مادهٔ «رهب»
قَالَ أَلْقُوا۟ ۖ فَلَمَّآ أَلْقَوْا۟ سَحَرُوٓا۟ أَعْيُنَ ٱلنَّاسِ وَٱسْتَرْهَبُوهُمْ وَجَآءُو بِسِحْرٍ عَظِيمٍۢ
گفت: «بیندازید». پس همین که انداختند، چشمان مردم را جادو کردند و آنان را به هراس وا داشتند و جادویی بزرگ به میان آوردند.
«استرهبوهم» از مادهٔ «رهب» به معنای «ترس» است و با توجه به اینکه باب استفعال مفهوم طلب و پیگیری را می‌رساند، در ترجمهٔ آن از تعبیر «وا داشتن» استفاده شد.
وَأَعِدُّوا۟ لَهُم مَّا ٱسْتَطَعْتُم مِّن قُوَّةٍۢ وَمِن رِّبَاطِ ٱلْخَيْلِ تُرْهِبُونَ بِهِۦ عَدُوَّ ٱللَّهِ وَعَدُوَّكُمْ وَءَاخَرِينَ مِن دُونِهِمْ لَا تَعْلَمُونَهُمُ ٱللَّهُ يَعْلَمُهُمْ ۚ وَمَا تُنفِقُوا۟ مِن شَىْءٍۢ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ يُوَفَّ إِلَيْكُمْ وَأَنتُمْ لَا تُظْلَمُونَ
و آنچه را در توان دارید، از قبیل نیرو و از قبیل پرورش اسب، برایشان فراهم آورید تا به‌وسیلهٔ آن دشمن خدا و دشمن خودتان و دیگرانی جز آنها را - که نمی‌شناسیدشان ولی خدا می‌شناسدشان - همواره در ترس نگه دارید؛ و آنچه در راه خدا هزینه کنید، به‌صورت کامل به خودتان خواهد رسید و به شما ستم نمی‌شود.
مادهٔ «رهب» به‌معنای «ترس مستمر» است.