ترجمهٔ پیشنهادی آیات ۱۸ تا ۲۲ سورهٔ آل‌عمران
شَهِدَ اللَّهُ أَنَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ وَالْمَلَائِكَةُ وَأُولُو الْعِلْمِ قَائِمًا بِالْقِسْطِ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ ﴿۱۸﴾
خدا در حالی که نظامی عادلانه را برپا کرده گواه است که قطعاً معبودی جز او نیست و فرشتگان و اهل دانش نیز. هیچ معبودی جز آن عزّتمند فرزانه نیست.
«قائم» به‌معنی «بر پا خاسته» است، ولی وقتی با حرف «ب» به‌کار می‌رود مفهوم انجام کاری خاص را بیان می‌کند.
توضیح معنای «قسط» در ترجمهٔ آیهٔ ۲۸۲ سورهٔ بقره گذشت.
إِنَّ الدِّينَ عِنْدَ اللَّهِ الْإِسْلَامُ وَمَا اخْتَلَفَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ إِلَّا مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَهُمُ الْعِلْمُ بَغْيًا بَيْنَهُمْ وَمَنْ يَكْفُرْ بِآيَاتِ اللَّهِ فَإِنَّ اللَّهَ سَرِيعُ الْحِسَابِ ﴿۱۹﴾
به‌راستی دین نزد خدا تسلیم حق بودن است. و کسانی که کتاب به آنها داده شد، جز پس از آنکه دانش برایشان آمد، از سر زیاده‌خواهی میان خود، اختلاف نکردند. و هر کس نسبت به نشانه‌های خدا حق‌پوشی نماید، قطعاً خدا با سرعت محاسبه می‌کند.
اگرچه در ترجمهٔ آیهٔ ۴ سورهٔ حمد توضیح داده شد که «دین» به‌معنی «حساب و کتاب» است، اما از آنجا که قرآن «زندگی درست و با حساب و کتاب» را آیینی می‌داند که در فارسی نیز به آن «دین» گفته می‌شود، در ترجمه از همان تعبیر استفاده شد.
«اسلام» به‌معنی «تسلیم بودن» است و با توجه به کاربردهای این واژه در قرآن می‌فهمیم منظور از آن، «تسلیم بودن در برابر حقیقت» است و نه آیینی در برابر سایر ادیان.
«بغي» به‌معنای «طلب شدید و زیاده‌خواهی» است.
توضیح معنای «سریع الحساب» در ترجمهٔ آیهٔ ۲۰۲ سورهٔ بقره گذشت.
فَإِنْ حَاجُّوكَ فَقُلْ أَسْلَمْتُ وَجْهِيَ لِلَّهِ وَمَنِ اتَّبَعَنِ وَقُلْ لِلَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ وَالْأُمِّيِّينَ أَأَسْلَمْتُمْ فَإِنْ أَسْلَمُوا فَقَدِ اهْتَدَوْا وَإِنْ تَوَلَّوْا فَإِنَّمَا عَلَيْكَ الْبَلَاغُ وَاللَّهُ بَصِيرٌ بِالْعِبَادِ ﴿۲۰﴾
اما اگر با تو بحث کردند بگو: «روی خودم را تسلیم خدا قرار دادم و هر کس از من پیروی کند نیز.» و به کسانی که به آنها کتاب داده شده است و به غیر اهل کتاب بگو: «آیا تسلیم حق‌اید؟» پس اگر تسلیم حق بودند که راه یافته‌اند؛ اما اگر رویگردان شدند، فقط رساندن پیام بر عهدهٔ توست. و خدا به بندگان بیناست.
توضیح معنی «محاجّه» در ترجمهٔ آیهٔ ۱۳۹ سورهٔ بقره گذشت.
توضیح معنی «امّیین» در ترجمهٔ آیهٔ ۷۸ سورهٔ بقره گذشت.
إِنَّ الَّذِينَ يَكْفُرُونَ بِآيَاتِ اللَّهِ وَيَقْتُلُونَ النَّبِيِّينَ بِغَيْرِ حَقٍّ وَيَقْتُلُونَ الَّذِينَ يَأْمُرُونَ بِالْقِسْطِ مِنَ النَّاسِ فَبَشِّرْهُمْ بِعَذَابٍ أَلِيمٍ ﴿۲۱﴾
به‌راستی آنان که نسبت به نشانه‌های خدا حق‌پوشی می‌کنند و پیامبران را به‌‌ناحق می‌کشند و کسانی از مردم را که به عدالت فرمان می‌دهند می‌کشند، پس آنها را به عذابی دردناک مژده بده.
«بشارت» به‌معنی «مژده» است و به‌کار رفتن آن برای وعدهٔ عذاب، علاوه بر تأکید در هشدار، نوعی کنایه دربارهٔ رسیدن افراد به آنچه در واقع در پی آن بوده‌اند را در بر دارد.
أُولَئِكَ الَّذِينَ حَبِطَتْ أَعْمَالُهُمْ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ وَمَا لَهُمْ مِنْ نَاصِرِينَ ﴿۲۲﴾
آنها کسانی‌اند که اعمالشان در دنیا و سرای واپسین از اعتبار افتاده است و هیچ حامیانی ندارند.
توضیح معنای «حبط» در ترجمهٔ آیهٔ ۲۱۷ سورهٔ بقره گذشت.
توضیح معنای مادهٔ «نصر» در ترجمهٔ آیهٔ ۱۳ همین سوره گذشت.
