ترجمهٔ پیشنهادی آیات ۸۴ تا ۸۶ سورهٔ بقره
وإِذْ أَخَذْنَا مِيثَاقَكُمْ لَا تَسْفِكُونَ دِمَاءَكُمْ وَلَا تُخْرِجُونَ أَنْفُسَكُمْ مِنْ دِيَارِكُمْ ثُمَّ أَقْرَرْتُمْ وَأَنْتُمْ تَشْهَدُونَ (۸۴)
و آنگاه که از شما تعهد جدی گرفتیم که خونهایتان را نریزید و خود را از خانه و کاشانهٔتان بیرون نرانید؛ آنگاه در حالی که شاهد بودید، اقرار کردید.
«دیار» جمع کثرت «دار» و در اصل بهمعنی «خانههای بسیار» و منظور از آن، «سرزمین و منطقهای که در آن خانههای فراوان وجود دارد» است. در فارسی متداول برای این منظور از تعبیر «خانه و کاشانه» نیز استفاده میشود.
اگرچه بهنظر میرسد منظور آیه این باشد که «خون یکدیگر را نریزید و یکدیگر را از سرزمین خود بیرون نکنید» اما چون از تعابیری مثل «بعضکم بعضاً» استفاده نشده بهتر است در ترجمه به الفاظ وفادار باشیم. ضمن اینکه چهبسا تعبیر آیه اشاره به این نکته داشته باشد که خون و سرزمین دیگران را خون و سرزمین خود بدانید.
مادهٔ «شهادت» را میتوان به «گواه بودن» ترجمه کرد، ولی تعبیر «شاهد بود» در فارسی کاربرد و گویایی بیشتری دارد.
ثمَّ أَنْتُمْ هَؤُلَاءِ تَقْتُلُونَ أَنْفُسَكُمْ وَتُخْرِجُونَ فَرِيقًا مِنْكُمْ مِنْ دِيَارِهِمْ تَظَاهَرُونَ عَلَيْهِمْ بِالْإِثْمِ وَالْعُدْوَانِ وَإِنْ يَأْتُوكُمْ أُسَارَى تُفَادُوهُمْ وَهُوَ مُحَرَّمٌ عَلَيْكُمْ إِخْرَاجُهُمْ أَفَتُؤْمِنُونَ بِبَعْضِ الْكِتَابِ وَتَكْفُرُونَ بِبَعْضٍ فَمَا جَزَاءُ مَنْ يَفْعَلُ ذَلِكَ مِنْكُمْ إِلَّا خِزْيٌ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَيَوْمَ الْقِيَامَةِ يُرَدُّونَ إِلَى أَشَدِّ الْعَذَابِ وَمَا اللَّهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ (۸۵)
با این حال شما همان کسانی هستید که خود را میکشید و گروهی از خودتان را از خانه و کاشانهٔشان بیرون رانده، با کوتاهی و تعدی، بر ضدّ آنها از یکدیگر پشتیبانی میکنید، و اگر بهاسارت نزد شما بیایند، آنها را وسیلهای برای گرفتن فدیه قرار میدهید؛ باآنکه بیرون راندن آنها بر شما حرام است. آیا به بخشی از کتاب ایمان میآورید و نسبت به بخشی دیگر حقپوشی میکنید؟ پس مجازات آن دسته از شما که چنین میکنند، جز درماندگی در زندگی دنیا نخواهد بود و در روز رستاخیز بهسوی سختترین عذاب بازگردانده خواهند شد؛ و خدا از آنچه انجام میدهید غافل نیست.
«اثم» در لغت بهمعنی «کوتاهی و تقصیر در کار خیر» است و در کنار «عداون» بهمعنی «دشمنی از سر تعدی و زیادهخواهی» به گناهانی که جنبهٔ سستی و تفریط دارد اشاره میکند.
با توجه به سیاق آیهٔ قبل که به اقرار یهودیان نسبت به ممنوع بودن قتل و اخراج اشاره داشت، مفهوم «ثم» در ابتدای آیه این است که با وجود آن اقرار، باز هم شما چنین میکنید.
«تظاهر» بهمعنی «پشتیبانی کردن از هم» است که به آن «همدستی» یا «همکاری» نیز گفته میشود.
«فدیه» مالی است که برای آزاد کردن اسیران پرداخت میشود و منظور آیه این است که شما برخلاف فرمان خدا دیگران را میکشید و اخراج میکنید، ولی به اسم فرمان خدا در زمینهٔ دریافت فدیه، برای آزاد کردن همان افراد، اموالی را دریافت میکنید.
«خزي» بهمعنای «حالت تأثر و تحیر و آشفتگی پس از مشکلات شدید» است که به آن «درماندگی» گفته میشود.
أولَئِكَ الَّذِينَ اشْتَرَوُا الْحَيَاةَ الدُّنْيَا بِالْآخِرَةِ فَلَا يُخَفَّفُ عَنْهُمُ الْعَذَابُ وَلَا هُمْ يُنْصَرُونَ (۸۶)
اینها کسانیاند که زندگی دنیا را بهبهای سرای واپسین میستانند؛ لذا نه عذابشان سبک میشود و نه از آنها حمایتی خواهد شد.
«تخفیف» بهمعنی «سبک کردن» است و نه «کم کردن».
این ترجمه با نقد و نظر شما اصلاح و ویرایش خواهد شد.
