ترجمهٔ پیشنهادی آیات ۱۵۷ تا ۱۶۱ سورهٔ اعراف
الَّذِينَ يَتَّبِعُونَ الرَّسُولَ النَّبِيَّ الْأُمِّيَّ الَّذِي يَجِدُونَهُ مَكْتُوبًا عِنْدَهُمْ فِي التَّوْرَاةِ وَالْإِنْجِيلِ يَأْمُرُهُمْ بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَاهُمْ عَنِ الْمُنْكَرِ وَيُحِلُّ لَهُمُ الطَّيِّبَاتِ وَيُحَرِّمُ عَلَيْهِمُ الْخَبَائِثَ وَيَضَعُ عَنْهُمْ إِصْرَهُمْ وَالْأَغْلَالَ الَّتِي كَانَتْ عَلَيْهِمْ فَالَّذِينَ آمَنُوا بِهِ وَعَزَّرُوهُ وَنَصَرُوهُ وَاتَّبَعُوا النُّورَ الَّذِي أُنْزِلَ مَعَهُ أُولَٰئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ ﴿١٥٧﴾
آنان که از این فرستاده و پیامبر غیر کتابی - که نزد خودشان ثبت‌شدهٔ در تورات و انجیل می‌یابندش - پیروی می‌کنند؛ در حالی که به کار پسندیده فرمانشان می‌دهد و از کار ناپسند بازشان می‌دارد و چیزهای پاکیزه را برایشان حلال و پلیدی‌ها را بر آنها حرام می‌کند و بارهای سنگین و بندهایی را که بر آنان بود برمی‌دارد. پس کسانی که به او ایمان آوردند و او را گرامی داشتند و حمایتش کردند و نوری را که با او فرو فرستاده شده پیروی کردند، آنان‌اند که رستگارند.
توضیح معنی «امّي» در ترجمهٔ آیهٔ ۷۸ سورهٔ بقره گذشت.
توضیح معنای «معروف» در ترجمهٔ آیهٔ ۱۷۸ سوره بقره گذشت.
توضیح معنای «منکر» در ترجمهٔ آیهٔ ۱۰۴ سورهٔ آل‌عمران بیان شد.
معنای «اصر» در ترجمهٔ آیهٔ ۸۱ سورهٔ آل‌عمران بیان شد.
«تعزیر» در اصل به‌معنای «تقویت کردن از طریق دفاع و باز داشتن دشمنان» است و به‌کار رفتنش برای «تنبیه» از آن جهت است که با تنبیه فرد متخلف، او را از آنچه به زیان اوست باز می‌دارند و تقویتش می‌کنند. این ماده برای «تعظیم و گرامی داشتن» نیز به‌کار می‌رود؛ زیرا لازمهٔ تقویت و دفاع، گرامی داشتن است.
قُلْ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنِّي رَسُولُ اللَّهِ إِلَيْكُمْ جَمِيعًا الَّذِي لَهُ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ يُحْيِي وَيُمِيتُ فَآمِنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ النَّبِيِّ الْأُمِّيِّ الَّذِي يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَكَلِمَاتِهِ وَاتَّبِعُوهُ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ ﴿١٥٨﴾
بگو: «ای مردم، به‌راستی من از طرف خدایی که فرمانروایی آسمان‌ها و زمین از آنِ اوست و هیچ معبودی جز او - که زنده می‌کند و می‌میراند - نیست، به‌سوی همگی شما فرستاده شده‌ام؛ پس به خدا و فرستاده‌اش که پیامبر غیر کتابی است که به خدا و کلماتش ایمان دارد، ایمان بیاورید و از او پیروی کنید، باشد که راه یابید.»
وَمِنْ قَوْمِ مُوسَىٰ أُمَّةٌ يَهْدُونَ بِالْحَقِّ وَبِهِ يَعْدِلُونَ ﴿١٥٩﴾
و از قوم موسی گروهی بودند که به حق راهبری می‌کردند و بر اساس آن عدالت می‌ورزیدند.
اگرچه افعال این آیه مضارع است، ولی با توجه به سیاق آیات در پرداختن دوباره به سرگذشت بنی‌اسرائیل، این آیه نیز باید به‌صورت گذشته ترجمه شود.
