یادداشت‌ها#۲۷۳۰

ترجمهٔ پیشنهادی آیات ۳۳ تا ۳۷ سورهٔ مائده

إِنَّمَا جَزَاءُ الَّذِينَ يُحَارِبُونَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَيَسْعَوْنَ فِي الْأَرْضِ فَسَادًا أَنْ يُقَتَّلُوا أَوْ يُصَلَّبُوا أَوْ تُقَطَّعَ أَيْدِيهِمْ وَأَرْجُلُهُمْ مِنْ خِلَافٍ أَوْ يُنْفَوْا مِنَ الْأَرْضِ ذَلِكَ لَهُمْ خِزْيٌ فِي الدُّنْيَا وَلَهُمْ فِي الْآخِرَةِ عَذَابٌ عَظِيمٌ ﴿۳۳﴾
جز این نیست که مجازات کسانی که با خدا و فرستادهٔ او می‌ستیزند و در زمین برای فساد می‌کوشند این است که با شدت عمل کشته شوند، یا به‌سختی به صلیب کشیده شوند، یا قاطعانه دست‌ها و پاهایشان بر خلاف جهت یکدیگر بریده شود، یا از آن سرزمین تبعید شوند؛ آن برایشان درماندگی‌ای در دنیاست و در سرای واپسین عذابی سترگ خواهند داشت.

اگرچه دربارهٔ «فساداً» احتمال حال یا مفعول مطلق بودن نیز وجود دارد، ولی با توجه به ترجیح عدم تقدیر، بهتر است آن را مفعول له بدانیم و بر همان اساس ترجمه کنیم.
باب تفعیل در «یُقتّلوا» و «یُصلّبوا» و «تُقطّع» بیانگر نوعی قاطعیت و شدت عمل است؛ اگرنه هر سه ماده به‌صورت ثلاثی مجرد نیز معنای متعدی دارد و می‌شد در آن صیغه به‌کار رود.
در ترجمهٔ آیهٔ ۱۵۷ سورهٔ نساء توضیح داده شد که «صلب» به‌معنی «به دار آویختن» نیست.
معنای «خزي» در ترجمهٔ آیهٔ ۸۵ سورهٔ بقره توضیح داده شد.

إِلَّا الَّذِينَ تَابُوا مِنْ قَبْلِ أَنْ تَقْدِرُوا عَلَيْهِمْ فَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ ﴿۳۴﴾
مگر کسانی که پیش از آنکه بر آنان تسلط یابید توبه کنند؛ پس بدانید که خدا به‌راستی آمرزنده و مهربان است.

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَابْتَغُوا إِلَيْهِ الْوَسِيلَةَ وَجَاهِدُوا فِي سَبِيلِهِ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ ﴿۳۵﴾
ای کسانی که ایمان آورده‌اید از خدا پروا کنید و چیزی را بجویید که به او نزدیکتان سازد و در راه او جهاد کنید، باشد که رستگار شوید.

مادهٔ «وسل» به‌معنی «اشتیاق برای نزدیک شدن» و «وسیلة» به‌معنی «چیزی که موجب نزدیکی می‌شود» است.

إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا لَوْ أَنَّ لَهُمْ مَا فِي الْأَرْضِ جَمِيعًا وَمِثْلَهُ مَعَهُ لِيَفْتَدُوا بِهِ مِنْ عَذَابِ يَوْمِ الْقِيَامَةِ مَا تُقُبِّلَ مِنْهُمْ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ ﴿۳۶﴾
به‌راستی کسانی که حق‌پوشی کردند، اگر همهٔ آنچه در زمین است از آنِ آنها باشد، و همانندش هم با آن باشد، تا آن را به‌عنوان جایگزین عذاب روز قیامت بدهند، از ایشان پذیرفته نخواهد شد؛ و عذابی دردناک خواهند داشت.

توضیح معنای «فدیة» در ترجمهٔ آیهٔ ۱۸۴ سورهٔ بقره گذشت.

يُرِيدُونَ أَنْ يَخْرُجُوا مِنَ النَّارِ وَمَا هُمْ بِخَارِجِينَ مِنْهَا وَلَهُمْ عَذَابٌ مُقِيمٌ ﴿۳۷﴾
می‌خواهند از آتش بیرون بیایند، ولی از آن بیرون‌آمدنی نیستند و عذابی پایدار خواهند داشت.

اگرچه «مقیم» به‌معنی «بر پا کننده» است و در قرآن بارها برای بر پا داشتن نماز به‌کار رفته، ولی وقتی بدون مفعول بیاید، بیانگر مفهوم «پایداری و دوام» است.

این ترجمه با نقد و نظر شما اصلاح و ویرایش خواهد شد.

#ترجمه_گروهی_قرآن

@hamidhossaini
مشاهده در Telegramقرآن۵:۳۳–۳۷

امتحان کنید

راهنما

  • نوشتن اعراب لازم نیست: «الرحمن» واژهٔ «ٱلرَّحْمَٰنِ» را پیدا می‌کند.
  • ی و ک عربی و فارسی و نیم‌فاصله یکسان در نظر گرفته می‌شوند.
  • برای عبارت دقیق، آن را در گیومه بگذارید.
  • برای رفتن به یک آیه بنویسید ۲:۲۵۵ یا «بقره ۲۵۵».