ترجمهٔ پیشنهادی آیات ۱۰۳ تا ۱۱۰ سورهٔ نساء
فرا رسیدن سال نو و بهار طبیعت را به همراهان عزیز تبریک عرض می‌کنم و سالی سرشار از خیر و برکت را در پرتو انوار قرآن برای آنان آرزومندم.
فَإِذا قَضَيتُمُ الصَّلاةَ فَاذكُروا اللّهَ قِيامًا وَقُعودًا وعَلى جُنوبِكُم فَإِذا اطمَأنَنْتُم فَأقيمُوا الصَّلاةَ إِنَّ الصَّلَاةَ كَانَتْ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ كِتَابًا مَوْقُوتًا ﴿۱۰۳﴾
پس هر گاه نماز را به پایان رساندید، ایستاده و نشسته و بر پهلوهایتان خدا را یاد کنید. پس هر گاه آرامش یافتید، نماز را بر پا دارید که به‌راستی نماز همواره به‌صورت زمان‌بندی‌شده بر مؤمنان مقرّر گردیده است.
توضیح معنای «قضی» در ترجمهٔ آیهٔ ۱۱۷ سورهٔ بقره گذشت.
وَلَا تَهِنُوا فِي ابْتِغَاءِ الْقَوْمِ إِنْ تَكُونُوا تَأْلَمُونَ فَإِنَّهُمْ يَأْلَمُونَ كَمَا تَأْلَمُونَ وَتَرْجُونَ مِنَ اللَّهِ مَا لَا يَرْجُونَ وَكَانَ اللَّهُ عَلِيمًا حَكِيمًا ﴿۱۰۴﴾
و در تعقیب آن گروه سست نشوید؛ اگر شما درد می‌کشید، آنها نیز همان‌گونه که شما درد می‌کشید درد می‌کشند، ولی شما به چیزی از جانب خدا امید دارید که آنها امید ندارند. و خدا همواره دانا و فرزانه است.
معرفه بودن «القوم» با آوردن «آن» نشان داده شد.
«ابتغاء» به‌معنی «طلب شدید» است و با توجه به سیاق آیه، در مفهوم «پیگیری شدید دشمن» به‌کار رفته است که به آن «تعقیب» می‌گویند.
در ترجمهٔ آیهٔ ۱۳۹ سورهٔ آل‌عمران توضیح داده شد که مادهٔ «وهن» به‌معنی «سست شدن» است و نه «سستی ورزیدن».
إِنَّا أَنْزَلْنَا إِلَيْكَ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ لِتَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ بِمَا أَرَاكَ اللَّهُ وَلَا تَكُنْ لِلْخَائِنِينَ خَصِيمًا ﴿۱۰۵﴾
به‌راستی ما کتاب را بر مبنایی درست به‌سوی تو فرو فرستادیم تا بر اساس آنچه خدا نشانت داد میان مردم داوری کنی. و دشمنی پرخاشگر و جدال‌کننده به‌سود خیانتکاران مباش.
توضیح معنای «حکم» در ترجمهٔ آیهٔ ۵۸ همین سوره گذشت.
در ترجمهٔ آیهٔ ۲۰۴ سورهٔ بقره بیان شد که «خصومت» معانی «دشمنی و نزاع و جدال» را در بر دارد.
وَاسْتَغْفِرِ اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ كَانَ غَفُورًا رَحِيمًا ﴿۱۰۶﴾
و از خدا آمرزش بخواه که به‌راستی خدا همواره آمرزنده و مهربان است.
اگرچه «کان» به‌معنی «بود» است، ولی در بسیاری از کاربردهای قرآنی برای بیان همیشگی بودن یک گزاره به‌کار می‌رود.
وَلَا تُجَادِلْ عَنِ الَّذِينَ يَخْتَانُونَ أَنْفُسَهُمْ إِنَّ اللَّهَ لا يُحِبُّ مَن كانَ خَوّانًا أثيمًا ﴿۱۰۷﴾
و برای دفاع از کسانی که به خود خیانت می‌کنند بگومگو نکن. به‌راستی خدا کسی را که بسیار خیانتکار و اهل کوتاهی باشد دوست ندارد.
«مجادله» به‌معنی «استدلال و بحث مستمر برای اثبات حرف خود» است که در تعابیر رایج به آن «بگومگو» می‌گویند. این واژه وقتی همراه با «عن» به‌کار رود، مفهوم «بگومگو کردن برای دفاع از کسی یا چیزی» را بیان می‌کند.
