ترجمهٔ پیشنهادی آیات ۲۸ تا ۳۵ سورهٔ انفال
وَاعْلَمُوا أَنَّمَا أَمْوَالُكُمْ وَأَوْلَادُكُمْ فِتْنَةٌ وَأَنَّ اللَّهَ عِنْدَهُ أَجْرٌ عَظِيمٌ ﴿٢٨﴾
و بدانید که دارایی‌ها و فرزندانتان وسیله‌ای برای آزمایش است و خداست که پاداشی سترگ نزد اوست.
معنی «فتنه» در ترجمهٔ آیهٔ ۱۹۱ سورهٔ بقره بیان شد.
به‌منظور ایجاد تفاوت میان «کبیر» و «عظیم»، واژهٔ نخست را «بزرگ» و دومی را «سترگ» ترجمه می‌کنیم.
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنْ تَتَّقُوا اللَّهَ يَجْعَلْ لَكُمْ فُرْقَانًا وَيُكَفِّرْ عَنْكُمْ سَيِّئَاتِكُمْ وَيَغْفِرْ لَكُمْ وَاللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ ﴿٢٩﴾
ای کسانی که ایمان آورده‌اید، اگر از خدا پروا کنید، برایتان قدرت تشخیصی قرار می‌دهد و بدی‌هایتان را می‌پوشاند و نادیده می‌گیرد و شما را می‌آمرزد؛ و خدا دارای افزون‌بخشی سترگی است.
«فرقان» به‌معنی «قدرت تشخیص درست از نادرست» است.
توضیح معنای «تکفیر عن» در ترجمهٔ آیهٔ ۲۷۱ سورهٔ بقره بیان شد.
معنای «فضل» در ترجمهٔ آیهٔ ۶۴ سورهٔ بقره بیان شد.
وَإِذْ يَمْكُرُ بِكَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِيُثْبِتُوكَ أَوْ يَقْتُلُوكَ أَوْ يُخْرِجُوكَ وَيَمْكُرُونَ وَيَمْكُرُ اللَّهُ وَاللَّهُ خَيْرُ الْمَاكِرِينَ ﴿٣٠﴾
و وقتی کسانی که حق‌پوشی کردند، برایت نقشه می‌کشیدند تا تو را محصور کنند یا بکشند یا بیرون برانند؛ و نقشه می‌کشیدند و خدا هم نقشه می‌کشید؛ و خدا بهترین نقشه‌کشان است.
معنای «مکر» در ترجمهٔ آیهٔ ۵۴ سورهٔ آل‌عمران توضیح داده شد.
«لیثبتوک» از مادهٔ «ثبت» به‌معنی «استقرار داشتن و از بین نرفتن» است و وقتی به‌صورت «اثبات» به‌کار می‌رود، مفهوم «ثابت نگه داشتن» را بیان می‌کند. استفاده از این تعبیر برای مفاهیم، به‌معنی «ثابت کردن درستی آن در اذهان» و برای اشخاص، به‌معنی «ثابت و محدود نگه داشتن در محلی خاص» است که به آن «محصور کردن، زندانی کردن و مانند آن» گفته می‌شود.
وَإِذَا تُتْلَىٰ عَلَيْهِمْ آيَاتُنَا قَالُوا قَدْ سَمِعْنَا لَوْ نَشَاءُ لَقُلْنَا مِثْلَ هَٰذَا إِنْ هَٰذَا إِلَّا أَسَاطِيرُ الْأَوَّلِينَ ﴿٣١﴾
و هنگامی که نشانه‌های ما بر آنان تلاوت شود، گویند: «شنیدیم؛ اگر بخواهیم، ما هم می‌توانیم مانند این را بگوییم؛ این چیزی جز افسانه‌های پیشینیان نیست.»
معنای «أساطیر الأولین» در ترجمهٔ آیهٔ ۲۵ سورهٔ انعام توضیح داده شد.
با توجه به لام تأکید و سیاق، تعبیر «ما هم می‌توانیم» به ترجمهٔ «لقلنا» افزوده شد.
وَإِذْ قَالُوا اللَّهُمَّ إِنْ كَانَ هَٰذَا هُوَ الْحَقَّ مِنْ عِنْدِكَ فَأَمْطِرْ عَلَيْنَا حِجَارَةً مِنَ السَّمَاءِ أَوِ ائْتِنَا بِعَذَابٍ أَلِيمٍ ﴿٣٢﴾
و آن‌گاه که گفتند: «خدایا، اگر این حق است و از نزد توست، پس بر ما سنگ‌هایی از آسمان ببار یا برایمان عذابی دردناک بیاور.»
«اللّهمّ» همان «یا الله» است که حرف ندای آن به میم تبدیل شده است.
«حجارة» جمع و نکره است و باید بر همین اساس ترجمه شود.
