مادهٔ «غنم»

توضیح در ترجمهٔ سوره انفال ۴۱

۞ وَٱعْلَمُوٓا۟ أَنَّمَا غَنِمْتُم مِّن شَىْءٍۢ فَأَنَّ لِلَّهِ خُمُسَهُۥ وَلِلرَّسُولِ وَلِذِى ٱلْقُرْبَىٰ وَٱلْيَتَٰمَىٰ وَٱلْمَسَٰكِينِ وَٱبْنِ ٱلسَّبِيلِ إِن كُنتُمْ ءَامَنتُم بِٱللَّهِ وَمَآ أَنزَلْنَا عَلَىٰ عَبْدِنَا يَوْمَ ٱلْفُرْقَانِ يَوْمَ ٱلْتَقَى ٱلْجَمْعَانِ ۗ وَٱللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍۢ قَدِيرٌ

و اگر به خدا و آنچه در روز تشخیص حق و باطل، روزی که دو گروه با هم روبه‌رو شدند، بر بندهٔ خود فرو فرستادیم، ایمان آورده‌اید؛ بدانید که از هر چیزی که نصیبتان شود، یک‌پنجمش از آنِ خدا و از آنِ این فرستاده و از آنِ نزدیکان و یتیمان و بینوایان و در راه مانده است، و خدا بر هر کاری تواناست.

مادهٔ «غنم» به‌معنی «به‌دست آوردن چیزی که مالک آن نبوده‌اند» است و برای غنائم جنگی و سود تجارت و مانند آن به‌کار می‌رود. «نصیب شدن» نزدیک‌ترین تعبیر رایج در فارسی برای این مفهوم به‌نظر می‌رسد.