وَقَطَّعْنَاهُمُ اثْنَتَيْ عَشْرَةَ أَسْبَاطًا أُمَمًا وَأَوْحَيْنَا إِلَىٰ مُوسَىٰ إِذِ اسْتَسْقَاهُ قَوْمُهُ أَنِ اضْرِبْ بِعَصَاكَ الْحَجَرَ فَانْبَجَسَتْ مِنْهُ اثْنَتَا عَشْرَةَ عَيْنًا قَدْ عَلِمَ كُلُّ أُنَاسٍ مَشْرَبَهُمْ وَظَلَّلْنَا عَلَيْهِمُ الْغَمَامَ وَأَنْزَلْنَا عَلَيْهِمُ الْمَنَّ وَالسَّلْوَىٰ كُلُلُوا مِنْ طَيِّبَاتِ مَا رَزَقْنَاكُمْ وَمَا ظَلَمُونَا وَلَٰكِنْ كَانُوا أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ ﴿١٦٠﴾
و آنان را به دوازده تیرهٔ گروه‌گروه تقسیم کردیم و به موسی هنگامی که قومش از او آب خواستند وحی کردیم: «با عصایت به آن سنگ بزن»؛ پس دوازده چشمه از آن بیرون جهید، به‌گونه‌ای که هر گروهی از مردم آبشخور خود را می‌شناخت؛ و ابر سفید را سایه‌بان آنها قرار دادیم و منّ و سلوى را بر ایشان فرو فرستادیم؛ «از چیزهای پاکیزه‌ای که روزیتان کردیم بخورید»؛ و به ما ستم نکردند، بلکه به خودشان ستم می‌کردند.
در ترجمهٔ آیهٔ ۱۳۶ سورهٔ بقره دربارهٔ معنی «اسباط» توضیح داده شد.
با توجه به معرفه بودن «الحجر» باید «آن سنگ» ترجمه شود.
مادهٔ «بجس» به‌معنی «گشوده شدن چیزی و بیرون زدن آب از آن» است.
توضیح واژه‌های «غمام» و «منّ» و «سلوی» در ترجمهٔ آیهٔ ۵۷ سورهٔ بقره بیان شد.
وَإِذْ قِيلَ لَهُمُ اسْكُنُوا هَٰذِهِ الْقَرْيَةَ وَكُلُوا مِنْهَا حَيْثُ شِئْتُمْ وَقُولُوا حِطَّةٌ وَادْخُلُوا الْبَابَ سُجَّدًا نَغْفِرْ لَكُمْ خَطِيئَاتِكُمْ سَنَزِيدُ الْمُحْسِنِينَ ﴿١٦١﴾
و آن‌گاه که به ایشان گفته شد: «در این آبادی ساکن شوید و از هر جای آن که خواستید بخورید و بگویید: «فرو نهادن است» و سجده‌کنان از در وارد شوید تا خطاهایتان را بر شما ببخشاییم؛ و به نیکوکاران افزون‌تر خواهیم داد.»
توضیح معنای «قریة» و «حطة» در ترجمهٔ آیهٔ ۵۸ سورهٔ بقره بیان شد.
این ترجمه با نقد و نظر شما اصلاح و ویرایش خواهد شد.
#ترجمه_گروهی_قرآن
@hamidhossaini
الَّذِينَ يَتَّبِعُونَ الرَّسُولَ النَّبِيَّ الْأُمِّيَّ الَّذِي يَجِدُونَهُ مَكْتُوبًا عِنْدَهُمْ فِي التَّوْرَاةِ وَالْإِنْجِيلِ يَأْمُرُهُمْ بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَاهُمْ عَنِ الْمُنْكَرِ وَيُحِلُّ لَهُمُ الطَّيِّبَاتِ وَيُحَرِّمُ عَلَيْهِمُ الْخَبَائِثَ وَيَضَعُ عَنْهُمْ إِصْرَهُمْ وَالْأَغْلَالَ الَّتِي كَانَتْ عَلَيْهِمْ فَالَّذِينَ آمَنُوا بِهِ وَعَزَّرُوهُ وَنَصَرُوهُ وَاتَّبَعُوا النُّورَ الَّذِي أُنْزِلَ مَعَهُ أُولَٰئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ ﴿١٥٧﴾
آنان که از این فرستاده و پیامبر غیر کتابی - که نزد خودشان ثبت‌شدهٔ در تورات و انجیل می‌یابندش - پیروی می‌کنند؛ در حالی که به کار پسندیده فرمانشان می‌دهد و از کار ناپسند بازشان می‌دارد و چیزهای پاکیزه را برایشان حلال و پلیدی‌ها را بر آنها حرام می‌کند و بارهای سنگین و بندهایی را که بر آنان بود برمی‌دارد. پس کسانی که به او ایمان آوردند و او را گرامی داشتند و حمایتش کردند و نوری را که با او فرو فرستاده شده پیروی کردند، آنان‌اند که رستگارند.
توضیح معنی «امّي» در ترجمهٔ آیهٔ ۷۸ سورهٔ بقره گذشت.
توضیح معنای «معروف» در ترجمهٔ آیهٔ ۱۷۸ سوره بقره گذشت.
توضیح معنای «منکر» در ترجمهٔ آیهٔ ۱۰۴ سورهٔ آل‌عمران بیان شد.
معنای «اصر» در ترجمهٔ آیهٔ ۸۱ سورهٔ آل‌عمران بیان شد.
