ترجمهٔ آیهٔ ۳۵ سورهٔ انفال
وَمَا كَانَ صَلَاتُهُمْ عِندَ ٱلْبَيْتِ إِلَّا مُكَآءًۭ وَتَصْدِيَةًۭ ۚ فَذُوقُوا۟ ٱلْعَذَابَ بِمَا كُنتُمْ تَكْفُرُونَ ﴿٣٥﴾
و نمازشان نزد آن خانه جز سوت زدنی و کف زدنی نیست؛ پس به‌خاطر آنکه حق‌پوشی می‌کردید، عذاب را بچشید.
توضیح ترجمه
- «مکاء» به‌معنی «ایجاد صدا با گرداندن هوا در دهان» است که به آن «سوت زدن» می‌گویند و «تصدیة» یعنی «زدن کف دست‌ها به یکدیگر» که به آن «کف زدن» گفته می‌شود.