ترجمهٔ پیشنهادی آیات ۱۶۷ تا ۱۷۲ سورهٔ اعراف
وَإِذْ تَأَذَّنَ رَبُّكَ لَيَبْعَثَنَّ عَلَيْهِمْ إِلَىٰ يَوْمِ الْقِيَامَةِ مَنْ يَسُومُهُمْ سُوءَ الْعَذَابِ إِنَّ رَبَّكَ لَسَرِيعُ الْعِقَابِ وَإِنَّهُ لَغَفُورٌ رَّحِيمٌ ﴿١٦٧﴾
و هنگامی که خداوندگارت رضایت داد که حتماً حتماً تا روز قیامت بر آنها کسی را برانگیزد که عذاب بدی را بر ایشان تحمیل کند. به‌راستی خداوندگارت پیامدها را با سرعت در نظر می‌گیرد و به‌راستی او آمرزنده و مهربان است.
مادهٔ «اذن» به‌معنای «آگاهی و رضایت» است. این ماده وقتی به‌صورت «تأذین» به‌کار رود، مفهوم «آگاه‌سازی و اعلام رضایت» را بیان می‌کند؛ ولی وقتی به باب تفعّل که بیانگر مطاوعه است می‌رود، معنای «آگاه شدن و رضایت دادن» را می‌رساند. بنا بر این بر خلاف نظر اغلب مترجمان که «تأذّن» را «اعلام کرد» ترجمه نموده‌اند، باید آن را «رضایت داد» یا «اراده کرد» ترجمه کنیم.
توضیح معنای «یسومون» و «عذاب» در ترجمهٔ آیهٔ ۴۹ سورهٔ بقره بیان شد.
«سریع العقاب» شبیه تعبیر «شدید العقاب» است که توضیح آن در ترجمهٔ آیهٔ ۱۹۶ سوره بقره بیان شد.
وَقَطَّعْنَاهُمْ فِي الْأَرْضِ أُمَمًا مِّنْهُمُ الصَّالِحُونَ وَمِنْهُمْ دُونَ ذَٰلِكَ وَبَلَوْنَاهُم بِالْحَسَنَاتِ وَالسَّيِّئَاتِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ ﴿١٦٨﴾
و آنان را در زمین به‌صورت دسته‌دسته تقسیم کردیم؛ برخی از آنان شایسته بودند و برخی جز آن؛ و با نیکی‌ها و بدی‌ها امتحانشان کردیم، باشد که بازگردند.
با توجه به سیاق آیه و اشاره به آزمایش‌هایی که در گذشته رخ داده، بر خلاف اغلب مترجمان باید «منهم الصالحون ومنهم دون ذلک» را نیز به‌صورت گذشته ترجمه کنیم.
فَخَلَفَ مِن بَعْدِهِمْ خَلْفٌ وَرِثُوا الْكِتَابَ يَأْخُذُونَ عَرَضَ هَٰذَا الْأَدْنَىٰ وَيَقُولُونَ سَيُغْفَرُ لَنَا وَإِن يَأْتِهِمْ عَرَضٌ مِّثْلُهُ يَأْخُذُوهُ أَلَمْ يُؤْخَذْ عَلَيْهِم مِيثَاقُ الْكِتَابِ أَن لَّا يَقُولُوا عَلَى اللَّهِ إِلَّا الْحَقَّ وَدَرَسُوا مَا فِيهِ وَالدَارُ الْآخِرَةِ خَيْرٌ لِّلَّذِينَ يَتَّقُونَ أَفَلَا تَعْقِلُونَ ﴿١٦٩﴾
ولی پس از آنها جانشینانی آمدند که کتاب را به ارث بردند؛ در حالی که جلوه‌های این دنیای پست را می‌گیرند و می‌گویند: «به‌زودی آمرزیده خواهیم شد»؛ حال آنکه اگر کالای دیگری همانند آن نزدشان آید، آن را هم می‌گیرند. آیا از آنان پیمان محکم کتاب گرفته نشده بود که نسبت به خدا جز حق نگویند؟ با آنکه درس‌هایی را که در آن است، فرا گرفته بودند. و سرای واپسین برای پرواپیشگان بهتر است؛ آیا درک نمی‌کنید؟
«یأخذون» حال از ضمیر «ورثوا» است و باید بر همین اساس ترجمه شود.
توضیح معنای «عرَض» در ترجمهٔ آیهٔ ۹۴ سورهٔ نساء بیان شد.
وَالَّذِينَ يُمَسِّكُونَ بِالْكِتَابِ وَأَقَامُوا الصَّلَاةَ إِنَّا لَا نُضِيعُ أَجْرَ الْمُصْلِحِينَ ﴿١٧٠﴾
و کسانی که کتاب را نگهداری می‌کنند و نماز را برپا می‌دارند، ما پاداش اصلاح‌کنندگان را تباه نمی‌کنیم.
