ترجمهٔ پیشنهادی آیات ۷۶ تا ۸۱ سورهٔ مائده
قُلْ أَتَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ مَا لَا يَمْلِكُ لَكُمْ ضَرًّا وَلَا نَفْعًا وَاللَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ ﴿۷۶﴾
بگو: «آیا به‌جای خدا چیزی را بندگی می‌کنید که نه اختیار زیانی را برای شما دارد و نه سودی؟ با آنکه خداست که شنوای داناست.»
توضیح معنای «عبادت» در ترجمهٔ آیهٔ پنجم سورهٔ حمد بیان شد.
قُلْ يَا أَهْلَ الْكِتَابِ لَا تَغْلُوا فِي دِينِكُمْ غَيْرَ الْحَقِّ وَلَا تَتَّبِعُوا أَهْوَاءَ قَوْمٍ قَدْ ضَلُّوا مِنْ قَبْلُ وَأَضَلُّوا كَثِيرًا وَضَلُّوا عَنْ سَوَاءِ السَّبِيلِ ﴿۷۷﴾
بگو: «ای اهل کتاب، در دینتان به ناحق زیاده‌روی نکنید و از هوس‌های گروهی که پیش از این گمراه شده‌اند و بسیاری را گمراه ساخته و میانهٔ راه گم کرده‌اند، پیروی نکنید.
توضیح معنا و ترکیب نحوی «سواء السبیل» در ترجمهٔ آیهٔ ۱۰۸ سورهٔ بقره بیان شد.
لُعِنَ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ عَلَى لِسَانِ دَاوُودَ وَعِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ ذَلِكَ بِمَا عَصَوْا وَكَانُوا يَعْتَدُونَ ﴿۷۸﴾
کسانی از بنی‌اسرائیل که حق‌پوشی کردند، بر زبان داود و عیسی پسر مریم نفرین شدند؛ آن به‌خاطر این بود که سرپیچی کرده و به حقوق دیگران تجاوز می‌کردند.
معنای «اعتداء» در ترجمهٔ آیهٔ دوم همین سوره بیان شد.
كَانُوا لَا يَتَنَاهَوْنَ عَنْ مُنْكَرٍ فَعَلُوهُ لَبِئْسَ مَا كَانُوا يَفْعَلُونَ ﴿۷۹﴾
یکدیگر را از کار ناپسندی که انجام می‌دادند باز نمی‌داشتند؛ واقعاً چه بد بود آنچه می‌کردند.
دربارهٔ معنای «تناهی» میان لغت‌شناسان و مترجمان اختلاف نظر وجود دارد. برخی مفهوم اصلی آن را «باز ایستادن و دست برداشتن» و برخی معنای آن را «نهی کردن و باز داشتن یکدیگر» دانسته‌اند. به‌نظر می‌رسد بر اساس منابع لغت، هر دو معنا صحیح باشد، ولی با کنار هم قرار گرفتن مادهٔ «نهی» و «منکر»، و تناسب آن با «باز داشتن»، این ترجمه ترجیح پیدا می‌کند.
توضیح معنای «منکر» در ترجمهٔ آیهٔ ۱۰۴ سورهٔ آل‌عمران بیان شد.
تَرَى كَثِيرًا مِنْهُمْ يَتَوَلَّوْنَ الَّذِينَ كَفَرُوا لَبِئْسَ مَا قَدَّمَتْ لَهُمْ أَنْفُسُهُمْ أَنْ سَخِطَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ وَفِي الْعَذَابِ هُمْ خَالِدُونَ ﴿۸۰﴾
بسیاری از آنان را می‌بینی که با روی گرداندن به‌سوی کسانی که حق‌پوشی کردند، آنها را به‌عنوان گردانندهٔ امور بر می‌گزینند. واقعاً چه بد چیزی است خشم خدا بر آنان، که نفس‌هایشان از پیش برایشان فرستاده است، و ایشان در عذاب جاودانه‌اند.
توضیح و ارجاع لازم دربارهٔ معنی «تولّي» در ترجمهٔ آیهٔ ۵۱ همین سوره ارائه شد.
تعبیر «قدمت لهم أنفسهم» از جهاتی شبیه «قدّمت أیدیهم» است که توضیح آن در ترجمهٔ آیهٔ ۹۵ سورهٔ بقره بیان شد.
«أن سَخِطَ الله» به تأویل مصدر می‌رود و معنایش «سَخَطُ الله» است که به‌عنوان مبتدای مؤخر یا خبر مبتدای محذوف در محل رفع قرار دارد و مصداق «ما قدمت» را بیان می‌کند و عبارت باید بر همان اساس ترجمه شود.
وَلَوْ كَانُوا يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالنَّبِيِّ وَمَا أُنْزِلَ إِلَيْهِ مَا اتَّخَذُوهُمْ أَوْلِيَاءَ وَلَكِنَّ كَثِيرًا مِنْهُمْ فَاسِقُونَ ﴿۸۱﴾
و اگر به خدا و پیامبر و آنچه به‌سوی او فرو فرستاده شده ایمان آورده بودند، آنها را به‌عنوان گردانندهٔ امور بر نمی‌گزیدند؛ ولی بسیاری از آنها نابه‌کارند.
معنای «فاسق» در ترجمهٔ آیهٔ ۲۶ سورهٔ بقره بیان شد.
این ترجمه با نقد و نظر شما اصلاح و ویرایش خواهد شد.
