ترجمهٔ پیشنهادی آیات ۵۷ تا ۶۵ سورهٔ اعراف
وَهُوَ الَّذی یُرسِلُ الرِّیاحَ بُشراً بَینَ یَدَی رَحمَتِهِ حَتّی إِذا أَقَلَّتْ سَحاباً ثِقالاً سُقناهُ لِبَلَدٍ مَیِّتٍ فَأَنزَلنا بِهِ الماءَ فَأَخرَجنا بِهِ مِن کُلِّ الثَّمَراتِ کَذلِکَ نُخرِجُ المَوتی لَعَلَّکُم تَذَکَّرونَ ﴿۵۷﴾
و او کسی است که به‌عنوان مژده بادها را پیشاپیش رحمتش می‌فرستد؛ تا آنگاه که ابرهایی سنگین را به‌آسانی بردارند، آن را به‌سوی سرزمینی مرده برانیم و با آن آب را فرو فرستیم و هر محصولی را با آن بر آوریم؛ مردگان را همان‌گونه بیرون می‌آوریم، باشد که توجه کنید.
معانی و کاربردهای «بین یدیه» در ترجمهٔ آیهٔ ۶۶ سورهٔ بقره توضیح داده شد.
«اقلال» از مادهٔ «قلل» به‌معنی «اندک شمردن» است و برای «برداشتن آسان باری سنگین» نیز به‌کار می‌رود.
معنای «ثمرة» در ترجمهٔ آیهٔ ۲۲ سورهٔ بقره بیان شد.
توضیح معنای «متذکر شدن» در ترجمهٔ آیهٔ ۲۲۱ سورهٔ بقره گذشت.
وَالبَلَدُ الطَّیِّبُ یَخرُجُ نَباتُهُ بِإِذنِ رَبِّهِ وَالَّذی خَبُثَ لا یَخرُجُ إِلّا نَکِداً کَذلِکَ نُصَرِّفُ الآیاتِ لِقَومٍ یَشکُرونَ ﴿۵۸﴾
و سرزمین پاکیزه گیاهش به اذن خداوندگارش سر بر آورد؛ و آن که پلید است، جز سخت و تُنُک بیرون نمی‌آید. آن‌گونه نشانه‌ها را برای گروهی که قدرشناسی می‌کنند، گوناگون قرار می‌دهیم.
«نکادت» به‌معنی «اندک، دشوار و آلوده بودن» است و با توجه به یافت نشدن معادل دقیق برای آن از تعبیر «سخت و تنک بودن» استفاده شد تا بخشی از این معنا را پوشش دهد.
معنی «تصریف» در ترجمهٔ آیهٔ ۱۰۵ سورهٔ انعام بیان شد.
لَقَد أَرسَلنا نوحاً إِلی قَومِهِ فَقالَ یا قَومِ اعبُدُوا اللَّهَ ما لَکُم مِن إِلهٍ غَیرُهُ إِنّی أَخافُ عَلَیکُم عَذابَ یَومٍ عَظیمٍ ﴿۵۹﴾
همانا نوح را به سوی قومش فرستادیم؛ پس گفت: «ای قوم من، خدا را بندگی کنید که هیچ معبودی جز او ندارید؛ به‌راستی از عذاب روزی سترگ بر شما بیمناکم.»
به‌منظور ایجاد تفاوت میان «کبیر» و «عظیم» واژهٔ نخست را «بزرگ» و دومی را «سترگ» ترجمه می‌کنیم.
قالَ المَلَأُ مِن قَومِهِ إِنّا لَنَراکَ فی ضَلالٍ مُبینٍ ﴿۶۰﴾
برخورداران از قومش گفتند: «بی‌تردید ما تو را در گمراهی آشکاری می‌بینیم.»
معنای «الملأ» در ترجمهٔ آیهٔ ۲۴۶ سورهٔ بقره توضیح داده شد.
قالَ یا قَومِ لَیسَ بی ضَلالَةٌ وَلکِنّی رَسولٌ مِن رَبِّ العالَمینَ ﴿۶۱﴾
گفت: «ای قوم من، هیچ‌گونه گمراهی با من نیست؛ بلکه من فرستاده‌ای از جانب خداوندگار جهانیانم.
اغلب مترجمان به تفاوت میان «لیس بی» با «لستُ في» یا «لیسَتْ فيَّ» توجه نکرده‌اند. از آنجا که باء در «بي» به‌معنی مصاحبت است، باید این نکته در ترجمه بازتاب داشته باشد.
أُبَلِّغُکُم رِسالاتِ رَبّی وَأَنصَحُ لَکُم وَأَعلَمُ مِنَ اللَّهِ ما لا تَعلَمونَ ﴿۶۲﴾
پیام‌های خداوندگارم را به شما می‌رسانم و برایتان خیرخواهی می‌کنم و از طرف خدا چیزی را می‌دانم که شما نمی‌دانید.
