ترجمهٔ آیهٔ ۴۷ سورهٔ نساء
يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ أُوتُوا۟ ٱلْكِتَٰبَ ءَامِنُوا۟ بِمَا نَزَّلْنَا مُصَدِّقًۭا لِّمَا مَعَكُم مِّن قَبْلِ أَن نَّطْمِسَ وُجُوهًۭا فَنَرُدَّهَا عَلَىٰٓ أَدْبَارِهَآ أَوْ نَلْعَنَهُمْ كَمَا لَعَنَّآ أَصْحَٰبَ ٱلسَّبْتِ ۚ وَكَانَ أَمْرُ ٱللَّهِ مَفْعُولًا ﴿٤٧﴾
ای کسانی که کتاب به شما داده شده است، به آنچه به‌عنوان تأییدکنندهٔ چیزی که با شماست فرو فرستادیم ایمان آورید، پیش از آنکه چهره‌هایی را آن‌چنان له کنیم که به پشتشان برشان گردانیم یا همان‌گونه که شنبه‌ای‌ها را از رحمت خود دور ساختیم آنان را نیز دور سازیم، که فرمان خدا همواره تحقّقش قطعی است.
توضیح ترجمه
- «طمس» یعنی «تماس شدید و مالیدنی که موجب از بین رفتن ظواهر یک چیز شود». تعبیر «له و محو کردن چهره و برگرداندنش به پشت» کنایه‌ای است از واژگونی چهرهٔ باطنی افراد که می‌تواند در شرایطی خاص در چهرهٔ ظاهری آنان نیز نمود پیدا کند.
- «أصحاب» به‌معنی «اهالی و همراهان» است. در تعابیری مثل «أصحاب النار» و «أصحاب الجنة» و «أصحاب الأیکة» می‌توان آن را «اهل» ترجمه کرد، ولی در جایی مثل «أصحاب السبت» و «أصحاب الیمین» و «أصحاب الشمال» بر اساس کاربرد رایج در زبان فارسی باید از «شنبه‌ای‌ها (یعنی کسانی که در جریان روز شنبه حرمت‌شکنی کردند)» و «سمت راستی‌ها» و «سمت چپی‌ها» استفاده کرد.
- واژهٔ «مفعول» بارها در قرآن به‌معنی «امری که تحققش قطعی باشد» به‌کار رفته است. مثلاً منظور از «ان کان وعد ربنا لمفعولاً» قطعی بودن تحقق وعده‌های الهی است.