#ترجمه_گروهی_قرآن
@hamidhossaini
قُلْ أَتَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ مَا لَا يَمْلِكُ لَكُمْ ضَرًّا وَلَا نَفْعًا وَاللَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ ﴿۷۶﴾
بگو: «آیا به‌جای خدا چیزی را بندگی می‌کنید که نه اختیار زیانی را برای شما دارد و نه سودی؟ با آنکه خداست که شنوای داناست.»
توضیح معنای «عبادت» در ترجمهٔ آیهٔ پنجم سورهٔ حمد بیان شد.
قُلْ يَا أَهْلَ الْكِتَابِ لَا تَغْلُوا فِي دِينِكُمْ غَيْرَ الْحَقِّ وَلَا تَتَّبِعُوا أَهْوَاءَ قَوْمٍ قَدْ ضَلُّوا مِنْ قَبْلُ وَأَضَلُّوا كَثِيرًا وَضَلُّوا عَنْ سَوَاءِ السَّبِيلِ ﴿۷۷﴾
بگو: «ای اهل کتاب، در دینتان به ناحق زیاده‌روی نکنید و از هوس‌های گروهی که پیش از این گمراه شده‌اند و بسیاری را گمراه ساخته و میانهٔ راه گم کرده‌اند، پیروی نکنید.
توضیح معنا و ترکیب نحوی «سواء السبیل» در ترجمهٔ آیهٔ ۱۰۸ سورهٔ بقره بیان شد.
لُعِنَ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ عَلَى لِسَانِ دَاوُودَ وَعِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ ذَلِكَ بِمَا عَصَوْا وَكَانُوا يَعْتَدُونَ ﴿۷۸﴾
کسانی از بنی‌اسرائیل که حق‌پوشی کردند، بر زبان داود و عیسی پسر مریم نفرین شدند؛ آن به‌خاطر این بود که سرپیچی کرده و به حقوق دیگران تجاوز می‌کردند.
معنای «اعتداء» در ترجمهٔ آیهٔ دوم همین سوره بیان شد.
كَانُوا لَا يَتَنَاهَوْنَ عَنْ مُنْكَرٍ فَعَلُوهُ لَبِئْسَ مَا كَانُوا يَفْعَلُونَ ﴿۷۹﴾
یکدیگر را از کار ناپسندی که انجام می‌دادند باز نمی‌داشتند؛ واقعاً چه بد بود آنچه می‌کردند.
دربارهٔ معنای «تناهی» میان لغت‌شناسان و مترجمان اختلاف نظر وجود دارد. برخی مفهوم اصلی آن را «باز ایستادن و دست برداشتن» و برخی معنای آن را «نهی کردن و باز داشتن یکدیگر» دانسته‌اند. به‌نظر می‌رسد بر اساس منابع لغت، هر دو معنا صحیح باشد، ولی با کنار هم قرار گرفتن مادهٔ «نهی» و «منکر»، و تناسب آن با «باز داشتن»، این ترجمه ترجیح پیدا می‌کند.
توضیح معنای «منکر» در ترجمهٔ آیهٔ ۱۰۴ سورهٔ آل‌عمران بیان شد.
تَرَى كَثِيرًا مِنْهُمْ يَتَوَلَّوْنَ الَّذِينَ كَفَرُوا لَبِئْسَ مَا قَدَّمَتْ لَهُمْ أَنْفُسُهُمْ أَنْ سَخِطَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ وَفِي الْعَذَابِ هُمْ خَالِدُونَ ﴿۸۰﴾
بسیاری از آنان را می‌بینی که با روی گرداندن به‌سوی کسانی که حق‌پوشی کردند، آنها را به‌عنوان گردانندهٔ امور بر می‌گزینند. واقعاً چه بد چیزی است خشم خدا بر آنان، که نفس‌هایشان از پیش برایشان فرستاده است، و ایشان در عذاب جاودانه‌اند.
توضیح و ارجاع لازم دربارهٔ معنی «تولّي» در ترجمهٔ آیهٔ ۵۱ همین سوره ارائه شد.
تعبیر «قدمت لهم أنفسهم» از جهاتی شبیه «قدّمت أیدیهم» است که توضیح آن در ترجمهٔ آیهٔ ۹۵ سورهٔ بقره بیان شد.
«أن سَخِطَ الله» به تأویل مصدر می‌رود و معنایش «سَخَطُ الله» است که به‌عنوان مبتدای مؤخر یا خبر مبتدای محذوف در محل رفع قرار دارد و مصداق «ما قدمت» را بیان می‌کند و عبارت باید بر همان اساس ترجمه شود.
وَلَوْ كَانُوا يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالنَّبِيِّ وَمَا أُنْزِلَ إِلَيْهِ مَا اتَّخَذُوهُمْ أَوْلِيَاءَ وَلَكِنَّ كَثِيرًا مِنْهُمْ فَاسِقُونَ ﴿۸۱﴾
و اگر به خدا و پیامبر و آنچه به‌سوی او فرو فرستاده شده ایمان آورده بودند، آنها را به‌عنوان گردانندهٔ امور بر نمی‌گزیدند؛ ولی بسیاری از آنها نابه‌کارند.
معنای «فاسق» در ترجمهٔ آیهٔ ۲۶ سورهٔ بقره بیان شد.
این ترجمه با نقد و نظر شما اصلاح و ویرایش خواهد شد.
#ترجمه_گروهی_قرآن
@hamidhossaini