مادهٔ «سلم»
۞ وَٱلْوَٰلِدَٰتُ يُرْضِعْنَ أَوْلَٰدَهُنَّ حَوْلَيْنِ كَامِلَيْنِ ۖ لِمَنْ أَرَادَ أَن يُتِمَّ ٱلرَّضَاعَةَ ۚ وَعَلَى ٱلْمَوْلُودِ لَهُۥ رِزْقُهُنَّ وَكِسْوَتُهُنَّ بِٱلْمَعْرُوفِ ۚ لَا تُكَلَّفُ نَفْسٌ إِلَّا وُسْعَهَا ۚ لَا تُضَآرَّ وَٰلِدَةٌۢ بِوَلَدِهَا وَلَا مَوْلُودٌۭ لَّهُۥ بِوَلَدِهِۦ ۚ وَعَلَى ٱلْوَارِثِ مِثْلُ ذَٰلِكَ ۗ فَإِنْ أَرَادَا فِصَالًا عَن تَرَاضٍۢ مِّنْهُمَا وَتَشَاوُرٍۢ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَا ۗ وَإِنْ أَرَدتُّمْ أَن تَسْتَرْضِعُوٓا۟ أَوْلَٰدَكُمْ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ إِذَا سَلَّمْتُم مَّآ ءَاتَيْتُم بِٱلْمَعْرُوفِ ۗ وَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَٱعْلَمُوٓا۟ أَنَّ ٱللَّهَ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌۭ
و برای کسی که بخواهد شیردهی را کامل انجام دهد، مادران به فرزندانشان دو سال تمام شیر میدهند و روزی و پوشاکشان طبق عرف بر عهدهٔ پدری است که فرزند برای او به دنیا آمده است. برای هیچکس جز بهاندازهٔ توان و ظرفیتش تکلیف قرار داده نمیشود. نه مادری که فرزند را بهدنیا آورده است و نه پدری که فرزند برای او بهدنیا آمده است، نباید بهخاطر فرزندش به زیان بیفتد. و مانند همین بر عهدهٔ وارث است. اما اگر آن دو بخواهند با توافق طرفین و مشاوره، بچه را از شیر بگیرند، برایشان انحرافی بهحساب نمیآید. و اگر بخواهید برای فرزندانتان دایه بگیرید، در صورتی که آنچه میدهید را طبق عرف با توافق کامل بپردازید، برایتان انحرافی بهحساب نمیآید. و از خدا پروا داشته باشید و بدانید که بهراستی خدا به آنچه انجام میدهید بیناست.
از تعبیر «سلّمتم» برای پرداخت حقالزحمهٔ دایه استفاده شده است تا بر ضرورت دادن کامل مبلغی که با رضایت طرفین تعیین میشود تأکید شده باشد؛ چرا که مادهٔ «سلم» بهمعنی «نبودن هیچگونه مخالفت و نزاع» است.