مادهٔ «وجل»

توضیح در ترجمهٔ سوره انفال ۲

إِنَّمَا ٱلْمُؤْمِنُونَ ٱلَّذِينَ إِذَا ذُكِرَ ٱللَّهُ وَجِلَتْ قُلُوبُهُمْ وَإِذَا تُلِيَتْ عَلَيْهِمْ ءَايَٰتُهُۥ زَادَتْهُمْ إِيمَٰنًۭا وَعَلَىٰ رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ

جز این نیست که مؤمنان کسانی‌اند که چون خدا یاد شود، دل‌هایشان آشفته و نگران گردد و چون نشانه‌های او بر آنان تلاوت شود، آن نشانه‌ها ایمانشان را افزایش دهد و بر خداوندگارشان تکیه و اعتماد می‌کنند.

مادهٔ «وجل» به‌معنای «آشفتگی همراه با نگرانی» است و با «ترس» که اغلب مترجمان در ترجمهٔ خود آورده‌اند تفاوت دارد.