وَمَا كَانَ اللَّهُ لِيُعَذِّبَهُمْ وَأَنْتَ فِيهِمْ وَمَا كَانَ اللَّهُ مُعَذِّبَهُمْ وَهُمْ يَسْتَغْفِرُونَ ﴿٣٣﴾
ولی ارادهٔ خدا بر آن نیست که آنان را در حالی که تو در میانشان هستی عذاب کند؛ و ارادهٔ خدا بر آن نیست که در حالی که آمرزش می‌خواهند، عذاب‌کنندهٔ آنها باشد.
واو در «وأنت فیهم» و «وهم یستغفرون» حالیه است و باید بر همین اساس ترجمه شود.
وَمَا لَهُمْ أَلَّا يُعَذِّبَهُمُ اللَّهُ وَهُمْ يَصُدُّونَ عَنِ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَمَا كَانُوا أَوْلِيَاءَهُ إِنْ أَوْلِيَاؤُهُ إِلَّا الْمُتَّقُونَ وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ ﴿٣٤﴾
و چرا خدا عذابشان نکند در حالی که از مسجدالحرام باز می‌دارند؟ و گردانندهٔ امور آن نیستند؛ که گردانندهٔ امور آن، جز پرواپیشگان نباشند؛ ولی بیشترشان نمی‌دانند.
توضیح معنای «صدد» در ترجمهٔ آیهٔ ۲۱۷ سورهٔ بقره گذشت.
توضیح معنای «ولي» در ترجمهٔ آیهٔ ۱۰۷ سورهٔ بقره بیان شد.
وَمَا كَانَ صَلَاتُهُمْ عِنْدَ الْبَيْتِ إِلَّا مُكَاءً وَتَصْدِيَةً فَذُوقُوا الْعَذَابَ بِمَا كُنْتُمْ تَكْفُرُونَ ﴿٣٥﴾
و نمازشان نزد آن خانه جز سوت زدنی و کف زدنی نیست؛ پس به‌خاطر آنکه حق‌پوشی می‌کردید، عذاب را بچشید.
«مکاء» به‌معنی «ایجاد صدا با گرداندن هوا در دهان» است که به آن «سوت زدن» می‌گویند و «تصدیة» یعنی «زدن کف دست‌ها به یکدیگر» که به آن «کف زدن» گفته می‌شود.
این ترجمه با نقد و نظر شما اصلاح و ویرایش خواهد شد.
#ترجمه_گروهی_قرآن
@hamidhossaini
وَاعْلَمُوا أَنَّمَا أَمْوَالُكُمْ وَأَوْلَادُكُمْ فِتْنَةٌ وَأَنَّ اللَّهَ عِنْدَهُ أَجْرٌ عَظِيمٌ ﴿٢٨﴾
و بدانید که دارایی‌ها و فرزندانتان وسیله‌ای برای آزمایش است و خداست که پاداشی سترگ نزد اوست.
معنی «فتنه» در ترجمهٔ آیهٔ ۱۹۱ سورهٔ بقره بیان شد.
به‌منظور ایجاد تفاوت میان «کبیر» و «عظیم»، واژهٔ نخست را «بزرگ» و دومی را «سترگ» ترجمه می‌کنیم.
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنْ تَتَّقُوا اللَّهَ يَجْعَلْ لَكُمْ فُرْقَانًا وَيُكَفِّرْ عَنْكُمْ سَيِّئَاتِكُمْ وَيَغْفِرْ لَكُمْ وَاللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ ﴿٢٩﴾
ای کسانی که ایمان آورده‌اید، اگر از خدا پروا کنید، برایتان قدرت تشخیصی قرار می‌دهد و بدی‌هایتان را می‌پوشاند و نادیده می‌گیرد و شما را می‌آمرزد؛ و خدا دارای افزون‌بخشی سترگی است.
«فرقان» به‌معنی «قدرت تشخیص درست از نادرست» است.
توضیح معنای «تکفیر عن» در ترجمهٔ آیهٔ ۲۷۱ سورهٔ بقره بیان شد.
معنای «فضل» در ترجمهٔ آیهٔ ۶۴ سورهٔ بقره بیان شد.
وَإِذْ يَمْكُرُ بِكَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِيُثْبِتُوكَ أَوْ يَقْتُلُوكَ أَوْ يُخْرِجُوكَ وَيَمْكُرُونَ وَيَمْكُرُ اللَّهُ وَاللَّهُ خَيْرُ الْمَاكِرِينَ ﴿٣٠﴾
و وقتی کسانی که حق‌پوشی کردند، برایت نقشه می‌کشیدند تا تو را محصور کنند یا بکشند یا بیرون برانند؛ و نقشه می‌کشیدند و خدا هم نقشه می‌کشید؛ و خدا بهترین نقشه‌کشان است.