أَوَعَجِبتُم أَن جاءَکُم ذِکرٌ مِن رَبِّکُم عَلی رَجُلٍ مِنکُم لِیُنذِرَکُم وَلِتَتَّقوا وَلَعَلَّکُم تُرحَمونَ ﴿۶۳﴾
آیا از اینکه یادکردی از جانب خداوندگارتان - بر شخصی از میان خودتان - نزد شما آمده است تا هشدارتان دهد و تا پروا کنید و باشد که بر شما مهر آورده شود، شگفت‌زده شده‌اید؟»
اعم بودن معنای «رجل» نسبت به زن و مرد در ترجمهٔ آیهٔ ۴۶ همین سوره توضیح داده شد.
معنای «ترحمون» در ترجمهٔ آیهٔ ۱۳۲ سورهٔ آل‌عمران بیان شد.
فَکَذَّبوهُ فَأَنجَیناهُ وَالَّذینَ مَعَهُ فِی الفُلکِ وَأَغرَقنَا الَّذینَ کَذَّبوا بِآیاتِنا إِنَّهُم کانوا قَوماً عَمینَ ﴿۶۴﴾
پس او را تکذیب کردند؛ و ما او و کسانی که در کشتی با او بودند را نجات دادیم و کسانی که نشانه‌های ما را دروغ شمردند، غرق کردیم؛ به‌راستی آنان گروهی کور بودند.
به‌منظور توجه به تفاوت «کذّب» با «کذّب بـ» اولی را «تکذیب کردن» و دومی را «دروغ شمردن» ترجمه می‌کنیم.
«عمین» جمع «عميّ» به‌معنای «کور» است؛ همان‌گونه که«أعمی» نیز که جمع آن «عُمي» است به همین معنی در قرآن به‌کار رفته است. اگرچه منظور قرآن از این تعابیر، «کوردلی» است، ولی از لفظی استفاده کرده که اعم از کوری ظاهری و باطنی است؛ لذا باید همان‌گونه ترجمه شود.
وَإِلی عادٍ أَخاهُم هوداً قالَ یا قَومِ اعبُدُوا اللَّهَ ما لَکُم مِن إِلهٍ غَیرُهُ أَفَلا تَتَّقونَ ﴿۶۵﴾
و به سوی عاد برادرشان هود را؛ گفت: «ای قوم من، خدا را بندگی کنید که معبودی جز او ندارید؛ پس آیا پروا نمی‌کنید؟»
این ترجمه با نقد و نظر شما اصلاح و ویرایش خواهد شد.
#ترجمه_گروهی_قرآن
@hamidhossaini
وَهُوَ الَّذی یُرسِلُ الرِّیاحَ بُشراً بَینَ یَدَی رَحمَتِهِ حَتّی إِذا أَقَلَّتْ سَحاباً ثِقالاً سُقناهُ لِبَلَدٍ مَیِّتٍ فَأَنزَلنا بِهِ الماءَ فَأَخرَجنا بِهِ مِن کُلِّ الثَّمَراتِ کَذلِکَ نُخرِجُ المَوتی لَعَلَّکُم تَذَکَّرونَ ﴿۵۷﴾
و او کسی است که به‌عنوان مژده بادها را پیشاپیش رحمتش می‌فرستد؛ تا آنگاه که ابرهایی سنگین را به‌آسانی بردارند، آن را به‌سوی سرزمینی مرده برانیم و با آن آب را فرو فرستیم و هر محصولی را با آن بر آوریم؛ مردگان را همان‌گونه بیرون می‌آوریم، باشد که توجه کنید.
معانی و کاربردهای «بین یدیه» در ترجمهٔ آیهٔ ۶۶ سورهٔ بقره توضیح داده شد.
«اقلال» از مادهٔ «قلل» به‌معنی «اندک شمردن» است و برای «برداشتن آسان باری سنگین» نیز به‌کار می‌رود.
معنای «ثمرة» در ترجمهٔ آیهٔ ۲۲ سورهٔ بقره بیان شد.
توضیح معنای «متذکر شدن» در ترجمهٔ آیهٔ ۲۲۱ سورهٔ بقره گذشت.
وَالبَلَدُ الطَّیِّبُ یَخرُجُ نَباتُهُ بِإِذنِ رَبِّهِ وَالَّذی خَبُثَ لا یَخرُجُ إِلّا نَکِداً کَذلِکَ نُصَرِّفُ الآیاتِ لِقَومٍ یَشکُرونَ ﴿۵۸﴾
و سرزمین پاکیزه گیاهش به اذن خداوندگارش سر بر آورد؛ و آن که پلید است، جز سخت و تُنُک بیرون نمی‌آید. آن‌گونه نشانه‌ها را برای گروهی که قدرشناسی می‌کنند، گوناگون قرار می‌دهیم.
«نکادت» به‌معنی «اندک، دشوار و آلوده بودن» است و با توجه به یافت نشدن معادل دقیق برای آن از تعبیر «سخت و تنک بودن» استفاده شد تا بخشی از این معنا را پوشش دهد.
