ترجمهٔ آیهٔ ۷۵ سورهٔ آل عمران
۞ وَمِنْ أَهْلِ ٱلْكِتَٰبِ مَنْ إِن تَأْمَنْهُ بِقِنطَارٍۢ يُؤَدِّهِۦٓ إِلَيْكَ وَمِنْهُم مَّنْ إِن تَأْمَنْهُ بِدِينَارٍۢ لَّا يُؤَدِّهِۦٓ إِلَيْكَ إِلَّا مَا دُمْتَ عَلَيْهِ قَآئِمًۭا ۗ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ قَالُوا۟ لَيْسَ عَلَيْنَا فِى ٱلْأُمِّيِّۦنَ سَبِيلٌۭ وَيَقُولُونَ عَلَى ٱللَّهِ ٱلْكَذِبَ وَهُمْ يَعْلَمُونَ ﴿٧٥﴾
و از جملهٔ اهل کتاب کسی است که اگر او را بر ثروتی هنگفت امین قرار دهی آن را به تو تحویل میدهد؛ و از میان آنها کسی است که اگر او را بر دیناری امین قرار دهی آن را به تو تحویل نمیدهد مگر آنکه همواره بالای سر او ایستاده باشی. آن بدین خاطر است که آنها گفتند: «در قبال غیر اهل کتاب وظیفهای بر عهدهٔ ما نیست.» و با آنکه میدانند بر خدا دروغ میبندند.
توضیح ترجمه
- در ترجمهٔ آیهٔ ۱۴ همین سوره توضیح معنای «قنطار» بیان شد.
- «تأدیه» بهمعنی «رساندن و تحویل دادن» است.
- توضیح معنای «امیّین» در ترجمهٔ آیهٔ ۷۸ سورهٔ بقره گذشت. این معنی با توجه به آنچه در تلمود دربارهٔ محترم نبودن حقوق غیر یهودیان آمده است، تقویت میشود.
- «سبیل» وقتی همراه با «علی» بهکار میرود بهمعنی «برتری و تسلطی که حقی ایجاد کند» است. منظور اهل کتاب از این جمله، بیان برتری خود بر دگراندیشان و محترم نبودن حقوق آنها بود که تعبیر متداولش «در قبال آنها وظیفهای نداریم» است.