل روشن را دادیم و او را با روح القدس پشتیبانی کردیم. پس آیا هر بار فرستاده‌ای چیزی برایتان بیاورد که دلخواهتان نباشد، خود را بزرگ می‌پندارید و گروهی را تکذیب کرده و گروهی را می‌کشید؟
توضیح ترجمه
- «قفا» به‌معنی «پشت سر» و «تقفیه» به‌معنی «پشت سر هم قرار دادن» است.
- «تأیید» به‌معنی «تقویت کردن از خارج» است که در تعابیر رایج فارسی به آن «پشتیبانی کردن» می‌گویند.
- از آنجا که «روح القدس» اسمی خاص است ترجمه نمی‌شود.
- یکی از معانی باب استفعال، «یافتن و پنداشتن صفت مادهٔ فعل» است؛ لذا «استکبار» در لغت به‌معنی «خود را بزرگ دیدن و احساس بزرگی کردن» است.