معنی «تصریف» در ترجمهٔ آیهٔ ۱۰۵ سورهٔ انعام بیان شد.
لَقَد أَرسَلنا نوحاً إِلی قَومِهِ فَقالَ یا قَومِ اعبُدُوا اللَّهَ ما لَکُم مِن إِلهٍ غَیرُهُ إِنّی أَخافُ عَلَیکُم عَذابَ یَومٍ عَظیمٍ ﴿۵۹﴾
همانا نوح را به سوی قومش فرستادیم؛ پس گفت: «ای قوم من، خدا را بندگی کنید که هیچ معبودی جز او ندارید؛ به‌راستی از عذاب روزی سترگ بر شما بیمناکم.»
به‌منظور ایجاد تفاوت میان «کبیر» و «عظیم» واژهٔ نخست را «بزرگ» و دومی را «سترگ» ترجمه می‌کنیم.
قالَ المَلَأُ مِن قَومِهِ إِنّا لَنَراکَ فی ضَلالٍ مُبینٍ ﴿۶۰﴾
برخورداران از قومش گفتند: «بی‌تردید ما تو را در گمراهی آشکاری می‌بینیم.»
معنای «الملأ» در ترجمهٔ آیهٔ ۲۴۶ سورهٔ بقره توضیح داده شد.
قالَ یا قَومِ لَیسَ بی ضَلالَةٌ وَلکِنّی رَسولٌ مِن رَبِّ العالَمینَ ﴿۶۱﴾
گفت: «ای قوم من، هیچ‌گونه گمراهی با من نیست؛ بلکه من فرستاده‌ای از جانب خداوندگار جهانیانم.
اغلب مترجمان به تفاوت میان «لیس بی» با «لستُ في» یا «لیسَتْ فيَّ» توجه نکرده‌اند. از آنجا که باء در «بي» به‌معنی مصاحبت است، باید این نکته در ترجمه بازتاب داشته باشد.
أُبَلِّغُکُم رِسالاتِ رَبّی وَأَنصَحُ لَکُم وَأَعلَمُ مِنَ اللَّهِ ما لا تَعلَمونَ ﴿۶۲﴾
پیام‌های خداوندگارم را به شما می‌رسانم و برایتان خیرخواهی می‌کنم و از طرف خدا چیزی را می‌دانم که شما نمی‌دانید.
أَوَعَجِبتُم أَن جاءَکُم ذِکرٌ مِن رَبِّکُم عَلی رَجُلٍ مِنکُم لِیُنذِرَکُم وَلِتَتَّقوا وَلَعَلَّکُم تُرحَمونَ ﴿۶۳﴾
آیا از اینکه یادکردی از جانب خداوندگارتان - بر شخصی از میان خودتان - نزد شما آمده است تا هشدارتان دهد و تا پروا کنید و باشد که بر شما مهر آورده شود، شگفت‌زده شده‌اید؟»
اعم بودن معنای «رجل» نسبت به زن و مرد در ترجمهٔ آیهٔ ۴۶ همین سوره توضیح داده شد.
معنای «ترحمون» در ترجمهٔ آیهٔ ۱۳۲ سورهٔ آل‌عمران بیان شد.
فَکَذَّبوهُ فَأَنجَیناهُ وَالَّذینَ مَعَهُ فِی الفُلکِ وَأَغرَقنَا الَّذینَ کَذَّبوا بِآیاتِنا إِنَّهُم کانوا قَوماً عَمینَ ﴿۶۴﴾
پس او را تکذیب کردند؛ و ما او و کسانی که در کشتی با او بودند را نجات دادیم و کسانی که نشانه‌های ما را دروغ شمردند، غرق کردیم؛ به‌راستی آنان گروهی کور بودند.
به‌منظور توجه به تفاوت «کذّب» با «کذّب بـ» اولی را «تکذیب کردن» و دومی را «دروغ شمردن» ترجمه می‌کنیم.
«عمین» جمع «عميّ» به‌معنای «کور» است؛ همان‌گونه که«أعمی» نیز که جمع آن «عُمي» است به همین معنی در قرآن به‌کار رفته است. اگرچه منظور قرآن از این تعابیر، «کوردلی» است، ولی از لفظی استفاده کرده که اعم از کوری ظاهری و باطنی است؛ لذا باید همان‌گونه ترجمه شود.
وَإِلی عادٍ أَخاهُم هوداً قالَ یا قَومِ اعبُدُوا اللَّهَ ما لَکُم مِن إِلهٍ غَیرُهُ أَفَلا تَتَّقونَ ﴿۶۵﴾
و به سوی عاد برادرشان هود را؛ گفت: «ای قوم من، خدا را بندگی کنید که معبودی جز او ندارید؛ پس آیا پروا نمی‌کنید؟»
این ترجمه با نقد و نظر شما اصلاح و ویرایش خواهد شد.
#ترجمه_گروهی_قرآن
@hamidhossaini