مادهٔ «مسک» به‌معنی «حفظ و نگه داشتن» است و «تمسیک» یعنی «چیزی را نگهداری کردن» و «استمساک» که در آیهٔ ۲۵۶ سورهٔ بقره به‌کار رفته بود یعنی «خود را با چیزی نگه داشتن». اغلب مترجمان با استفاده از تعابیری چون «تمسک می‌جویند» یا «چنگ می‌زنند»، به‌جای «یمسّکون» واژهٔ «یتمسّکون» را ترجمه کرده‌اند.
وَإِذْ نَتَقْنَا الْجَبَلَ فَوْقَهُمْ كَأَنَّهُ ظُلَّةٌ وَظَنُّوا أَنَّهُ وَاقِعٌ بِهِمْ خُذُوا مَا آتَيْنَاكُم بِقُوَّةٍ وَاذْكُرُوا مَا فِيهِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ ﴿١٧١﴾
و هنگامی که کوه را برکندیم و بالای سرشان برافراشتیم، گویی سایبانی بود که گمان می‌کردند بر سرشان خواهد افتاد؛ «آنچه را به شما دادیم محکم بگیرید و چیزی را که در آن است یاد کنید، باشد که اهل پروا شوید.»
مادهٔ «نتق» به‌معنی «کشیدن، ریشه‌کن کردن، بالا بردن و به اهتزاز در آوردن» است.
وَإِذْ أَخَذَ رَبُّكَ مِن بَنِي آدَمَ مِن ظُهُورِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَأَشْهَدَهُمْ عَلَىٰ أَنفُسِهِمْ أَلَسْتُ بِرَبِّكُمْ قَالُوا بَلَىٰ ۛ شَهِدْنَا ۛ أَن تَقُولُوا يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِنَّا كُنَّا عَنْ هَٰذَا غَافِلِينَ ﴿١٧٢﴾
و هنگامی که خداوندگارت از فرزندان آدم - از پشت آنها -، دودمانشان را بیرون آورد و آنان را بر خودشان گواه گرفت که «آیا خداوندگارتان نیستم؟» گفتند: «بله، گواهی دادیم»؛ تا مبادا روز قیامت بگویید: «ما از این غافل بودیم.»
توضیح معنای «ذریة» در ترجمهٔ آیهٔ ۱۲۴ سورهٔ بقره بیان شد.
این ترجمه با نقد و نظر شما اصلاح و ویرایش خواهد شد.
#ترجمه_گروهی_قرآن
@hamidhossaini
وَإِذْ تَأَذَّنَ رَبُّكَ لَيَبْعَثَنَّ عَلَيْهِمْ إِلَىٰ يَوْمِ الْقِيَامَةِ مَنْ يَسُومُهُمْ سُوءَ الْعَذَابِ إِنَّ رَبَّكَ لَسَرِيعُ الْعِقَابِ وَإِنَّهُ لَغَفُورٌ رَّحِيمٌ ﴿١٦٧﴾
و هنگامی که خداوندگارت رضایت داد که حتماً حتماً تا روز قیامت بر آنها کسی را برانگیزد که عذاب بدی را بر ایشان تحمیل کند. به‌راستی خداوندگارت پیامدها را با سرعت در نظر می‌گیرد و به‌راستی او آمرزنده و مهربان است.
مادهٔ «اذن» به‌معنای «آگاهی و رضایت» است. این ماده وقتی به‌صورت «تأذین» به‌کار رود، مفهوم «آگاه‌سازی و اعلام رضایت» را بیان می‌کند؛ ولی وقتی به باب تفعّل که بیانگر مطاوعه است می‌رود، معنای «آگاه شدن و رضایت دادن» را می‌رساند. بنا بر این بر خلاف نظر اغلب مترجمان که «تأذّن» را «اعلام کرد» ترجمه نموده‌اند، باید آن را «رضایت داد» یا «اراده کرد» ترجمه کنیم.
توضیح معنای «یسومون» و «عذاب» در ترجمهٔ آیهٔ ۴۹ سورهٔ بقره بیان شد.
«سریع العقاب» شبیه تعبیر «شدید العقاب» است که توضیح آن در ترجمهٔ آیهٔ ۱۹۶ سوره بقره بیان شد.
وَقَطَّعْنَاهُمْ فِي الْأَرْضِ أُمَمًا مِّنْهُمُ الصَّالِحُونَ وَمِنْهُمْ دُونَ ذَٰلِكَ وَبَلَوْنَاهُم بِالْحَسَنَاتِ وَالسَّيِّئَاتِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ ﴿١٦٨﴾
و آنان را در زمین به‌صورت دسته‌دسته تقسیم کردیم؛ برخی از آنان شایسته بودند و برخی جز آن؛ و با نیکی‌ها و بدی‌ها امتحانشان کردیم، باشد که بازگردند.
