ترجمهٔ پیشنهادی آیات ۱۲۱ تا ۱۲۷ سورهٔ اعراف
قَالُوا آمَنَّا بِرَبِّ الْعَالَمِينَ ﴿١٢١﴾
گفتند: «ما به خداوندگار جهانیان ایمان آوردیم».
توضیح معنای «ربّ» و «العالمین» در ترجمهٔ آیهٔ نخست سورهٔ فاتحه بیان شد.
رَبِّ مُوسَىٰ وَهَارُونَ ﴿١٢٢﴾
خداوندگار موسی و هارون.
قَالَ فِرْعَوْنُ آمَنتُم بِهِ قَبْلَ أَنْ آذَنَ لَكُمْ إِنَّ هَٰذَا لَمَكْرٌ مَّكَرْتُمُوهُ فِي الْمَدِينَةِ لِتُخْرِجُوا مِنْهَا أَهْلَهَا فَسَوْفَ تَعْلَمُونَ ﴿١٢٣﴾
فرعون گفت: «پیش از آنکه به شما اجازه دهم، به او ایمان آوردید؟! این قطعاً نقشه‌ای است که دربارهٔ شهر کشیده‌اید تا اهلش را از آن بیرون کنید؛ پس خواهید دانست».
با توجه به اینکه در جملهٔ «آمنتم ...» استفهامی بودن از لحن خواندن مشخص می‌شود و «هل» ذکر نشده، بهتر است در ترجمه نیز «آیا» نیاید.
معنای «مکر» در ترجمهٔ آیهٔ ۵۴ سورهٔ آل‌عمران توضیح داده شد.
اغلب مترجمان «في المدینة» را «در شهر» ترجمه کرده‌اند، ولی به‌نظر می‌رسد منظور آیه این نیست که نقشه در چه محلی طراحی شده، بلکه منظور این است که دربارهٔ شهر نقشه کشیده‌اید.
لَأُقَطِّعَنَّ أَيْدِيَكُمْ وَأَرْجُلَكُم مِّنْ خِلَافٍ ثُمَّ لَأُصَلِّبَنَّكُمْ أَجْمَعِينَ ﴿١٢٤﴾
حتماً حتماً دست‌ها و پاهایتان را بر خلاف جهت یکدیگر خواهم برید، سپس حتماً حتماً همگی شما را به‌سختی به صلیب خواهم کشید».
با توجه تکرار تأکید با لام ابتدای فعل و نون ثقیلهٔ آخر آن، در ترجمه از تعبیر «حتماً حتماً» استفاده شد.
در ترجمهٔ آیهٔ ۱۵۷ سورهٔ نساء توضیح داده شد که بر خلاف نظر اغلب مترجمان، «تصلیب» به‌معنی «به دار آویختن» نیست. از آنجا که «صَلَبَ» را «به صلیب کشید» ترجمه می‌کنیم، «صَلَّب» که بر شدّت عمل دلالت دارد را باید «به‌سختی به صلیب کشید» ترجمه کنیم؛ همان‌گونه که برای نشان دادن تفاوت «قَتَلَ» و «قَتَّلَ» از همین تعبیر استفاده کردیم.
قَالُوا إِنَّا إِلَىٰ رَبِّنَا مُنقَلِبُونَ ﴿١٢٥﴾
گفتند: «به‌راستی ما به‌سوی خداوندگارمان باز می‌گردیم.
وَمَا تَنقِمُ مِنَّا إِلَّا أَنْ آمَنَّا بِآيَاتِ رَبِّنَا لَمَّا جَاءَتْنَا رَبَّنَا أَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًا وَتَوَفَّنَا مُسْلِمِينَ ﴿١٢٦﴾
و با ما برخورد نمی‌کنی مگر به این خاطر که وقتی نشانه‌های خداوندگارمان نزدمان آمد، به آنها ایمان آوردیم. ای خداوندگار ما، ما را از شکیبایی سرشار فرما و جانمان را در حالی که تسلیم باشیم بگیر».
«نقم من» در اصل به‌معنای «بازخواست کردن کسی همراه با تندی و کراهت» است که در تعابیر رایج فارسی به آن «برخورد کردن» گفته می‌شود.