توضیح معنای «اثم» در ترجمهٔ آیهٔ ۱۷۳ سورهٔ بقره گذشت.
يَسْتَخْفُونَ مِنَ النَّاسِ وَلَا يَسْتَخْفُونَ مِنَ اللَّهِ وَهُوَ مَعَهُمْ إِذْ يُبَيِّتُونَ مَا لَا يَرْضَى مِنَ الْقَوْلِ وَكَانَ اللَّهُ بِمَا يَعْمَلُونَ مُحِيطًا ﴿۱۰۸﴾
با مردم پنهان‌کاری می‌کنند، ولی با خدا نمی‌توانند پنهان‌کاری کنند؛ در حالی که او هنگامی که شبانه مرتکب سخنی می‌شوند که نمی‌پسندد، همراه آنهاست. و خدا به آنچه انجام می‌دهند احاطه دارد.
«استخفاء» همچون «اخفاء» به‌معنی «پنهان کردن» است، اما از آنجا که باب استفعال مفهوم طلب را در بر دارد، استفاده از این تعبیر، نوعی پیگیری در پنهان کردن را بیان می‌کند که به آن «پنهان‌کاری» می‌گویند.
واژهٔ «نمی‌توانند» بر اساس سیاق آیه به ترجمه افزوده شد.
معنای «تبییت» در ترجمهٔ آیهٔ ۸۱ همین سوره توضیح داده شد.
هَا أَنْتُمْ هَؤُلَاءِ جَادَلْتُمْ عَنْهُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا فَمَنْ يُجَادِلُ اللَّهَ عَنْهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَمْ مَنْ يَكُونُ عَلَيْهِمْ وَكِيلًا ﴿۱۰۹﴾
هان شما همان کسانی هستید که در زندگی دنیا برای دفاع از آنان بگومگو کردید؛ اما چه کسی در روز قیامت در برابر خدا برای جانبداری از آنها بگومگو خواهد کرد؟ یا چه کسی متولی امورشان خواهد بود؟
«وکیل» به‌معنی «کسی که به او اعتماد و تکیه می‌شود» است، ولی وقتی با «علی» به‌کار رود، با توجه به کاربردهایش در قرآن، مفهوم «کسی که بالاسر دیگری قرار می‌گیرد تا عهده‌دار امور او باشد» را بیان می‌کند.
وَمَنْ يَعْمَلْ سُوءًا أَوْ يَظْلِمْ نَفْسَهُ ثُمَّ يَسْتَغْفِرِ اللَّهَ يَجِدِ اللَّهَ غَفُورًا رَحِيمًا ﴿۱۱۰﴾
و هر کس کار بدی انجام دهد یا به خودش ستم کند، آن‌گاه از خدا آمرزش بخواهد، خدا را آمرزنده و مهربان خواهد یافت.
این ترجمه با نقد و نظر شما اصلاح و ویرایش خواهد شد.
#ترجمه_گروهی_قرآن
@hamidhossaini
فرا رسیدن سال نو و بهار طبیعت را به همراهان عزیز تبریک عرض می‌کنم و سالی سرشار از خیر و برکت را در پرتو انوار قرآن برای آنان آرزومندم.
فَإِذا قَضَيتُمُ الصَّلاةَ فَاذكُروا اللّهَ قِيامًا وَقُعودًا وعَلى جُنوبِكُم فَإِذا اطمَأنَنْتُم فَأقيمُوا الصَّلاةَ إِنَّ الصَّلَاةَ كَانَتْ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ كِتَابًا مَوْقُوتًا ﴿۱۰۳﴾
پس هر گاه نماز را به پایان رساندید، ایستاده و نشسته و بر پهلوهایتان خدا را یاد کنید. پس هر گاه آرامش یافتید، نماز را بر پا دارید که به‌راستی نماز همواره به‌صورت زمان‌بندی‌شده بر مؤمنان مقرّر گردیده است.
توضیح معنای «قضی» در ترجمهٔ آیهٔ ۱۱۷ سورهٔ بقره گذشت.
