ترجمهٔ نهایی دو آیهٔ قبل

اگرچه سومین آیهٔ سورهٔ حمد در ضمن بسم الله آمده بود، اما برای این تعبیر که ۱۱۸ بار در قرآن تکرار شده است، این‌ ترجمه انتخاب شد:

الرَّحمَٰنِ الرَّحیم ﴿۳﴾
آن مهربار مهربان

آوردن «آن» برای نشان دادن ارتباط جمله با عبارت‌های قبلی است.

مالِکِ یَومِ الدِّین ﴿۴﴾
که صاحب‌اختیار روز حساب است

آوردن «که» و «است» برای آشکار شدن ارتباط با عبارت‌های قبلی است.
تعبیر «دارنده» که کاملاً فارسی است تا حدودی مفهوم مالک را می‌رساند، ولی «صاحب‌اختیار» با دقت بیشتری معنای نهفته در مالک را بیان می‌کند.
اگر چه از نظر قواعد نحوی مضاف‌الیه مقدّری مانند «المُلک» یا «الأمر» برای «مالک» وجود دارد، اما بهتر است معنای آن نیز در تقدیر بماند تا روان و کوتاه بودن عبارت حفظ شود.
بهترین معنی برای «دین» تعبیر «حساب و کتاب» است و در روایات اهل بیت (علیهم‌السلام) نیز «یوم الدین» به «روز حساب» تفسیر شده؛ یعنی روزی که حساب و کتاب داشتن هستی برای همگان آشکار خواهد شد.
ترجمه در روایت‌هایی که این آیه را «مَلِکِ یوم الدین» خوانده‌اند «پادشاه روز حساب» خواهد بود.

#ترجمه_گروهی_قرآن ۳

@hamidhossaini