حکم خدا
در جامعهای که اکثریت آن دیندار و خواستار اجرای آموزههای مذهبی باشند، باید قانونی را مبنا قرار داد که فقیهان دینشناس آن را حکم خدا تشخیص دهند. با این حال، توجه به دو نکتهٔ مهم در این زمینه ضروری است:
1 در دوران غیبت، فقط برداشتهایی خطاپذیر از احکام الهی در دسترس ماست که شهرتشان، دلیل درست بودنشان نیست. در این شرایط لازم است فضا برای نقد علمی باز باشد و در نهایت، قرائتی ملاک قرار گیرد که متخصصان منتخب مردم آن را ترجیح میدهند.
2 روش اجرای احکام و تشخیص زمینهها، مصادیق و آثار اجتماعی آن به تخصصهایی نیاز دارد که با فقه و اصول و علوم مرسوم حوزوی بهدست نمیآید. بنا بر این باید جامعهشناسان و دیگر صاحبنظران علوم انسانی در فرایند قانونگذاری دینی دخالت داشته باشند.
اصرار بر حاکم کردن قوانین اسلامی بدون توجه به این دو نکته، نادیده گرفتن عدالت و تخصص علمی است و بر خلاف انتظار قانونگذار، به تضعیف دینداری و تقابل جامعه با احکام شرعی خواهد انجامید.
@hamidhossaini
در جامعهای که اکثریت آن دیندار و خواستار اجرای آموزههای مذهبی باشند، باید قانونی را مبنا قرار داد که فقیهان دینشناس آن را حکم خدا تشخیص دهند. با این حال، توجه به دو نکتهٔ مهم در این زمینه ضروری است:
1 در دوران غیبت، فقط برداشتهایی خطاپذیر از احکام الهی در دسترس ماست که شهرتشان، دلیل درست بودنشان نیست. در این شرایط لازم است فضا برای نقد علمی باز باشد و در نهایت، قرائتی ملاک قرار گیرد که متخصصان منتخب مردم آن را ترجیح میدهند.
2 روش اجرای احکام و تشخیص زمینهها، مصادیق و آثار اجتماعی آن به تخصصهایی نیاز دارد که با فقه و اصول و علوم مرسوم حوزوی بهدست نمیآید. بنا بر این باید جامعهشناسان و دیگر صاحبنظران علوم انسانی در فرایند قانونگذاری دینی دخالت داشته باشند.
اصرار بر حاکم کردن قوانین اسلامی بدون توجه به این دو نکته، نادیده گرفتن عدالت و تخصص علمی است و بر خلاف انتظار قانونگذار، به تضعیف دینداری و تقابل جامعه با احکام شرعی خواهد انجامید.
@hamidhossaini