معنای «أفرغ» در ترجمهٔ آیهٔ ۲۵۰ سورهٔ بقره توضیح داده شد.
توضیح معنای «توفي» و تفاوتش با «موت» در ترجمهٔ آیهٔ ۲۳۴ سورهٔ بقره بیان شد.
وَقَالَ الْمَلَأُ مِن قَوْمِ فِرْعَوْنَ أَتَذَرُ مُوسَىٰ وَقَوْمَهُ لِيُفْسِدُوا فِي الْأَرْضِ وَيَذَرَكَ وَآلِهَتَكَ قَالَ سَنُقَتِّلُ أَبْنَاءَهُمْ وَنَسْتَحْيِي نِسَاءَهُمْ وَإِنَّا فَوْقَهُمْ قَاهِرُونَ ﴿١٢٧﴾
و برخورداران از قوم فرعون گفتند: «آیا به موسی و قومش توجهی نمی‌کنی تا در زمین فساد انگیزند و به تو و خدایانت بی‌توجهی کند؟» گفت: «پسران آنان را با شدت عمل خواهیم کشت و زنانشان را زنده نگه خواهیم داشت؛ و البته ما بر فراز آنان چیره‌‌ایم».
«تذر» و «یذر» از مادهٔ «وذر» به‌معنی «بی‌توجهی کردن» است و با توجه به اینکه در هر دو بخش آیه از این ماده استفاده شده باید در ترجمهٔ آنها نیز از تعابیری مشابه استفاده کرد. البته بسیاری از مترجمان به مفرد بودن فعل «یذرک» توجه نکرده و آن را نیز همانند «یفسدوا» به «قوم» نسبت داده‌اند؛ این در حالی است که فاعل این فعل فقط «موسی» است.
در ترجمهٔ آیهٔ ۳۳ سورهٔ مائده توضیحی دربارهٔ تفاوت «قتل» و «تقتیل» ارائه شد.
این ترجمه با نقد و نظر شما اصلاح و ویرایش خواهد شد.
#ترجمه_گروهی_قرآن
@hamidhossaini
قَالُوا آمَنَّا بِرَبِّ الْعَالَمِينَ ﴿١٢١﴾
گفتند: «ما به خداوندگار جهانیان ایمان آوردیم».
توضیح معنای «ربّ» و «العالمین» در ترجمهٔ آیهٔ نخست سورهٔ فاتحه بیان شد.
رَبِّ مُوسَىٰ وَهَارُونَ ﴿١٢٢﴾
خداوندگار موسی و هارون.
قَالَ فِرْعَوْنُ آمَنتُم بِهِ قَبْلَ أَنْ آذَنَ لَكُمْ إِنَّ هَٰذَا لَمَكْرٌ مَّكَرْتُمُوهُ فِي الْمَدِينَةِ لِتُخْرِجُوا مِنْهَا أَهْلَهَا فَسَوْفَ تَعْلَمُونَ ﴿١٢٣﴾
فرعون گفت: «پیش از آنکه به شما اجازه دهم، به او ایمان آوردید؟! این قطعاً نقشه‌ای است که دربارهٔ شهر کشیده‌اید تا اهلش را از آن بیرون کنید؛ پس خواهید دانست».
با توجه به اینکه در جملهٔ «آمنتم ...» استفهامی بودن از لحن خواندن مشخص می‌شود و «هل» ذکر نشده، بهتر است در ترجمه نیز «آیا» نیاید.
معنای «مکر» در ترجمهٔ آیهٔ ۵۴ سورهٔ آل‌عمران توضیح داده شد.
اغلب مترجمان «في المدینة» را «در شهر» ترجمه کرده‌اند، ولی به‌نظر می‌رسد منظور آیه این نیست که نقشه در چه محلی طراحی شده، بلکه منظور این است که دربارهٔ شهر نقشه کشیده‌اید.
