ترجمهٔ پیشنهادی آیات ۲۹ تا ۳۵ سورهٔ اعراف
قُل أَمَرَ رَبّی بِالقِسطِ وَأَقیموا وُجوهَکُم عِندَ کُلِّ مَسجِدٍ وَادعوهُ مُخلِصینَ لَهُ الدّینَ کَما بَدَأَکُم تَعودونَ ﴿۲۹﴾
بگو: «خداوندگارم به نظامی عادلانه فرمان داده است»؛ و رویتان را نزد هر مسجدی برپا دارید و او را در حالی که دین را تنها ویژهٔ او ساخته‌اید، بخوانید؛ همان‌گونه که در آغاز ایجادتان کرد، باز خواهید گشت.
توضیح معنای «قسط» در ترجمهٔ آیهٔ ۲۸۲ سورهٔ بقره گذشت.
اگرچه منظور از «أقیموا وجوهکم» محقق ساختن توجه کامل دل در عبادت است، ولی بیان این نکته مربوط به مباحث تفسیری است و در ترجمه باید به همان مقدار که در الفاظ آیه آمده اکتفا کرد.
«بدأ» به‌معنی «آغاز کردن» است، ولی با توجه به سیاق، در معنای «ایجاد اولیه و بدون سابقه» به‌کار رفته است.
فَریقاً هَدی وَفَریقاً حَقَّ عَلَیهِمُ الضَّلالَةُ إِنَّهُمُ اتَّخَذُوا الشَّیاطینَ أَولِیاءَ مِن دونِ اللَّهِ وَیَحسَبونَ أَنَّهُم مُهتَدونَ ﴿۳۰﴾
گروهی را راهبری کرد و گروهی گمراهی بر آنان قطعی شد؛ به‌راستی آنان شیاطین را به‌جای خدا به‌عنوان گردانندهٔ امور گرفتند و می‌پندارند که راه‌یافته‌اند.
توضیح معنای «ولي» در ترجمهٔ آیهٔ ۱۰۷ سورهٔ بقره بیان شد.
یا بَنی آدَمَ خُذوا زینَتَکُم عِندَ کُلِّ مَسجِدٍ وَکُلوا وَاشرَبوا وَلا تُسرِفوا إِنَّهُ لا یُحِبُّ المُسرِفینَ ﴿۳۱﴾
ای فرزندان آدم، زیور خود را نزد هر مسجدی بر گیرید و بخورید و بیاشامید و زیاده‌روی نکنید که به‌راستی او زیاده‌روی‌کنندگان را دوست ندارد.
قُل مَن حَرَّمَ زینَةَ اللَّهِ الَّتی أَخرَجَ لِعِبادِهِ وَالطَّیِّباتِ مِنَ الرِّزقِ قُل هِیَ لِلَّذینَ آمَنوا فِی الحَیاةِ الدُّنیا خالِصَةً یَومَ القِیامَةِ کَذلِکَ نُفَصِّلُ الآیاتِ لِقَومٍ یَعلَمونَ ﴿۳۲﴾
بگو: «چه کسی زیور خدایی را که او برای بندگانش پدید آورده و روزی‌های پاکیزه را حرام کرده است؟» بگو: «آنها در زندگی دنیا - و اختصاصاً در روز قیامت - برای کسانی است که ایمان آورده‌اند.»؛ آن‌گونه جدا جدا نشانه‌ها را برای گروهی که می‌دانند ارائه می‌کنیم.
«من» در «من الرزق» بیانیه است و با توجه به تفاوت ساختار زبان فارسی و عربی ناچاریم از مفهوم کلی عبارت در ترجمه استفاده کنیم.
در ترجمهٔ آیهٔ ۵۵ سورهٔ انعام توضیحی دربارهٔ معنی «تفصیل» ارائه شد.
قُل إِنَّما حَرَّمَ رَبِّیَ الفَواحِشَ ما ظَهَرَ مِنها وَما بَطَنَ وَالإِثمَ وَالبَغیَ بِغَیرِ الحَقِّ وَأَن تُشرِکوا بِاللَّهِ ما لَم یُنَزِّل بِهِ سُلطاناً وَأَن تَقولوا عَلَی اللَّهِ ما لا تَعلَمونَ ﴿۳۳﴾
بگو: «خداوندگارم فقط زشتی‌ها را حرام کرده است؛ آنچه از آنها آشکار باشد و آنچه پنهان باشد؛ و کوتاهی و زیاده‌خواهی نابه‌جا را و اینکه چیزی را شریک خدا قرار دهید که دلیلی قاطع و برتری‌بخش برایش فرو نفرستاده است و اینکه به خدا چیزی را نسبت دهید که نمی‌دانید.»