«تعزیر» در اصل به‌معنای «تقویت کردن از طریق دفاع و باز داشتن دشمنان» است و به‌کار رفتنش برای «تنبیه» از آن جهت است که با تنبیه فرد متخلف، او را از آنچه به زیان اوست باز می‌دارند و تقویتش می‌کنند. این ماده برای «تعظیم و گرامی داشتن» نیز به‌کار می‌رود؛ زیرا لازمهٔ تقویت و دفاع، گرامی داشتن است.
قُلْ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنِّي رَسُولُ اللَّهِ إِلَيْكُمْ جَمِيعًا الَّذِي لَهُ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ يُحْيِي وَيُمِيتُ فَآمِنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ النَّبِيِّ الْأُمِّيِّ الَّذِي يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَكَلِمَاتِهِ وَاتَّبِعُوهُ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ ﴿١٥٨﴾
بگو: «ای مردم، به‌راستی من از طرف خدایی که فرمانروایی آسمان‌ها و زمین از آنِ اوست و هیچ معبودی جز او - که زنده می‌کند و می‌میراند - نیست، به‌سوی همگی شما فرستاده شده‌ام؛ پس به خدا و فرستاده‌اش که پیامبر غیر کتابی است که به خدا و کلماتش ایمان دارد، ایمان بیاورید و از او پیروی کنید، باشد که راه یابید.»
وَمِنْ قَوْمِ مُوسَىٰ أُمَّةٌ يَهْدُونَ بِالْحَقِّ وَبِهِ يَعْدِلُونَ ﴿١٥٩﴾
و از قوم موسی گروهی بودند که به حق راهبری می‌کردند و بر اساس آن عدالت می‌ورزیدند.
اگرچه افعال این آیه مضارع است، ولی با توجه به سیاق آیات در پرداختن دوباره به سرگذشت بنی‌اسرائیل، این آیه نیز باید به‌صورت گذشته ترجمه شود.
وَقَطَّعْنَاهُمُ اثْنَتَيْ عَشْرَةَ أَسْبَاطًا أُمَمًا وَأَوْحَيْنَا إِلَىٰ مُوسَىٰ إِذِ اسْتَسْقَاهُ قَوْمُهُ أَنِ اضْرِبْ بِعَصَاكَ الْحَجَرَ فَانْبَجَسَتْ مِنْهُ اثْنَتَا عَشْرَةَ عَيْنًا قَدْ عَلِمَ كُلُّ أُنَاسٍ مَشْرَبَهُمْ وَظَلَّلْنَا عَلَيْهِمُ الْغَمَامَ وَأَنْزَلْنَا عَلَيْهِمُ الْمَنَّ وَالسَّلْوَىٰ كُلُلُوا مِنْ طَيِّبَاتِ مَا رَزَقْنَاكُمْ وَمَا ظَلَمُونَا وَلَٰكِنْ كَانُوا أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ ﴿١٦٠﴾
و آنان را به دوازده تیرهٔ گروه‌گروه تقسیم کردیم و به موسی هنگامی که قومش از او آب خواستند وحی کردیم: «با عصایت به آن سنگ بزن»؛ پس دوازده چشمه از آن بیرون جهید، به‌گونه‌ای که هر گروهی از مردم آبشخور خود را می‌شناخت؛ و ابر سفید را سایه‌بان آنها قرار دادیم و منّ و سلوى را بر ایشان فرو فرستادیم؛ «از چیزهای پاکیزه‌ای که روزیتان کردیم بخورید»؛ و به ما ستم نکردند، بلکه به خودشان ستم می‌کردند.
در ترجمهٔ آیهٔ ۱۳۶ سورهٔ بقره دربارهٔ معنی «اسباط» توضیح داده شد.
با توجه به معرفه بودن «الحجر» باید «آن سنگ» ترجمه شود.
مادهٔ «بجس» به‌معنی «گشوده شدن چیزی و بیرون زدن آب از آن» است.
توضیح واژه‌های «غمام» و «منّ» و «سلوی» در ترجمهٔ آیهٔ ۵۷ سورهٔ بقره بیان شد.
وَإِذْ قِيلَ لَهُمُ اسْكُنُوا هَٰذِهِ الْقَرْيَةَ وَكُلُوا مِنْهَا حَيْثُ شِئْتُمْ وَقُولُوا حِطَّةٌ وَادْخُلُوا الْبَابَ سُجَّدًا نَغْفِرْ لَكُمْ خَطِيئَاتِكُمْ سَنَزِيدُ الْمُحْسِنِينَ ﴿١٦١﴾
و آن‌گاه که به ایشان گفته شد: «در این آبادی ساکن شوید و از هر جای آن که خواستید بخورید و بگویید: «فرو نهادن است» و سجده‌کنان از در وارد شوید تا خطاهایتان را بر شما ببخشاییم؛ و به نیکوکاران افزون‌تر خواهیم داد.»
توضیح معنای «قریة» و «حطة» در ترجمهٔ آیهٔ ۵۸ سورهٔ بقره بیان شد.
این ترجمه با نقد و نظر شما اصلاح و ویرایش خواهد شد.
#ترجمه_گروهی_قرآن
@hamidhossaini