لَأُقَطِّعَنَّ أَيْدِيَكُمْ وَأَرْجُلَكُم مِّنْ خِلَافٍ ثُمَّ لَأُصَلِّبَنَّكُمْ أَجْمَعِينَ ﴿١٢٤﴾
حتماً حتماً دست‌ها و پاهایتان را بر خلاف جهت یکدیگر خواهم برید، سپس حتماً حتماً همگی شما را به‌سختی به صلیب خواهم کشید».
با توجه تکرار تأکید با لام ابتدای فعل و نون ثقیلهٔ آخر آن، در ترجمه از تعبیر «حتماً حتماً» استفاده شد.
در ترجمهٔ آیهٔ ۱۵۷ سورهٔ نساء توضیح داده شد که بر خلاف نظر اغلب مترجمان، «تصلیب» به‌معنی «به دار آویختن» نیست. از آنجا که «صَلَبَ» را «به صلیب کشید» ترجمه می‌کنیم، «صَلَّب» که بر شدّت عمل دلالت دارد را باید «به‌سختی به صلیب کشید» ترجمه کنیم؛ همان‌گونه که برای نشان دادن تفاوت «قَتَلَ» و «قَتَّلَ» از همین تعبیر استفاده کردیم.
قَالُوا إِنَّا إِلَىٰ رَبِّنَا مُنقَلِبُونَ ﴿١٢٥﴾
گفتند: «به‌راستی ما به‌سوی خداوندگارمان باز می‌گردیم.
وَمَا تَنقِمُ مِنَّا إِلَّا أَنْ آمَنَّا بِآيَاتِ رَبِّنَا لَمَّا جَاءَتْنَا رَبَّنَا أَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًا وَتَوَفَّنَا مُسْلِمِينَ ﴿١٢٦﴾
و با ما برخورد نمی‌کنی مگر به این خاطر که وقتی نشانه‌های خداوندگارمان نزدمان آمد، به آنها ایمان آوردیم. ای خداوندگار ما، ما را از شکیبایی سرشار فرما و جانمان را در حالی که تسلیم باشیم بگیر».
«نقم من» در اصل به‌معنای «بازخواست کردن کسی همراه با تندی و کراهت» است که در تعابیر رایج فارسی به آن «برخورد کردن» گفته می‌شود.
معنای «أفرغ» در ترجمهٔ آیهٔ ۲۵۰ سورهٔ بقره توضیح داده شد.
توضیح معنای «توفي» و تفاوتش با «موت» در ترجمهٔ آیهٔ ۲۳۴ سورهٔ بقره بیان شد.
وَقَالَ الْمَلَأُ مِن قَوْمِ فِرْعَوْنَ أَتَذَرُ مُوسَىٰ وَقَوْمَهُ لِيُفْسِدُوا فِي الْأَرْضِ وَيَذَرَكَ وَآلِهَتَكَ قَالَ سَنُقَتِّلُ أَبْنَاءَهُمْ وَنَسْتَحْيِي نِسَاءَهُمْ وَإِنَّا فَوْقَهُمْ قَاهِرُونَ ﴿١٢٧﴾
و برخورداران از قوم فرعون گفتند: «آیا به موسی و قومش توجهی نمی‌کنی تا در زمین فساد انگیزند و به تو و خدایانت بی‌توجهی کند؟» گفت: «پسران آنان را با شدت عمل خواهیم کشت و زنانشان را زنده نگه خواهیم داشت؛ و البته ما بر فراز آنان چیره‌‌ایم».
«تذر» و «یذر» از مادهٔ «وذر» به‌معنی «بی‌توجهی کردن» است و با توجه به اینکه در هر دو بخش آیه از این ماده استفاده شده باید در ترجمهٔ آنها نیز از تعابیری مشابه استفاده کرد. البته بسیاری از مترجمان به مفرد بودن فعل «یذرک» توجه نکرده و آن را نیز همانند «یفسدوا» به «قوم» نسبت داده‌اند؛ این در حالی است که فاعل این فعل فقط «موسی» است.
در ترجمهٔ آیهٔ ۳۳ سورهٔ مائده توضیحی دربارهٔ تفاوت «قتل» و «تقتیل» ارائه شد.
این ترجمه با نقد و نظر شما اصلاح و ویرایش خواهد شد.
#ترجمه_گروهی_قرآن
@hamidhossaini