توضیح معنای «اثم» در ترجمهٔ آیهٔ ۸۵ سورهٔ بقره گذشت.
«بغي» به‌معنای «طلب شدید و زیاده‌خواهی» است.
توضیح معنای «سلطان» در ترجمهٔ آیهٔ ۱۵۱ سورهٔ آل‌عمران بیان شد.
وَلِکُلِّ أُمَّةٍ أَجَلٌ فَإِذا جاءَ أَجَلُهُم لا یَستَأخِرونَ ساعَةً وَلا یَستَقدِمونَ ﴿۳۴﴾
و هر امتی سررسیدی دارد؛ پس هنگامی که سررسیدشان فرا رسد، نه لحظه‌ای به تأخیر می‌اندازند و نه جلو می‌اندازند.
همان‌گونه که در ترجمهٔ آیهٔ ۳۱ سورهٔ انعام بیان شد، «ساعة» به‌معنی «زمان محدود» است. این مفهوم وقتی برای اشاره به زمان کوتاه به‌کار رود، معادل «لحظه» در فارسی است.
«یستأخرون» و «یستقدمون» با توجه به باب استفعال، علاوه بر معنی «دیرتر» و «زودتر»، مفهوم تمایل را نیز در بر دارد. لذا از «تأخیر انداختن» و «جلو انداختن» استفاده شد تا این نکته را نیز تا حدودی بیان کند.
یا بَنی آدَمَ إِمّا یَأتِیَنَّکُم رُسُلٌ مِنکُم یَقُصّونَ عَلَیکُم آیاتی فَمَنِ اتَّقی وَأَصلَحَ فَلا خَوفٌ عَلَیهِم وَلا هُم یَحزَنونَ ﴿۳۵﴾
ای فرزندان آدم، هر گاه فرستادگانی از میانتان نزد شما آیند که نشانه‌هایم را بر شما باز گویند، پس هر کس پروا و اصلاح کند، نه هیچ بیمی بر آنها می‌رود و نه اندوهگین می‌شوند.
توضیح معنای مادهٔ «قصص» در ترجمهٔ آیهٔ ۱۳۰ سورهٔ انعام بیان شد.
این ترجمه با نقد و نظر شما اصلاح و ویرایش خواهد شد.
#ترجمه_گروهی_قرآن
@hamidhossaini
قُل أَمَرَ رَبّی بِالقِسطِ وَأَقیموا وُجوهَکُم عِندَ کُلِّ مَسجِدٍ وَادعوهُ مُخلِصینَ لَهُ الدّینَ کَما بَدَأَکُم تَعودونَ ﴿۲۹﴾
بگو: «خداوندگارم به نظامی عادلانه فرمان داده است»؛ و رویتان را نزد هر مسجدی برپا دارید و او را در حالی که دین را تنها ویژهٔ او ساخته‌اید، بخوانید؛ همان‌گونه که در آغاز ایجادتان کرد، باز خواهید گشت.
توضیح معنای «قسط» در ترجمهٔ آیهٔ ۲۸۲ سورهٔ بقره گذشت.
اگرچه منظور از «أقیموا وجوهکم» محقق ساختن توجه کامل دل در عبادت است، ولی بیان این نکته مربوط به مباحث تفسیری است و در ترجمه باید به همان مقدار که در الفاظ آیه آمده اکتفا کرد.
«بدأ» به‌معنی «آغاز کردن» است، ولی با توجه به سیاق، در معنای «ایجاد اولیه و بدون سابقه» به‌کار رفته است.
فَریقاً هَدی وَفَریقاً حَقَّ عَلَیهِمُ الضَّلالَةُ إِنَّهُمُ اتَّخَذُوا الشَّیاطینَ أَولِیاءَ مِن دونِ اللَّهِ وَیَحسَبونَ أَنَّهُم مُهتَدونَ ﴿۳۰﴾
گروهی را راهبری کرد و گروهی گمراهی بر آنان قطعی شد؛ به‌راستی آنان شیاطین را به‌جای خدا به‌عنوان گردانندهٔ امور گرفتند و می‌پندارند که راه‌یافته‌اند.
توضیح معنای «ولي» در ترجمهٔ آیهٔ ۱۰۷ سورهٔ بقره بیان شد.
یا بَنی آدَمَ خُذوا زینَتَکُم عِندَ کُلِّ مَسجِدٍ وَکُلوا وَاشرَبوا وَلا تُسرِفوا إِنَّهُ لا یُحِبُّ المُسرِفینَ ﴿۳۱﴾
ای فرزندان آدم، زیور خود را نزد هر مسجدی بر گیرید و بخورید و بیاشامید و زیاده‌روی نکنید که به‌راستی او زیاده‌روی‌کنندگان را دوست ندارد.