معنای «مکر» در ترجمهٔ آیهٔ ۵۴ سورهٔ آل‌عمران توضیح داده شد.
«لیثبتوک» از مادهٔ «ثبت» به‌معنی «استقرار داشتن و از بین نرفتن» است و وقتی به‌صورت «اثبات» به‌کار می‌رود، مفهوم «ثابت نگه داشتن» را بیان می‌کند. استفاده از این تعبیر برای مفاهیم، به‌معنی «ثابت کردن درستی آن در اذهان» و برای اشخاص، به‌معنی «ثابت و محدود نگه داشتن در محلی خاص» است که به آن «محصور کردن، زندانی کردن و مانند آن» گفته می‌شود.
وَإِذَا تُتْلَىٰ عَلَيْهِمْ آيَاتُنَا قَالُوا قَدْ سَمِعْنَا لَوْ نَشَاءُ لَقُلْنَا مِثْلَ هَٰذَا إِنْ هَٰذَا إِلَّا أَسَاطِيرُ الْأَوَّلِينَ ﴿٣١﴾
و هنگامی که نشانه‌های ما بر آنان تلاوت شود، گویند: «شنیدیم؛ اگر بخواهیم، ما هم می‌توانیم مانند این را بگوییم؛ این چیزی جز افسانه‌های پیشینیان نیست.»
معنای «أساطیر الأولین» در ترجمهٔ آیهٔ ۲۵ سورهٔ انعام توضیح داده شد.
با توجه به لام تأکید و سیاق، تعبیر «ما هم می‌توانیم» به ترجمهٔ «لقلنا» افزوده شد.
وَإِذْ قَالُوا اللَّهُمَّ إِنْ كَانَ هَٰذَا هُوَ الْحَقَّ مِنْ عِنْدِكَ فَأَمْطِرْ عَلَيْنَا حِجَارَةً مِنَ السَّمَاءِ أَوِ ائْتِنَا بِعَذَابٍ أَلِيمٍ ﴿٣٢﴾
و آن‌گاه که گفتند: «خدایا، اگر این حق است و از نزد توست، پس بر ما سنگ‌هایی از آسمان ببار یا برایمان عذابی دردناک بیاور.»
«اللّهمّ» همان «یا الله» است که حرف ندای آن به میم تبدیل شده است.
«حجارة» جمع و نکره است و باید بر همین اساس ترجمه شود.
وَمَا كَانَ اللَّهُ لِيُعَذِّبَهُمْ وَأَنْتَ فِيهِمْ وَمَا كَانَ اللَّهُ مُعَذِّبَهُمْ وَهُمْ يَسْتَغْفِرُونَ ﴿٣٣﴾
ولی ارادهٔ خدا بر آن نیست که آنان را در حالی که تو در میانشان هستی عذاب کند؛ و ارادهٔ خدا بر آن نیست که در حالی که آمرزش می‌خواهند، عذاب‌کنندهٔ آنها باشد.
واو در «وأنت فیهم» و «وهم یستغفرون» حالیه است و باید بر همین اساس ترجمه شود.
وَمَا لَهُمْ أَلَّا يُعَذِّبَهُمُ اللَّهُ وَهُمْ يَصُدُّونَ عَنِ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَمَا كَانُوا أَوْلِيَاءَهُ إِنْ أَوْلِيَاؤُهُ إِلَّا الْمُتَّقُونَ وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ ﴿٣٤﴾
و چرا خدا عذابشان نکند در حالی که از مسجدالحرام باز می‌دارند؟ و گردانندهٔ امور آن نیستند؛ که گردانندهٔ امور آن، جز پرواپیشگان نباشند؛ ولی بیشترشان نمی‌دانند.
توضیح معنای «صدد» در ترجمهٔ آیهٔ ۲۱۷ سورهٔ بقره گذشت.
توضیح معنای «ولي» در ترجمهٔ آیهٔ ۱۰۷ سورهٔ بقره بیان شد.
وَمَا كَانَ صَلَاتُهُمْ عِنْدَ الْبَيْتِ إِلَّا مُكَاءً وَتَصْدِيَةً فَذُوقُوا الْعَذَابَ بِمَا كُنْتُمْ تَكْفُرُونَ ﴿٣٥﴾
و نمازشان نزد آن خانه جز سوت زدنی و کف زدنی نیست؛ پس به‌خاطر آنکه حق‌پوشی می‌کردید، عذاب را بچشید.
«مکاء» به‌معنی «ایجاد صدا با گرداندن هوا در دهان» است که به آن «سوت زدن» می‌گویند و «تصدیة» یعنی «زدن کف دست‌ها به یکدیگر» که به آن «کف زدن» گفته می‌شود.
این ترجمه با نقد و نظر شما اصلاح و ویرایش خواهد شد.
#ترجمه_گروهی_قرآن
@hamidhossaini