ترجمهٔ پیشنهادی آیات ۱۳۴ تا ۱۴۰ سورهٔ اعراف
وَلَمَّا وَقَعَ عَلَيْهِمُ الرِّجْزُ قَالُوا يَا مُوسَى ادْعُ لَنَا رَبَّكَ بِمَا عَهِدَ عِنْدَكَ لَئِنْ كَشَفْتَ عَنَّا الرِّجْزَ لَنُؤْمِنَنَّ لَكَ وَلَنُرْسِلَنَّ مَعَكَ بَنِي إِسْرَائِيلَ ﴿١٣٤﴾
و هنگامی که عذاب هول‌آور بر سرشان آمد، گفتند: «ای موسی، بر اساس آن تعهدی که خداوندگارت نزد تو دارد، به‌خاطر ما از او بخواه که اگر عذاب هول‌آور را از ما برطرف کنی حتماً حتماً به تو اعتماد می‌کنیم و حتماً حتماً بنی‌اسرائیل را با تو روانه می‌سازیم.»
معنای «رِجز» در ترجمهٔ آیهٔ ۵۹ سورهٔ بقره توضیح داده شد.
توضیح معنای «کشف» در ترجمهٔ آیهٔ ۴۱ سورهٔ انعام بیان شد.
تفاوت «نومن لک» با «نؤمن بک» در ترجمهٔ آیهٔ ۱۳۲ همین سوره توضیح داده شد.
فَلَمَّا كَشَفْنَا عَنْهُمُ الرِّجْزَ إِلَىٰ أَجَلٍ هُمْ بَالِغُوهُ إِذَا هُمْ يَنْكُثُونَ ﴿١٣٥﴾
پس چون عذاب هول‌آور را - تا مهلت مشخصی که به آن می‌رسیدند - از آنان برطرف ساختیم، فوراً شروع به پیمان‌شکنی کردند.
«أجل» به‌معنی «وقت معیّن از قبل مشخص‌شده» است.
«اذا هم» در این سیاق، بیانگر «ناگهانی و فوری بودن» و «ینکثون» با توجه به مضارع بودن، بیانگر شروع و استمرار است.
فَانْتَقَمْنَا مِنْهُمْ فَأَغْرَقْنَاهُمْ فِي الْيَمِّ بِأَنَّهُمْ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا وَكَانُوا عَنْهَا غَافِلِينَ ﴿١٣٦﴾
پس آنان را مؤاخذه و مجازات کردیم و به‌سبب آنکه نشانه‌های ما را دروغ شمردند و از آنها غافل بودند، در دریای عمیق غرقشان کردیم.
معنای «انتقام» در ترجمهٔ آیهٔ ۴ سورهٔ آل‌عمران بیان شد.
«اليَمّ» از ریشهٔ سریانی و عبری به‌معنای «دریا» است و تفاوتش با «بحر» این است که در اولی، عمق و در دومی، گستردگی و کثرت در نظر گرفته شده است.
وَأَوْرَثْنَا الْقَوْمَ الَّذِينَ كَانُوا يُسْتَضْعَفُونَ مَشَارِقَ الْأَرْضِ وَمَغَارِبَهَا الَّتِي بَارَكْنَا فِيهَا وَتَمَّتْ كَلِمَتُ رَبِّكَ الْحُسْنَىٰ عَلَىٰ بَنِي إِسْرَائِيلَ بِمَا صَبَرُوا وَدَمَّرْنَا مَا كَانَ يَصْنَعُ فِرْعَوْنُ وَقَوْمُهُ وَمَا كَانُوا يَعْرِشُونَ ﴿١٣٧﴾
و خاورها و باخترهای سرزمینی را که در آن برکت قرار دادیم، به گروهی که به زبونی کشیده می‌شدند به ارث رساندیم؛ و به‌خاطر صبری که داشتند، کلمهٔ نیکوی خداوندگارت بر بنی‌اسرائیل قطعیت یافت. و آنچه را که فرعون و قومش می‌ساختند و آنچه را که برمی‌افراشتند ویران کردیم.
معنای «ایراث» در ترجمهٔ آیهٔ ۱۲۸ همین سوره توضیح داده شد.
در ترجمهٔ آیهٔ ۱۱۵ سورهٔ انعام توضیح داده شد که تعبیر «تمت کلمة ربک» را باید به‌گونه‌ای ترجمه کرد که با کاربردش در آیهٔ ۱۱۹ سورهٔ هود نیز تطابق داشته باشد.
با توجه به معنای عمیق و گستردهٔ «کلمه» در قرآن، بهتر است به‌جای ترجمه از همان واژه استفاده شود.