قُل مَن حَرَّمَ زینَةَ اللَّهِ الَّتی أَخرَجَ لِعِبادِهِ وَالطَّیِّباتِ مِنَ الرِّزقِ قُل هِیَ لِلَّذینَ آمَنوا فِی الحَیاةِ الدُّنیا خالِصَةً یَومَ القِیامَةِ کَذلِکَ نُفَصِّلُ الآیاتِ لِقَومٍ یَعلَمونَ ﴿۳۲﴾
بگو: «چه کسی زیور خدایی را که او برای بندگانش پدید آورده و روزی‌های پاکیزه را حرام کرده است؟» بگو: «آنها در زندگی دنیا - و اختصاصاً در روز قیامت - برای کسانی است که ایمان آورده‌اند.»؛ آن‌گونه جدا جدا نشانه‌ها را برای گروهی که می‌دانند ارائه می‌کنیم.
«من» در «من الرزق» بیانیه است و با توجه به تفاوت ساختار زبان فارسی و عربی ناچاریم از مفهوم کلی عبارت در ترجمه استفاده کنیم.
در ترجمهٔ آیهٔ ۵۵ سورهٔ انعام توضیحی دربارهٔ معنی «تفصیل» ارائه شد.
قُل إِنَّما حَرَّمَ رَبِّیَ الفَواحِشَ ما ظَهَرَ مِنها وَما بَطَنَ وَالإِثمَ وَالبَغیَ بِغَیرِ الحَقِّ وَأَن تُشرِکوا بِاللَّهِ ما لَم یُنَزِّل بِهِ سُلطاناً وَأَن تَقولوا عَلَی اللَّهِ ما لا تَعلَمونَ ﴿۳۳﴾
بگو: «خداوندگارم فقط زشتی‌ها را حرام کرده است؛ آنچه از آنها آشکار باشد و آنچه پنهان باشد؛ و کوتاهی و زیاده‌خواهی نابه‌جا را و اینکه چیزی را شریک خدا قرار دهید که دلیلی قاطع و برتری‌بخش برایش فرو نفرستاده است و اینکه به خدا چیزی را نسبت دهید که نمی‌دانید.»
توضیح معنای «اثم» در ترجمهٔ آیهٔ ۸۵ سورهٔ بقره گذشت.
«بغي» به‌معنای «طلب شدید و زیاده‌خواهی» است.
توضیح معنای «سلطان» در ترجمهٔ آیهٔ ۱۵۱ سورهٔ آل‌عمران بیان شد.
وَلِکُلِّ أُمَّةٍ أَجَلٌ فَإِذا جاءَ أَجَلُهُم لا یَستَأخِرونَ ساعَةً وَلا یَستَقدِمونَ ﴿۳۴﴾
و هر امتی سررسیدی دارد؛ پس هنگامی که سررسیدشان فرا رسد، نه لحظه‌ای به تأخیر می‌اندازند و نه جلو می‌اندازند.
همان‌گونه که در ترجمهٔ آیهٔ ۳۱ سورهٔ انعام بیان شد، «ساعة» به‌معنی «زمان محدود» است. این مفهوم وقتی برای اشاره به زمان کوتاه به‌کار رود، معادل «لحظه» در فارسی است.
«یستأخرون» و «یستقدمون» با توجه به باب استفعال، علاوه بر معنی «دیرتر» و «زودتر»، مفهوم تمایل را نیز در بر دارد. لذا از «تأخیر انداختن» و «جلو انداختن» استفاده شد تا این نکته را نیز تا حدودی بیان کند.
یا بَنی آدَمَ إِمّا یَأتِیَنَّکُم رُسُلٌ مِنکُم یَقُصّونَ عَلَیکُم آیاتی فَمَنِ اتَّقی وَأَصلَحَ فَلا خَوفٌ عَلَیهِم وَلا هُم یَحزَنونَ ﴿۳۵﴾
ای فرزندان آدم، هر گاه فرستادگانی از میانتان نزد شما آیند که نشانه‌هایم را بر شما باز گویند، پس هر کس پروا و اصلاح کند، نه هیچ بیمی بر آنها می‌رود و نه اندوهگین می‌شوند.
توضیح معنای مادهٔ «قصص» در ترجمهٔ آیهٔ ۱۳۰ سورهٔ انعام بیان شد.
این ترجمه با نقد و نظر شما اصلاح و ویرایش خواهد شد.
#ترجمه_گروهی_قرآن
@hamidhossaini