ترجمهٔ پیشنهادی آیهٔ ۷۶ تا ۷۹ سورهٔ بقره
وإِذَا لَقُوا الَّذِينَ آمَنُوا قَالُوا آمَنَّا وَإِذَا خَلَا بَعْضُهُمْ إِلَى بَعْضٍ قَالُوا أَتُحَدِّثُونَهُمْ بِمَا فَتَحَ اللَّهُ عَلَيْكُمْ لِيُحَاجُّوكُمْ بِهِ عِنْدَ رَبِّكُمْ أَفَلَا تَعْقِلُونَ (۷۶)
و هر گاه با کسانی که ایمان آورده‌اند روبرو می‌شوند می‌گویند: «ایمان آورده‌ایم.» و چون با یکدیگر تنها می‌شوند می‌گویند: «آیا آنچه را خدا بر شما گشوده است با آنها در میان می‌گذارید تا از آن نزد خداوندگارتان به‌عنوان دلیلی بر ضدّ خودتان استفاده کنند؟ آیا نمیفهمید؟!»
«محاجّه کردن با تکیه بر یک موضوع» به‌معنی ذکر کردن آن به‌عنوان دلیلی است که طرف مقابل توان پاسخگویی به آن را ندارد.
با توجه به هماهنگی «أفلاتعقلون» با افعال جملهٔ قبل، این عبارت را نیز باید بخشی از سخن یهودیان با یکدیگر دانست؛ یعنی «چرا نمیفهمید نباید این مطالب را با مؤمنان در میان گذاشت؟»
أوَلَا يَعْلَمُونَ أَنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ مَا يُسِرُّونَ وَمَا يُعْلِنُونَ (۷۷)
یعنی نمی‌دانند که به‌راستی خدا آنچه را مخفی می‌کنند و آنچه را آشکار می‌کنند می‌داند؟
کلمهٔ «یعنی» در ابتدای جمله برای بیان مفهوم «و» در «أولا» با استفاده از تعبیر متداولی است که در زبان فارسی برای این‌گونه موقعیت‌ها به‌کار می‌رود و ارتباط جمله با جملات قبلی را نشان می‌دهد.
ومِنْهُمْ أُمِّيُّونَ لَا يَعْلَمُونَ الْكِتَابَ إِلَّا أَمَانِيَّ وَإِنْ هُمْ إِلَّا يَظُنُّونَ (۷۸)
و بعضی از آنها غیر کتابیانی‌اند که آگاهی آنها از کتاب تنها در حدّ دل‌بخواه‌ها است و شناختی جز در حدّ گمان ندارند.
دربارهٔ معنای لغوی و اصطلاحی «امّی» دیدگاه‌های متفاوتی وجود دارد؛ ولی با توجه به اینکه در کتاب مقدس از «غیر یهودیان» با عنوان «اُمّیم» به‌معنای «امّت‌ها» یاد شده، به‌نظر می‌رسد این تعبیر قرآن، اشاره به همان آموزه است و مطابق نظر آنها برای «غیر اهل کتاب» به‌کار می‌رود. پس منظور از «امیّون» در اینجا افرادی است که یا در اصل، اهل کتاب نبوده و بعداً یهودی شده‌اند، یا اشاره به کسانی از آنهاست که به‌خاطر بی‌سوادی و ناآشنایی با کتاب مقدس، در جمع اهل کتاب شمرده نشده‌اند.
«أمانیّ» به‌معنی «آرزوها و دل‌بخواه‌ها» است و این تعبیر بارها در قرآن دربارهٔ نوع خاصی از دینداری به‌کار رفته است که مقدّسات را به وسیله‌ای برای برتری‌جویی و تعصب‌ورزی تبدیل می‌کند. پس منظور آیه این است که گروهی از عوام یهود (همچون بسیاری از عوام دیگر ادیان) بدون اینکه درک درستی از متون مقدس داشته باشند، آن را دلیل حقّانیت و درستی ادعاهای متعصبانه‌‌ٔ خود می‌دانند.
فوَيْلٌ لِلَّذِينَ يَكْتُبُونَ الْكِتَابَ بِأَيْدِيهِمْ ثُمَّ يَقُولُونَ هَذَا مِنْ عِنْدِ اللَّهِ لِيَشْتَرُوا بِهِ ثَمَنًا قَلِيلًا فَوَيْلٌ لَهُمْ مِمَّا كَتَبَتْ أَيْدِيهِمْ وَوَيْلٌ لَهُمْ مِمَّا يَكْسِبُونَ (۷۹)
پس وای بر کسانی که کتاب را با دستان خود می‌نویسند و می‌گویند: «این از جانب خداست.» تا با آن بهایی اندک را بفروشند. پس وای بر آنها به‌خاطر آنچه دستانشان نوشته است و وای بر آنها به‌خاطر آنچه به‌دست می‌آورند.
«اشتراء» از اضداد است و هم به‌معنی «فروختن» و هم به‌معنی «خریدن» به‌کار می‌رود.
این آیه به توصیف عالمان و باسوادانی می‌پردازد که برخلاف گروه ذکر شده در آیهٔ قبل، آگاهانه به جعل و تحریف حقایق دینی دست می‌زنند.
این ترجمه با نقد و نظر شما اصلاح و ویرایش خواهد شد.
