ترجمهٔ آیهٔ ۱۷ سورهٔ بقره
مَثَلُهُمْ كَمَثَلِ ٱلَّذِى ٱسْتَوْقَدَ نَارًۭا فَلَمَّآ أَضَآءَتْ مَا حَوْلَهُۥ ذَهَبَ ٱللَّهُ بِنُورِهِمْ وَتَرَكَهُمْ فِى ظُلُمَٰتٍۢ لَّا يُبْصِرُونَ ﴿١٧﴾
داستان آنها همچون جریان کسی است که در پی برافروختن آتشی بود، اما همین که اطرافش را روشن کرد، خدا نورشان را از بین برد و در تاریکی‌هایی که چیزی نمی‌بینند، رهایشان ساخت.
توضیح ترجمه
- تعبیر رایجی که در فارسی برای «مَثَل» به‌کار می‌رود «داستان» و «جریان» است.
- «الذی» و «استوقد» و «حوله» مفرد است، اما برخورد خدا با این نوع افراد با تعابیر «نورهم» و «ترکهم» و «لایبصرون» به‌صورت جمع آمده است.
- جمع بستن «ظلمات» بر تعداد تاریکی نمی‌افزاید، بلکه شدت و فراگیری آن را می‌رساند؛ با این حال صورت جمع در ترجمه حفظ شد تا تقابل «نور» مفرد و «ظلمات» جمع که در آیات دیگر نیز آمده است، بازتاب داشته باشد.