با توجه به سیاق آیه و اشاره به آزمایش‌هایی که در گذشته رخ داده، بر خلاف اغلب مترجمان باید «منهم الصالحون ومنهم دون ذلک» را نیز به‌صورت گذشته ترجمه کنیم.
فَخَلَفَ مِن بَعْدِهِمْ خَلْفٌ وَرِثُوا الْكِتَابَ يَأْخُذُونَ عَرَضَ هَٰذَا الْأَدْنَىٰ وَيَقُولُونَ سَيُغْفَرُ لَنَا وَإِن يَأْتِهِمْ عَرَضٌ مِّثْلُهُ يَأْخُذُوهُ أَلَمْ يُؤْخَذْ عَلَيْهِم مِيثَاقُ الْكِتَابِ أَن لَّا يَقُولُوا عَلَى اللَّهِ إِلَّا الْحَقَّ وَدَرَسُوا مَا فِيهِ وَالدَارُ الْآخِرَةِ خَيْرٌ لِّلَّذِينَ يَتَّقُونَ أَفَلَا تَعْقِلُونَ ﴿١٦٩﴾
ولی پس از آنها جانشینانی آمدند که کتاب را به ارث بردند؛ در حالی که جلوه‌های این دنیای پست را می‌گیرند و می‌گویند: «به‌زودی آمرزیده خواهیم شد»؛ حال آنکه اگر کالای دیگری همانند آن نزدشان آید، آن را هم می‌گیرند. آیا از آنان پیمان محکم کتاب گرفته نشده بود که نسبت به خدا جز حق نگویند؟ با آنکه درس‌هایی را که در آن است، فرا گرفته بودند. و سرای واپسین برای پرواپیشگان بهتر است؛ آیا درک نمی‌کنید؟
«یأخذون» حال از ضمیر «ورثوا» است و باید بر همین اساس ترجمه شود.
توضیح معنای «عرَض» در ترجمهٔ آیهٔ ۹۴ سورهٔ نساء بیان شد.
وَالَّذِينَ يُمَسِّكُونَ بِالْكِتَابِ وَأَقَامُوا الصَّلَاةَ إِنَّا لَا نُضِيعُ أَجْرَ الْمُصْلِحِينَ ﴿١٧٠﴾
و کسانی که کتاب را نگهداری می‌کنند و نماز را برپا می‌دارند، ما پاداش اصلاح‌کنندگان را تباه نمی‌کنیم.
مادهٔ «مسک» به‌معنی «حفظ و نگه داشتن» است و «تمسیک» یعنی «چیزی را نگهداری کردن» و «استمساک» که در آیهٔ ۲۵۶ سورهٔ بقره به‌کار رفته بود یعنی «خود را با چیزی نگه داشتن». اغلب مترجمان با استفاده از تعابیری چون «تمسک می‌جویند» یا «چنگ می‌زنند»، به‌جای «یمسّکون» واژهٔ «یتمسّکون» را ترجمه کرده‌اند.
وَإِذْ نَتَقْنَا الْجَبَلَ فَوْقَهُمْ كَأَنَّهُ ظُلَّةٌ وَظَنُّوا أَنَّهُ وَاقِعٌ بِهِمْ خُذُوا مَا آتَيْنَاكُم بِقُوَّةٍ وَاذْكُرُوا مَا فِيهِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ ﴿١٧١﴾
و هنگامی که کوه را برکندیم و بالای سرشان برافراشتیم، گویی سایبانی بود که گمان می‌کردند بر سرشان خواهد افتاد؛ «آنچه را به شما دادیم محکم بگیرید و چیزی را که در آن است یاد کنید، باشد که اهل پروا شوید.»
مادهٔ «نتق» به‌معنی «کشیدن، ریشه‌کن کردن، بالا بردن و به اهتزاز در آوردن» است.
وَإِذْ أَخَذَ رَبُّكَ مِن بَنِي آدَمَ مِن ظُهُورِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَأَشْهَدَهُمْ عَلَىٰ أَنفُسِهِمْ أَلَسْتُ بِرَبِّكُمْ قَالُوا بَلَىٰ ۛ شَهِدْنَا ۛ أَن تَقُولُوا يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِنَّا كُنَّا عَنْ هَٰذَا غَافِلِينَ ﴿١٧٢﴾
و هنگامی که خداوندگارت از فرزندان آدم - از پشت آنها -، دودمانشان را بیرون آورد و آنان را بر خودشان گواه گرفت که «آیا خداوندگارتان نیستم؟» گفتند: «بله، گواهی دادیم»؛ تا مبادا روز قیامت بگویید: «ما از این غافل بودیم.»
توضیح معنای «ذریة» در ترجمهٔ آیهٔ ۱۲۴ سورهٔ بقره بیان شد.
این ترجمه با نقد و نظر شما اصلاح و ویرایش خواهد شد.
#ترجمه_گروهی_قرآن
@hamidhossaini