ترجمهٔ آیهٔ ۴۴ سورهٔ مائده
إِنَّآ أَنزَلْنَا ٱلتَّوْرَىٰةَ فِيهَا هُدًۭى وَنُورٌۭ ۚ يَحْكُمُ بِهَا ٱلنَّبِيُّونَ ٱلَّذِينَ أَسْلَمُوا۟ لِلَّذِينَ هَادُوا۟ وَٱلرَّبَّٰنِيُّونَ وَٱلْأَحْبَارُ بِمَا ٱسْتُحْفِظُوا۟ مِن كِتَٰبِ ٱللَّهِ وَكَانُوا۟ عَلَيْهِ شُهَدَآءَ ۚ فَلَا تَخْشَوُا۟ ٱلنَّاسَ وَٱخْشَوْنِ وَلَا تَشْتَرُوا۟ بِـَٔايَٰتِى ثَمَنًۭا قَلِيلًۭا ۚ وَمَن لَّمْ يَحْكُم بِمَآ أَنزَلَ ٱللَّهُ فَأُو۟لَٰٓئِكَ هُمُ ٱلْكَٰفِرُونَ ﴿٤٤﴾
بهراستی ما تورات را در حالی که در آن راهبری و نوری بود، فرو فرستادیم؛ و پیامبرانی که تسلیم حق بودند، بر پایهٔ آن برای یهودیان حکم میکردند و همچنین عالمان ربانی و خاخامها، بر اساس آنچه از کتاب خدا که به آنها سپرده شده بود و بر آن گواه بودند. پس از مردم نترسید و از من بترسید و نشانههایم را به بهای اندکی نفروشید. و هر کس بر اساس آنچه خدا فرو فرستاده حکم نکند، چنین کسانی همان حقپوشاناند.
توضیح ترجمه
- معنای «ربانی» در ترجمهٔ آیهٔ ۷۹ سورهٔ آلعمران توضیح داده شد.
- «احبار» جمع «حبر» است که از واژهٔ عبری «حابر» بهمعنی «دانشمند و کاهن» گرفته شده و برای روحانیان یهودی بهکار رفته است. در زبان متداول فارسی برای اشاره به این اشخاص از تعبیر «خاخام» استفاده میشود.
- واژهٔ «اشتراء» از اضداد است و هم بهمعنی «خریدن» و هم بهمعنی «فروختن» بهکار میرود.