ترجمهٔ آیهٔ ۱ سورهٔ انفال
يَسْـَٔلُونَكَ عَنِ ٱلْأَنفَالِ ۖ قُلِ ٱلْأَنفَالُ لِلَّهِ وَٱلرَّسُولِ ۖ فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَصْلِحُوا۟ ذَاتَ بَيْنِكُمْ ۖ وَأَطِيعُوا۟ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥٓ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ ﴿١﴾
از تو دربارهٔ آنچه به اموال عمومی افزوده می‌شود می‌پرسند؛ بگو: «هر چه به اموال عمومی افزوده می‌شود از آنِ خدا و این فرستاده است؛ پس، از خدا پروا داشته باشید و آنچه را اختیاردار روابط میان شماست، اصلاح کنید؛ و اگر مؤمن‌اید، از خدا و فرستاده‌اش فرمان برید.
توضیح ترجمه
- «أنفال» جمع «نفل» است که در اصل، مفهوم «بخشش افزون‌تر از اصل» را بیان می‌کند و بر همین اساس برای غنائم جنگی، اموال بدون مالک مشخص، معادن و مانند آن که به ثروت‌های عمومی افزوده می‌شوند به‌کار می‌رود. نماز «نافله» را نیز از آن جهت که افزون بر وظیفهٔ اصلی است، این‌گونه نامگذاری کرده‌اند.
- توضیح معنی «ذات» و دلیل نادرستی برداشت مشهور مفسران و مترجمان از برخی کاربردهای قرآنی آن، در ترجمهٔ آیهٔ ۱۱۹ سورهٔ آل‌عمران بیان شد.