ترجمهٔ پیشنهادی آیات ۱۲ تا ۱۷ سورهٔ آل‌عمران
قُل للّذينَ كفروا سَتُغلبون وتُحشَرونَ إلى جهَنّمَ وبِئسَ المِهادُ ﴿۱۲﴾
به کسانی که حق‌پوشی کردند بگو: «به‌زودی شکست خواهید خورد و به‌سوی دوزخ بر انگیخته و گرد آورده می‌شوید که بد جایگاهی است.»
«غلبه» به‌معنی «برتری یافتن همراه با قدرت» و نقطهٔ مقابل آن «مغلوب شدن» است که اگرچه با «شکست خوردن» تفاوتی اندک دارد، ولی معادل نزدیک‌تری برای آن یافت نشد.
توضیح معنای «حشر» در ترجمهٔ آیهٔ ۲۰۳ سورهٔ بقره گذشت.
توضیح معنای «مهاد» در ترجمهٔ آیهٔ ۲۰۶ سورهٔ بقره گذشت.
قَد كانَ لَكُم آيَةٌ في فِئَتَينِ التَقَتا فِئَةٌ تُقاتلُ في سبيلِ اللَّهِ وأُخرى كافرةٌ يَرَونَهُم مثلَيهِم رَأيَ العَينِ واللَّهُ يُؤيِّدُ بنَصرِهِ مَن يَشاءُ إنّ في ذَلِكَ لَعِبرَةً لأُولي الأبصارِ ﴿۱۳﴾
قطعاً در دو گروهی که با هم روبرو شدند نشانه‌ای برای شما وجود داشت؛ گروهی در راه خدا می‌جنگید و گروه دیگر پوشانندهٔ حق بود و به چشم خود آنها را دو برابر خودشان می‌دیدند. و خدا با حمایتش از هر کس که بخواهد پشتیبانی می‌کند. به‌راستی در آن عبرتی برای اهل بینش است.
توضیح معنای «فئة» در ترجمهٔ آيهٔ ۲۴۹ سورهٔ بقره گذشت.
«رأي العین» به‌معنی «دیدن با چشم» است که برای تأکید بر مشاهدهٔ دقیق و واقعی به‌کار می‌رود و در تعابیر رایج فارسی به آن «با چشم خود دیدن» می‌گویند. منظور از آوردن چنین تعبیری در آیه این است که کافران در جنگ بدر واقعاً جمعیت مؤمنان را دو برابر تعداد خودشان می‌دیدند و این‌گونه در دل‌هایشان ترس افکنده شد.
مادهٔ «نصر» به‌معنی «یاری کردن در برابر کسی» است و با مادهٔ «عون» که «یاری کردن بدون در نظر گرفتن طرف مقابل» را بیان می‌کند تفاوت دارد. در فارسی برای کمک به یکی از طرفین نزاع معمولاً از تعبیر «حمایت کردن» استفاده می‌شود.
توضیح معنای «تأیید» در ترجمهٔ آیهٔ ۸۷ سورهٔ بقره گذشت.
زُيِّنَ لِلنّاسِ حُبُّ الشَّهواتِ منَ النِّساءِ والبنِينَ والقَناطيرِ المُقَنطَرَةِ منَ الذَّهَبِ والفِضَّةِ والخَيلِ المُسَوَّمَةِ والأنعامِ والحَرثِ ذلِك مَتاعُ الحياةِ الدُّنيا وَاللَّهُ عِندَهُ حُسنُ المآبِ ﴿۱۴﴾
علاقه به امیال نفسانی از قبیل زنان و فرزندان و ثروت‌های هنگفت گرد آمده از قبیل طلا و نقره و اسب‌های نشاندار و دام‌ها و محصولات کشاورزی برای مردم جذابیت داده شده است. آن بهرهٔ زندگانی دنیاست، ولی خدا نزد او بازگشت نیکوست.
«شهوة» به‌معنی «تمایل شدید» است.
«بنین» جمع «ابن» به‌معنی «فرزند و هر چه از دیگری متولد شود» است که وقتی در برابر «بنت» به‌کار نرفته باشد، هم دختر و هم پسر را در بر می‌گیرد.
«قناطیر» جمع «قنطار» به‌معنی «دارایی فراوان» است و «مقنطرة» اسم مفعول آن و به‌معنی «دارایی فراوان گرد آمده» است که در تعابیر رایج به آن «ثروت‌های هنگفت گرد آمده» گفته می‌شود.
«خیل» در اصل به‌معنی «حالت آمادگی و تبختر» است و چون «اسب» حیوانی است که حالت خودنمایی دارد، این واژه برایش به‌کار می‌رود.
«انعام» جمع «نَعَم» به‌معنی «چارپایانی که از گوشت و شیر و محصولات آنها استفاده می‌شود» است که به آن «دام» می‌گویند.
