ترجمهٔ آیهٔ ۱۱۹ سورهٔ آل عمران
هَٰٓأَنتُمْ أُو۟لَآءِ تُحِبُّونَهُمْ وَلَا يُحِبُّونَكُمْ وَتُؤْمِنُونَ بِٱلْكِتَٰبِ كُلِّهِۦ وَإِذَا لَقُوكُمْ قَالُوٓا۟ ءَامَنَّا وَإِذَا خَلَوْا۟ عَضُّوا۟ عَلَيْكُمُ ٱلْأَنَامِلَ مِنَ ٱلْغَيْظِ ۚ قُلْ مُوتُوا۟ بِغَيْظِكُمْ ۗ إِنَّ ٱللَّهَ عَلِيمٌۢ بِذَاتِ ٱلصُّدُورِ ﴿١١٩﴾
بههوش باشید! این شمایید که با آنکه آنها دوستتان ندارند، دوستشان دارید و به کتاب، هر چه باشد، ایمان میآورید. و هر گاه با شما روبرو شوند گویند: «ایمان آوردیم.» و چون خلوت کنند از خشمِ بر شما سرانگشتان را میگزند. بگو: «از خشمتان بمیرید!» بهراستی خدا به آنچه اختیار سینهها را دارد داناست.
توضیح ترجمه
- «کتاب» در اینجا بهصورت مفرد آمده و ضمیر «کلّه» که به آن باز میگردد نیز مفرد است؛ لذا الف و لام آن نه بیانگر استغراق، بلکه بیانگر جنس است. بر این اساس ترجمهٔ رایج آن بهصورت جمع، ترجمهٔ دقیقی بهنظر نمیرسد.
- «أنامل» جمع «أنمَلة» بهمعنی «بند اول انگشت» است.
- «ذات» مؤنث «ذا» و «ذو» است و کاربردهای متعدد آن در قرآن نشان میدهد همهجا به معنای لغوی یعنی «صاحب و دارنده» بهکار رفته است و دلیلی ندارد اینجا آن را متفاوت معنی کنیم. توضیح بیشتر این نکته در یادداشتی جداگانه تقدیم میشود.