ترجمهٔ آیهٔ ۵۳ سورهٔ انفال
ذَٰلِكَ بِأَنَّ ٱللَّهَ لَمْ يَكُ مُغَيِّرًۭا نِّعْمَةً أَنْعَمَهَا عَلَىٰ قَوْمٍ حَتَّىٰ يُغَيِّرُوا۟ مَا بِأَنفُسِهِمْ ۙ وَأَنَّ ٱللَّهَ سَمِيعٌ عَلِيمٌۭ ﴿٥٣﴾
آن بدین‌خاطر است که هیچ‌گاه ارادهٔ خدا بر آن نیست که تغییردهندهٔ نعمتی باشد که آن را بر گروهی ارزانی داشته است، مگر آنکه آنان ویژگی‌های خود را تغییر دهند؛ و از آن‌رو که خدا شنوا و داناست.
توضیح ترجمه
- فعل «کان» و «یکون» وقتی دربارهٔ خدا به‌کار می‌رود، مفهوم «همیشگی بودن» را بیان می‌کند و حتی اگر به صیغهٔ گذشته باشد، شامل حال و آینده نیز می‌شود؛ لذا نفی آن را باید به‌صورت «هیچ‌گاه این‌گونه نیست» ترجمه کرد.
- اغلب مترجمان «أنّ» در «وأنّ الله سمیع علیم» را با تعابیر تأکیدی همچون «بی‌تردید» معادل‌سازی کرده‌اند؛ این در حالی است که همزهٔ آن مفتوح است و باید همچون «بأنّ» در ابتدای آیه ترجمه شود.
- اغلب مترجمان «ما بأنفسهم» را با تعابیری چون «آنچه در خودشان است» ترجمه کرده‌اند که معادل «ما في أنفسهم» است؛ از آنجا که «باء» در این ترکیب، معنای ملابست را بیان می‌کند، به‌نظر می‌رسد برای بیان این مفهوم می‌توان از تعبیری چون «ویژگی‌های خودشان» استفاده کرد.