توضیح معنای «حرث» و تفاوت آن با دیدگاه مشهور در ترجمهٔ آیهٔ ۲۲۳ سورهٔ بقره گذشت.
قُل أؤُنَبّئُكُم بخَيرٍ مِن ذَلِكُم لِلَّذِينَ اتَّقَوا عِندَ رَبِّهِم جَنَّاتٌ تَجرِي مِن تَحتِهَا الْأَنهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا وَأَزوَاجٌ مُطَهّرَةٌ ورِضوَانٌ مِنَ اللّهِ وَاللّهُ بَصيرٌ بالعِبادِ ﴿۱۵﴾
بگو: «آیا بهتر از آن را به شما خبر دهم؟ کسانی که پروا داشته باشند، نزد خداوندگارشان باغ‌هایی خواهند داشت که از زیرشان جوی‌ها روان است در حالی که در آنها جاودانه خواهند بود و همسرانی پاکیزه و خشنودی فراوانی از جانب خدا خواهند داشت و خدا به بندگان بیناست.»
مصدر بر وزن فعلان بر فراوانی دلالت دارد و لذا «رضوان» از مادهٔ «رضي» بیانگر «خشنودی فراوان و توافق شدید» است.
الّذينَ يَقولونَ رَبّنَا إِنّنَا آمنّا فاغفِر لنا ذُنوبنا وقِنا عَذابَ النّارِ ﴿۱۶﴾
آنان که می‌گویند: «ای خداوندگار ما، به‌راستی ما ایمان آوردیم؛ پس گناهانمان را بیامرز و ما را از عذاب آتش حفظ فرما.»
«ق» فعل امر از مادهٔ «وقي» به‌معنی «حفظ و مراقبت کردن» است.
الصّابِرينَ والصّادِقِينَ والْقانِتِينَ وَالمُنفِقينَ والمُستَغفِرِينَ بِالْأَسْحَارِ ﴿۱۷﴾
همان شکیبایان و راستگویان و سربه‌فرمانان و انفاق‌کنندگان و آمرزش‌طلبان در سحرگاهان.
توضیح معنای «قانتین» در ترجمهٔ آیهٔ ۲۳۸ سورهٔ بقره گذشت.
این ترجمه با نقد و نظر شما اصلاح و ویرایش خواهد شد.
#ترجمه_گروهی_قرآن
@hamidhossaini
قُل للّذينَ كفروا سَتُغلبون وتُحشَرونَ إلى جهَنّمَ وبِئسَ المِهادُ ﴿۱۲﴾
به کسانی که حق‌پوشی کردند بگو: «به‌زودی شکست خواهید خورد و به‌سوی دوزخ بر انگیخته و گرد آورده می‌شوید که بد جایگاهی است.»
«غلبه» به‌معنی «برتری یافتن همراه با قدرت» و نقطهٔ مقابل آن «مغلوب شدن» است که اگرچه با «شکست خوردن» تفاوتی اندک دارد، ولی معادل نزدیک‌تری برای آن یافت نشد.
توضیح معنای «حشر» در ترجمهٔ آیهٔ ۲۰۳ سورهٔ بقره گذشت.
توضیح معنای «مهاد» در ترجمهٔ آیهٔ ۲۰۶ سورهٔ بقره گذشت.
قَد كانَ لَكُم آيَةٌ في فِئَتَينِ التَقَتا فِئَةٌ تُقاتلُ في سبيلِ اللَّهِ وأُخرى كافرةٌ يَرَونَهُم مثلَيهِم رَأيَ العَينِ واللَّهُ يُؤيِّدُ بنَصرِهِ مَن يَشاءُ إنّ في ذَلِكَ لَعِبرَةً لأُولي الأبصارِ ﴿۱۳﴾
قطعاً در دو گروهی که با هم روبرو شدند نشانه‌ای برای شما وجود داشت؛ گروهی در راه خدا می‌جنگید و گروه دیگر پوشانندهٔ حق بود و به چشم خود آنها را دو برابر خودشان می‌دیدند. و خدا با حمایتش از هر کس که بخواهد پشتیبانی می‌کند. به‌راستی در آن عبرتی برای اهل بینش است.
توضیح معنای «فئة» در ترجمهٔ آيهٔ ۲۴۹ سورهٔ بقره گذشت.
«رأي العین» به‌معنی «دیدن با چشم» است که برای تأکید بر مشاهدهٔ دقیق و واقعی به‌کار می‌رود و در تعابیر رایج فارسی به آن «با چشم خود دیدن» می‌گویند. منظور از آوردن چنین تعبیری در آیه این است که کافران در جنگ بدر واقعاً جمعیت مؤمنان را دو برابر تعداد خودشان می‌دیدند و این‌گونه در دل‌هایشان ترس افکنده شد.
