ترجمهٔ گروهی قرآن ۵. مائده ۴۱

ترجمهٔ آیهٔ ۴۱ سورهٔ مائده

۞ يَٰٓأَيُّهَا ٱلرَّسُولُ لَا يَحْزُنكَ ٱلَّذِينَ يُسَٰرِعُونَ فِى ٱلْكُفْرِ مِنَ ٱلَّذِينَ قَالُوٓا۟ ءَامَنَّا بِأَفْوَٰهِهِمْ وَلَمْ تُؤْمِن قُلُوبُهُمْ ۛ وَمِنَ ٱلَّذِينَ هَادُوا۟ ۛ سَمَّٰعُونَ لِلْكَذِبِ سَمَّٰعُونَ لِقَوْمٍ ءَاخَرِينَ لَمْ يَأْتُوكَ ۖ يُحَرِّفُونَ ٱلْكَلِمَ مِنۢ بَعْدِ مَوَاضِعِهِۦ ۖ يَقُولُونَ إِنْ أُوتِيتُمْ هَٰذَا فَخُذُوهُ وَإِن لَّمْ تُؤْتَوْهُ فَٱحْذَرُوا۟ ۚ وَمَن يُرِدِ ٱللَّهُ فِتْنَتَهُۥ فَلَن تَمْلِكَ لَهُۥ مِنَ ٱللَّهِ شَيْـًٔا ۚ أُو۟لَٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ لَمْ يُرِدِ ٱللَّهُ أَن يُطَهِّرَ قُلُوبَهُمْ ۚ لَهُمْ فِى ٱلدُّنْيَا خِزْىٌۭ ۖ وَلَهُمْ فِى ٱلْءَاخِرَةِ عَذَابٌ عَظِيمٌۭ ﴿٤١﴾

ای فرستاده، مبادا کسانی که در حق‌پوشی شتاب می‌کنند تو را اندوهگین سازند؛ از جمله آنها که دهانشان را باز می‌کنند و می‌گویند: «ایمان آوردیم»، در حالی که دل‌هایشان ایمان نیاورده است؛ و از جمله کسانی که یهودی شدند و بسیار به دروغ گوش می‌سپارند و بسیار به گروه دیگری گوش می‌دهند که نزد تو نیامده‌اند و سخنان را پس از قرار گرفتن در جایگاه‌هایش منحرف می‌سازند و می‌گویند: «اگر همین به شما داده شد، بر گیریدش، ولی اگر آن را به شما ندادند، پس بر حذر باشید.» و هر کس خدا آشفتگی‌اش را بخواهد، هرگز در برابر خدا اختیار چیزی را به سود او نخواهی داشت. آنها کسانی‌اند که خدا نخواسته دل‌هاشان را پاک گرداند؛ در دنیا درماندگی‌ای و در سرای واپسین عذابی سترگ خواهند داشت.

توضیح ترجمه

  1. «من» در «من الذین قالوا» بیانیه است و باید با تعابیری چون «یعنی» یا «از جمله» ترجمه شود.
  2. توضیح معنای «افواه» و مادهٔ «فوه» در ترجمهٔ آیهٔ ۱۱۸ سورهٔ آل‌عمران گذشت.
  3. بر اساس سیاق و ادامهٔ آیه به‌نظر می‌رسد «یحرفون» بیانگر ویژگی «قوم آخرین» است و نه «الذین هادوا».
  4. معنی «فتنه» در ترجمهٔ آیهٔ ۱۹۱ سورهٔ بقره بیان شد.
  5. در ترجمهٔ آیهٔ ۱۷ همین سوره توضیح مربوط به تعابیری چون «تملک من الله» بیان شد.

یادداشت‌ها، مقاله‌ها و گفتارهایی که به این آیه استناد کرده‌اند

ارجاع در توضیح آیات دیگر

بقره ۱۲۰ مائده ۴۹

متن عربی: پروژهٔ تنزیل (رسم عثمانی)، مطابق مجوز آن.

امتحان کنید

راهنما

  • نوشتن اعراب لازم نیست: «الرحمن» واژهٔ «ٱلرَّحْمَٰنِ» را پیدا می‌کند.
  • ی و ک عربی و فارسی و نیم‌فاصله یکسان در نظر گرفته می‌شوند.
  • برای عبارت دقیق، آن را در گیومه بگذارید.
  • برای رفتن به یک آیه بنویسید ۲:۲۵۵ یا «بقره ۲۵۵».