#ترجمه_گروهی_قرآن
@hamidhossaini
شَهِدَ اللَّهُ أَنَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ وَالْمَلَائِكَةُ وَأُولُو الْعِلْمِ قَائِمًا بِالْقِسْطِ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ ﴿۱۸﴾
خدا در حالی که نظامی عادلانه را برپا کرده گواه است که قطعاً معبودی جز او نیست و فرشتگان و اهل دانش نیز. هیچ معبودی جز آن عزّتمند فرزانه نیست.
«قائم» به‌معنی «بر پا خاسته» است، ولی وقتی با حرف «ب» به‌کار می‌رود مفهوم انجام کاری خاص را بیان می‌کند.
توضیح معنای «قسط» در ترجمهٔ آیهٔ ۲۸۲ سورهٔ بقره گذشت.
إِنَّ الدِّينَ عِنْدَ اللَّهِ الْإِسْلَامُ وَمَا اخْتَلَفَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ إِلَّا مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَهُمُ الْعِلْمُ بَغْيًا بَيْنَهُمْ وَمَنْ يَكْفُرْ بِآيَاتِ اللَّهِ فَإِنَّ اللَّهَ سَرِيعُ الْحِسَابِ ﴿۱۹﴾
به‌راستی دین نزد خدا تسلیم حق بودن است. و کسانی که کتاب به آنها داده شد، جز پس از آنکه دانش برایشان آمد، از سر زیاده‌خواهی میان خود، اختلاف نکردند. و هر کس نسبت به نشانه‌های خدا حق‌پوشی نماید، قطعاً خدا با سرعت محاسبه می‌کند.
اگرچه در ترجمهٔ آیهٔ ۴ سورهٔ حمد توضیح داده شد که «دین» به‌معنی «حساب و کتاب» است، اما از آنجا که قرآن «زندگی درست و با حساب و کتاب» را آیینی می‌داند که در فارسی نیز به آن «دین» گفته می‌شود، در ترجمه از همان تعبیر استفاده شد.
«اسلام» به‌معنی «تسلیم بودن» است و با توجه به کاربردهای این واژه در قرآن می‌فهمیم منظور از آن، «تسلیم بودن در برابر حقیقت» است و نه آیینی در برابر سایر ادیان.
«بغي» به‌معنای «طلب شدید و زیاده‌خواهی» است.
توضیح معنای «سریع الحساب» در ترجمهٔ آیهٔ ۲۰۲ سورهٔ بقره گذشت.
فَإِنْ حَاجُّوكَ فَقُلْ أَسْلَمْتُ وَجْهِيَ لِلَّهِ وَمَنِ اتَّبَعَنِ وَقُلْ لِلَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ وَالْأُمِّيِّينَ أَأَسْلَمْتُمْ فَإِنْ أَسْلَمُوا فَقَدِ اهْتَدَوْا وَإِنْ تَوَلَّوْا فَإِنَّمَا عَلَيْكَ الْبَلَاغُ وَاللَّهُ بَصِيرٌ بِالْعِبَادِ ﴿۲۰﴾
اما اگر با تو بحث کردند بگو: «روی خودم را تسلیم خدا قرار دادم و هر کس از من پیروی کند نیز.» و به کسانی که به آنها کتاب داده شده است و به غیر اهل کتاب بگو: «آیا تسلیم حق‌اید؟» پس اگر تسلیم حق بودند که راه یافته‌اند؛ اما اگر رویگردان شدند، فقط رساندن پیام بر عهدهٔ توست. و خدا به بندگان بیناست.
توضیح معنی «محاجّه» در ترجمهٔ آیهٔ ۱۳۹ سورهٔ بقره گذشت.
توضیح معنی «امّیین» در ترجمهٔ آیهٔ ۷۸ سورهٔ بقره گذشت.
إِنَّ الَّذِينَ يَكْفُرُونَ بِآيَاتِ اللَّهِ وَيَقْتُلُونَ النَّبِيِّينَ بِغَيْرِ حَقٍّ وَيَقْتُلُونَ الَّذِينَ يَأْمُرُونَ بِالْقِسْطِ مِنَ النَّاسِ فَبَشِّرْهُمْ بِعَذَابٍ أَلِيمٍ ﴿۲۱﴾
به‌راستی آنان که نسبت به نشانه‌های خدا حق‌پوشی می‌کنند و پیامبران را به‌‌ناحق می‌کشند و کسانی از مردم را که به عدالت فرمان می‌دهند می‌کشند، پس آنها را به عذابی دردناک مژده بده.
«بشارت» به‌معنی «مژده» است و به‌کار رفتن آن برای وعدهٔ عذاب، علاوه بر تأکید در هشدار، نوعی کنایه دربارهٔ رسیدن افراد به آنچه در واقع در پی آن بوده‌اند را در بر دارد.
أُولَئِكَ الَّذِينَ حَبِطَتْ أَعْمَالُهُمْ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ وَمَا لَهُمْ مِنْ نَاصِرِينَ ﴿۲۲﴾
آنها کسانی‌اند که اعمالشان در دنیا و سرای واپسین از اعتبار افتاده است و هیچ حامیانی ندارند.
توضیح معنای «حبط» در ترجمهٔ آیهٔ ۲۱۷ سورهٔ بقره گذشت.
توضیح معنای مادهٔ «نصر» در ترجمهٔ آیهٔ ۱۳ همین سوره گذشت.
#ترجمه_گروهی_قرآن
@hamidhossaini