توضیح معنای «صنع» در ترجمهٔ آیهٔ ۱۴ سورهٔ مائده گذشت.
در ترجمهٔ آیهٔ ۱۴۱ سورهٔ انعام بیان شد «عرش» به‌معنای «چیزی که بالای سر قرار گیرد» است.
وَجَاوَزْنَا بِبَنِي إِسْرَائِيلَ الْبَحْرَ فَأَتَوْا عَلَىٰ قَوْمٍ يَعْكُفُونَ عَلَىٰ أَصْنَامٍ لَهُمْ ۚ قَالُوا يَا مُوسَى اجْعَلْ لَنَا إِلَٰهًا كَمَا لَهُمْ آلِهَةٌ ۚ قَالَ إِنَّكُمْ قَوْمٌ تَجْهَلُونَ ﴿١٣٨﴾
و بنی‌اسرائیل را از دریا عبور دادیم، پس بر گروهی گذشتند که بر گرد بت‌هایی که داشتند ملتزم می‌مانند؛ گفتند: «ای موسی، همان‌گونه که آنها معبودهایی دارند، برای ما هم معبودی قرار بده.» گفت: «به‌راستی شما گروهی هستید که نادانی می‌کنید.
«عُکوف» به‌معنای «اقامت و التزام در اطراف یک چیز» است.
إِنَّ هَٰؤُلَاءِ مُتَبَّرٌ مَا هُمْ فِيهِ وَبَاطِلٌ مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ ﴿١٣٩﴾
به‌راستی آنچه ایشان در آنند، درهم‌شکسته است و آنچه انجام می‌دادند باطل است.»
«مُتَبَّرٌ» اسم مفعول از ریشهٔ «تبر» به‌معنای «در هم شکسته و نابود و تباه شدن» است.
قَالَ أَغَيْرَ اللَّهِ أَبْغِيكُمْ إِلَٰهًا وَهُوَ فَضَّلَكُمْ عَلَى الْعَالَمِينَ ﴿١٤٠﴾
گفت: «آیا جز خدا معبودی برایتان بجویم، با آنکه او بر جهانیان برتریتان داده است؟»
این ترجمه با نقد و نظر شما اصلاح و ویرایش خواهد شد.
#ترجمه_گروهی_قرآن
@hamidhossaini
وَلَمَّا وَقَعَ عَلَيْهِمُ الرِّجْزُ قَالُوا يَا مُوسَى ادْعُ لَنَا رَبَّكَ بِمَا عَهِدَ عِنْدَكَ لَئِنْ كَشَفْتَ عَنَّا الرِّجْزَ لَنُؤْمِنَنَّ لَكَ وَلَنُرْسِلَنَّ مَعَكَ بَنِي إِسْرَائِيلَ ﴿١٣٤﴾
و هنگامی که عذاب هول‌آور بر سرشان آمد، گفتند: «ای موسی، بر اساس آن تعهدی که خداوندگارت نزد تو دارد، به‌خاطر ما از او بخواه که اگر عذاب هول‌آور را از ما برطرف کنی حتماً حتماً به تو اعتماد می‌کنیم و حتماً حتماً بنی‌اسرائیل را با تو روانه می‌سازیم.»
معنای «رِجز» در ترجمهٔ آیهٔ ۵۹ سورهٔ بقره توضیح داده شد.
توضیح معنای «کشف» در ترجمهٔ آیهٔ ۴۱ سورهٔ انعام بیان شد.
تفاوت «نومن لک» با «نؤمن بک» در ترجمهٔ آیهٔ ۱۳۲ همین سوره توضیح داده شد.
فَلَمَّا كَشَفْنَا عَنْهُمُ الرِّجْزَ إِلَىٰ أَجَلٍ هُمْ بَالِغُوهُ إِذَا هُمْ يَنْكُثُونَ ﴿١٣٥﴾
پس چون عذاب هول‌آور را - تا مهلت مشخصی که به آن می‌رسیدند - از آنان برطرف ساختیم، فوراً شروع به پیمان‌شکنی کردند.
«أجل» به‌معنی «وقت معیّن از قبل مشخص‌شده» است.
«اذا هم» در این سیاق، بیانگر «ناگهانی و فوری بودن» و «ینکثون» با توجه به مضارع بودن، بیانگر شروع و استمرار است.