مادهٔ «نصر» به‌معنی «یاری کردن در برابر کسی» است و با مادهٔ «عون» که «یاری کردن بدون در نظر گرفتن طرف مقابل» را بیان می‌کند تفاوت دارد. در فارسی برای کمک به یکی از طرفین نزاع معمولاً از تعبیر «حمایت کردن» استفاده می‌شود.
توضیح معنای «تأیید» در ترجمهٔ آیهٔ ۸۷ سورهٔ بقره گذشت.
زُيِّنَ لِلنّاسِ حُبُّ الشَّهواتِ منَ النِّساءِ والبنِينَ والقَناطيرِ المُقَنطَرَةِ منَ الذَّهَبِ والفِضَّةِ والخَيلِ المُسَوَّمَةِ والأنعامِ والحَرثِ ذلِك مَتاعُ الحياةِ الدُّنيا وَاللَّهُ عِندَهُ حُسنُ المآبِ ﴿۱۴﴾
علاقه به امیال نفسانی از قبیل زنان و فرزندان و ثروت‌های هنگفت گرد آمده از قبیل طلا و نقره و اسب‌های نشاندار و دام‌ها و محصولات کشاورزی برای مردم جذابیت داده شده است. آن بهرهٔ زندگانی دنیاست، ولی خدا نزد او بازگشت نیکوست.
«شهوة» به‌معنی «تمایل شدید» است.
«بنین» جمع «ابن» به‌معنی «فرزند و هر چه از دیگری متولد شود» است که وقتی در برابر «بنت» به‌کار نرفته باشد، هم دختر و هم پسر را در بر می‌گیرد.
«قناطیر» جمع «قنطار» به‌معنی «دارایی فراوان» است و «مقنطرة» اسم مفعول آن و به‌معنی «دارایی فراوان گرد آمده» است که در تعابیر رایج به آن «ثروت‌های هنگفت گرد آمده» گفته می‌شود.
«خیل» در اصل به‌معنی «حالت آمادگی و تبختر» است و چون «اسب» حیوانی است که حالت خودنمایی دارد، این واژه برایش به‌کار می‌رود.
«انعام» جمع «نَعَم» به‌معنی «چارپایانی که از گوشت و شیر و محصولات آنها استفاده می‌شود» است که به آن «دام» می‌گویند.
توضیح معنای «حرث» و تفاوت آن با دیدگاه مشهور در ترجمهٔ آیهٔ ۲۲۳ سورهٔ بقره گذشت.
قُل أؤُنَبّئُكُم بخَيرٍ مِن ذَلِكُم لِلَّذِينَ اتَّقَوا عِندَ رَبِّهِم جَنَّاتٌ تَجرِي مِن تَحتِهَا الْأَنهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا وَأَزوَاجٌ مُطَهّرَةٌ ورِضوَانٌ مِنَ اللّهِ وَاللّهُ بَصيرٌ بالعِبادِ ﴿۱۵﴾
بگو: «آیا بهتر از آن را به شما خبر دهم؟ کسانی که پروا داشته باشند، نزد خداوندگارشان باغ‌هایی خواهند داشت که از زیرشان جوی‌ها روان است در حالی که در آنها جاودانه خواهند بود و همسرانی پاکیزه و خشنودی فراوانی از جانب خدا خواهند داشت و خدا به بندگان بیناست.»
مصدر بر وزن فعلان بر فراوانی دلالت دارد و لذا «رضوان» از مادهٔ «رضي» بیانگر «خشنودی فراوان و توافق شدید» است.
الّذينَ يَقولونَ رَبّنَا إِنّنَا آمنّا فاغفِر لنا ذُنوبنا وقِنا عَذابَ النّارِ ﴿۱۶﴾
آنان که می‌گویند: «ای خداوندگار ما، به‌راستی ما ایمان آوردیم؛ پس گناهانمان را بیامرز و ما را از عذاب آتش حفظ فرما.»
«ق» فعل امر از مادهٔ «وقي» به‌معنی «حفظ و مراقبت کردن» است.
الصّابِرينَ والصّادِقِينَ والْقانِتِينَ وَالمُنفِقينَ والمُستَغفِرِينَ بِالْأَسْحَارِ ﴿۱۷﴾
همان شکیبایان و راستگویان و سربه‌فرمانان و انفاق‌کنندگان و آمرزش‌طلبان در سحرگاهان.
توضیح معنای «قانتین» در ترجمهٔ آیهٔ ۲۳۸ سورهٔ بقره گذشت.
این ترجمه با نقد و نظر شما اصلاح و ویرایش خواهد شد.
#ترجمه_گروهی_قرآن
@hamidhossaini