#ترجمه_گروهی_قرآن
@hamidhossaini
وإِذْ أَخَذْنَا مِيثَاقَكُمْ لَا تَسْفِكُونَ دِمَاءَكُمْ وَلَا تُخْرِجُونَ أَنْفُسَكُمْ مِنْ دِيَارِكُمْ ثُمَّ أَقْرَرْتُمْ وَأَنْتُمْ تَشْهَدُونَ (۸۴)
و آنگاه که از شما تعهد جدی گرفتیم که خونهایتان را نریزید و خود را از خانه و کاشانهٔتان بیرون نرانید؛ آنگاه در حالی که شاهد بودید، اقرار کردید.
«دیار» جمع کثرت «دار» و در اصل بهمعنی «خانههای بسیار» و منظور از آن، «سرزمین و منطقهای که در آن خانههای فراوان وجود دارد» است. در فارسی متداول برای این منظور از تعبیر «خانه و کاشانه» نیز استفاده میشود.
اگرچه بهنظر میرسد منظور آیه این باشد که «خون یکدیگر را نریزید و یکدیگر را از سرزمین خود بیرون نکنید» اما چون از تعابیری مثل «بعضکم بعضاً» استفاده نشده بهتر است در ترجمه به الفاظ وفادار باشیم. ضمن اینکه چهبسا تعبیر آیه اشاره به این نکته داشته باشد که خون و سرزمین دیگران را خون و سرزمین خود بدانید.
مادهٔ «شهادت» را میتوان به «گواه بودن» ترجمه کرد، ولی تعبیر «شاهد بود» در فارسی کاربرد و گویایی بیشتری دارد.
ثمَّ أَنْتُمْ هَؤُلَاءِ تَقْتُلُونَ أَنْفُسَكُمْ وَتُخْرِجُونَ فَرِيقًا مِنْكُمْ مِنْ دِيَارِهِمْ تَظَاهَرُونَ عَلَيْهِمْ بِالْإِثْمِ وَالْعُدْوَانِ وَإِنْ يَأْتُوكُمْ أُسَارَى تُفَادُوهُمْ وَهُوَ مُحَرَّمٌ عَلَيْكُمْ إِخْرَاجُهُمْ أَفَتُؤْمِنُونَ بِبَعْضِ الْكِتَابِ وَتَكْفُرُونَ بِبَعْضٍ فَمَا جَزَاءُ مَنْ يَفْعَلُ ذَلِكَ مِنْكُمْ إِلَّا خِزْيٌ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَيَوْمَ الْقِيَامَةِ يُرَدُّونَ إِلَى أَشَدِّ الْعَذَابِ وَمَا اللَّهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ (۸۵)
با این حال شما همان کسانی هستید که خود را میکشید و گروهی از خودتان را از خانه و کاشانهٔشان بیرون رانده، با کوتاهی و تعدی، بر ضدّ آنها از یکدیگر پشتیبانی میکنید، و اگر بهاسارت نزد شما بیایند، آنها را وسیلهای برای گرفتن فدیه قرار میدهید؛ باآنکه بیرون راندن آنها بر شما حرام است. آیا به بخشی از کتاب ایمان میآورید و نسبت به بخشی دیگر حقپوشی میکنید؟ پس مجازات آن دسته از شما که چنین میکنند، جز درماندگی در زندگی دنیا نخواهد بود و در روز رستاخیز بهسوی سختترین عذاب بازگردانده خواهند شد؛ و خدا از آنچه انجام میدهید غافل نیست.
«اثم» در لغت بهمعنی «کوتاهی و تقصیر در کار خیر» است و در کنار «عداون» بهمعنی «دشمنی از سر تعدی و زیادهخواهی» به گناهانی که جنبهٔ سستی و تفریط دارد اشاره میکند.
با توجه به سیاق آیهٔ قبل که به اقرار یهودیان نسبت به ممنوع بودن قتل و اخراج اشاره داشت، مفهوم «ثم» در ابتدای آیه این است که با وجود آن اقرار، باز هم شما چنین میکنید.
«تظاهر» بهمعنی «پشتیبانی کردن از هم» است که به آن «همدستی» یا «همکاری» نیز گفته میشود.
«فدیه» مالی است که برای آزاد کردن اسیران پرداخت میشود و منظور آیه این است که شما برخلاف فرمان خدا دیگران را میکشید و اخراج میکنید، ولی به اسم فرمان خدا در زمینهٔ دریافت فدیه، برای آزاد کردن همان افراد، اموالی را دریافت میکنید.
«خزي» بهمعنای «حالت تأثر و تحیر و آشفتگی پس از مشکلات شدید» است که به آن «درماندگی» گفته میشود.
أولَئِكَ الَّذِينَ اشْتَرَوُا الْحَيَاةَ الدُّنْيَا بِالْآخِرَةِ فَلَا يُخَفَّفُ عَنْهُمُ الْعَذَابُ وَلَا هُمْ يُنْصَرُونَ (۸۶)
اینها کسانیاند که زندگی دنیا را بهبهای سرای واپسین میستانند؛ لذا نه عذابشان سبک میشود و نه از آنها حمایتی خواهد شد.
«تخفیف» بهمعنی «سبک کردن» است و نه «کم کردن».
این ترجمه با نقد و نظر شما اصلاح و ویرایش خواهد شد.
#ترجمه_گروهی_قرآن
@hamidhossaini