فَانْتَقَمْنَا مِنْهُمْ فَأَغْرَقْنَاهُمْ فِي الْيَمِّ بِأَنَّهُمْ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا وَكَانُوا عَنْهَا غَافِلِينَ ﴿١٣٦﴾
پس آنان را مؤاخذه و مجازات کردیم و به‌سبب آنکه نشانه‌های ما را دروغ شمردند و از آنها غافل بودند، در دریای عمیق غرقشان کردیم.
معنای «انتقام» در ترجمهٔ آیهٔ ۴ سورهٔ آل‌عمران بیان شد.
«اليَمّ» از ریشهٔ سریانی و عبری به‌معنای «دریا» است و تفاوتش با «بحر» این است که در اولی، عمق و در دومی، گستردگی و کثرت در نظر گرفته شده است.
وَأَوْرَثْنَا الْقَوْمَ الَّذِينَ كَانُوا يُسْتَضْعَفُونَ مَشَارِقَ الْأَرْضِ وَمَغَارِبَهَا الَّتِي بَارَكْنَا فِيهَا وَتَمَّتْ كَلِمَتُ رَبِّكَ الْحُسْنَىٰ عَلَىٰ بَنِي إِسْرَائِيلَ بِمَا صَبَرُوا وَدَمَّرْنَا مَا كَانَ يَصْنَعُ فِرْعَوْنُ وَقَوْمُهُ وَمَا كَانُوا يَعْرِشُونَ ﴿١٣٧﴾
و خاورها و باخترهای سرزمینی را که در آن برکت قرار دادیم، به گروهی که به زبونی کشیده می‌شدند به ارث رساندیم؛ و به‌خاطر صبری که داشتند، کلمهٔ نیکوی خداوندگارت بر بنی‌اسرائیل قطعیت یافت. و آنچه را که فرعون و قومش می‌ساختند و آنچه را که برمی‌افراشتند ویران کردیم.
معنای «ایراث» در ترجمهٔ آیهٔ ۱۲۸ همین سوره توضیح داده شد.
در ترجمهٔ آیهٔ ۱۱۵ سورهٔ انعام توضیح داده شد که تعبیر «تمت کلمة ربک» را باید به‌گونه‌ای ترجمه کرد که با کاربردش در آیهٔ ۱۱۹ سورهٔ هود نیز تطابق داشته باشد.
با توجه به معنای عمیق و گستردهٔ «کلمه» در قرآن، بهتر است به‌جای ترجمه از همان واژه استفاده شود.
توضیح معنای «صنع» در ترجمهٔ آیهٔ ۱۴ سورهٔ مائده گذشت.
در ترجمهٔ آیهٔ ۱۴۱ سورهٔ انعام بیان شد «عرش» به‌معنای «چیزی که بالای سر قرار گیرد» است.
وَجَاوَزْنَا بِبَنِي إِسْرَائِيلَ الْبَحْرَ فَأَتَوْا عَلَىٰ قَوْمٍ يَعْكُفُونَ عَلَىٰ أَصْنَامٍ لَهُمْ ۚ قَالُوا يَا مُوسَى اجْعَلْ لَنَا إِلَٰهًا كَمَا لَهُمْ آلِهَةٌ ۚ قَالَ إِنَّكُمْ قَوْمٌ تَجْهَلُونَ ﴿١٣٨﴾
و بنی‌اسرائیل را از دریا عبور دادیم، پس بر گروهی گذشتند که بر گرد بت‌هایی که داشتند ملتزم می‌مانند؛ گفتند: «ای موسی، همان‌گونه که آنها معبودهایی دارند، برای ما هم معبودی قرار بده.» گفت: «به‌راستی شما گروهی هستید که نادانی می‌کنید.
«عُکوف» به‌معنای «اقامت و التزام در اطراف یک چیز» است.
إِنَّ هَٰؤُلَاءِ مُتَبَّرٌ مَا هُمْ فِيهِ وَبَاطِلٌ مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ ﴿١٣٩﴾
به‌راستی آنچه ایشان در آنند، درهم‌شکسته است و آنچه انجام می‌دادند باطل است.»
«مُتَبَّرٌ» اسم مفعول از ریشهٔ «تبر» به‌معنای «در هم شکسته و نابود و تباه شدن» است.
قَالَ أَغَيْرَ اللَّهِ أَبْغِيكُمْ إِلَٰهًا وَهُوَ فَضَّلَكُمْ عَلَى الْعَالَمِينَ ﴿١٤٠﴾
گفت: «آیا جز خدا معبودی برایتان بجویم، با آنکه او بر جهانیان برتریتان داده است؟»
این ترجمه با نقد و نظر شما اصلاح و ویرایش خواهد شد.
#ترجمه_گروهی_قرآن
@hamidhossaini