#ترجمه_گروهی_قرآن
@hamidhossaini
وإِذَا لَقُوا الَّذِينَ آمَنُوا قَالُوا آمَنَّا وَإِذَا خَلَا بَعْضُهُمْ إِلَى بَعْضٍ قَالُوا أَتُحَدِّثُونَهُمْ بِمَا فَتَحَ اللَّهُ عَلَيْكُمْ لِيُحَاجُّوكُمْ بِهِ عِنْدَ رَبِّكُمْ أَفَلَا تَعْقِلُونَ (۷۶)
و هر گاه با کسانی که ایمان آورده‌اند روبرو می‌شوند می‌گویند: «ایمان آورده‌ایم.» و چون با یکدیگر تنها می‌شوند می‌گویند: «آیا آنچه را خدا بر شما گشوده است با آنها در میان می‌گذارید تا از آن نزد خداوندگارتان به‌عنوان دلیلی بر ضدّ خودتان استفاده کنند؟ آیا نمیفهمید؟!»
«محاجّه کردن با تکیه بر یک موضوع» به‌معنی ذکر کردن آن به‌عنوان دلیلی است که طرف مقابل توان پاسخگویی به آن را ندارد.
با توجه به هماهنگی «أفلاتعقلون» با افعال جملهٔ قبل، این عبارت را نیز باید بخشی از سخن یهودیان با یکدیگر دانست؛ یعنی «چرا نمیفهمید نباید این مطالب را با مؤمنان در میان گذاشت؟»
أوَلَا يَعْلَمُونَ أَنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ مَا يُسِرُّونَ وَمَا يُعْلِنُونَ (۷۷)
یعنی نمی‌دانند که به‌راستی خدا آنچه را مخفی می‌کنند و آنچه را آشکار می‌کنند می‌داند؟
کلمهٔ «یعنی» در ابتدای جمله برای بیان مفهوم «و» در «أولا» با استفاده از تعبیر متداولی است که در زبان فارسی برای این‌گونه موقعیت‌ها به‌کار می‌رود و ارتباط جمله با جملات قبلی را نشان می‌دهد.
ومِنْهُمْ أُمِّيُّونَ لَا يَعْلَمُونَ الْكِتَابَ إِلَّا أَمَانِيَّ وَإِنْ هُمْ إِلَّا يَظُنُّونَ (۷۸)
و بعضی از آنها غیر کتابیانی‌اند که آگاهی آنها از کتاب تنها در حدّ دل‌بخواه‌ها است و شناختی جز در حدّ گمان ندارند.
دربارهٔ معنای لغوی و اصطلاحی «امّی» دیدگاه‌های متفاوتی وجود دارد؛ ولی با توجه به اینکه در کتاب مقدس از «غیر یهودیان» با عنوان «اُمّیم» به‌معنای «امّت‌ها» یاد شده، به‌نظر می‌رسد این تعبیر قرآن، اشاره به همان آموزه است و مطابق نظر آنها برای «غیر اهل کتاب» به‌کار می‌رود. پس منظور از «امیّون» در اینجا افرادی است که یا در اصل، اهل کتاب نبوده و بعداً یهودی شده‌اند، یا اشاره به کسانی از آنهاست که به‌خاطر بی‌سوادی و ناآشنایی با کتاب مقدس، در جمع اهل کتاب شمرده نشده‌اند.
«أمانیّ» به‌معنی «آرزوها و دل‌بخواه‌ها» است و این تعبیر بارها در قرآن دربارهٔ نوع خاصی از دینداری به‌کار رفته است که مقدّسات را به وسیله‌ای برای برتری‌جویی و تعصب‌ورزی تبدیل می‌کند. پس منظور آیه این است که گروهی از عوام یهود (همچون بسیاری از عوام دیگر ادیان) بدون اینکه درک درستی از متون مقدس داشته باشند، آن را دلیل حقّانیت و درستی ادعاهای متعصبانه‌‌ٔ خود می‌دانند.
فوَيْلٌ لِلَّذِينَ يَكْتُبُونَ الْكِتَابَ بِأَيْدِيهِمْ ثُمَّ يَقُولُونَ هَذَا مِنْ عِنْدِ اللَّهِ لِيَشْتَرُوا بِهِ ثَمَنًا قَلِيلًا فَوَيْلٌ لَهُمْ مِمَّا كَتَبَتْ أَيْدِيهِمْ وَوَيْلٌ لَهُمْ مِمَّا يَكْسِبُونَ (۷۹)
پس وای بر کسانی که کتاب را با دستان خود می‌نویسند و می‌گویند: «این از جانب خداست.» تا با آن بهایی اندک را بفروشند. پس وای بر آنها به‌خاطر آنچه دستانشان نوشته است و وای بر آنها به‌خاطر آنچه به‌دست می‌آورند.
«اشتراء» از اضداد است و هم به‌معنی «فروختن» و هم به‌معنی «خریدن» به‌کار می‌رود.
این آیه به توصیف عالمان و باسوادانی می‌پردازد که برخلاف گروه ذکر شده در آیهٔ قبل، آگاهانه به جعل و تحریف حقایق دینی دست می‌زنند.
این ترجمه با نقد و نظر شما اصلاح و ویرایش خواهد شد.
#ترجمه_گروهی_قرآن
@hamidhossaini