وَلَا تَهِنُوا فِي ابْتِغَاءِ الْقَوْمِ إِنْ تَكُونُوا تَأْلَمُونَ فَإِنَّهُمْ يَأْلَمُونَ كَمَا تَأْلَمُونَ وَتَرْجُونَ مِنَ اللَّهِ مَا لَا يَرْجُونَ وَكَانَ اللَّهُ عَلِيمًا حَكِيمًا ﴿۱۰۴﴾
و در تعقیب آن گروه سست نشوید؛ اگر شما درد می‌کشید، آنها نیز همان‌گونه که شما درد می‌کشید درد می‌کشند، ولی شما به چیزی از جانب خدا امید دارید که آنها امید ندارند. و خدا همواره دانا و فرزانه است.
معرفه بودن «القوم» با آوردن «آن» نشان داده شد.
«ابتغاء» به‌معنی «طلب شدید» است و با توجه به سیاق آیه، در مفهوم «پیگیری شدید دشمن» به‌کار رفته است که به آن «تعقیب» می‌گویند.
در ترجمهٔ آیهٔ ۱۳۹ سورهٔ آل‌عمران توضیح داده شد که مادهٔ «وهن» به‌معنی «سست شدن» است و نه «سستی ورزیدن».
إِنَّا أَنْزَلْنَا إِلَيْكَ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ لِتَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ بِمَا أَرَاكَ اللَّهُ وَلَا تَكُنْ لِلْخَائِنِينَ خَصِيمًا ﴿۱۰۵﴾
به‌راستی ما کتاب را بر مبنایی درست به‌سوی تو فرو فرستادیم تا بر اساس آنچه خدا نشانت داد میان مردم داوری کنی. و دشمنی پرخاشگر و جدال‌کننده به‌سود خیانتکاران مباش.
توضیح معنای «حکم» در ترجمهٔ آیهٔ ۵۸ همین سوره گذشت.
در ترجمهٔ آیهٔ ۲۰۴ سورهٔ بقره بیان شد که «خصومت» معانی «دشمنی و نزاع و جدال» را در بر دارد.
وَاسْتَغْفِرِ اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ كَانَ غَفُورًا رَحِيمًا ﴿۱۰۶﴾
و از خدا آمرزش بخواه که به‌راستی خدا همواره آمرزنده و مهربان است.
اگرچه «کان» به‌معنی «بود» است، ولی در بسیاری از کاربردهای قرآنی برای بیان همیشگی بودن یک گزاره به‌کار می‌رود.
وَلَا تُجَادِلْ عَنِ الَّذِينَ يَخْتَانُونَ أَنْفُسَهُمْ إِنَّ اللَّهَ لا يُحِبُّ مَن كانَ خَوّانًا أثيمًا ﴿۱۰۷﴾
و برای دفاع از کسانی که به خود خیانت می‌کنند بگومگو نکن. به‌راستی خدا کسی را که بسیار خیانتکار و اهل کوتاهی باشد دوست ندارد.
«مجادله» به‌معنی «استدلال و بحث مستمر برای اثبات حرف خود» است که در تعابیر رایج به آن «بگومگو» می‌گویند. این واژه وقتی همراه با «عن» به‌کار رود، مفهوم «بگومگو کردن برای دفاع از کسی یا چیزی» را بیان می‌کند.
توضیح معنای «اثم» در ترجمهٔ آیهٔ ۱۷۳ سورهٔ بقره گذشت.
يَسْتَخْفُونَ مِنَ النَّاسِ وَلَا يَسْتَخْفُونَ مِنَ اللَّهِ وَهُوَ مَعَهُمْ إِذْ يُبَيِّتُونَ مَا لَا يَرْضَى مِنَ الْقَوْلِ وَكَانَ اللَّهُ بِمَا يَعْمَلُونَ مُحِيطًا ﴿۱۰۸﴾
با مردم پنهان‌کاری می‌کنند، ولی با خدا نمی‌توانند پنهان‌کاری کنند؛ در حالی که او هنگامی که شبانه مرتکب سخنی می‌شوند که نمی‌پسندد، همراه آنهاست. و خدا به آنچه انجام می‌دهند احاطه دارد.
«استخفاء» همچون «اخفاء» به‌معنی «پنهان کردن» است، اما از آنجا که باب استفعال مفهوم طلب را در بر دارد، استفاده از این تعبیر، نوعی پیگیری در پنهان کردن را بیان می‌کند که به آن «پنهان‌کاری» می‌گویند.
واژهٔ «نمی‌توانند» بر اساس سیاق آیه به ترجمه افزوده شد.
معنای «تبییت» در ترجمهٔ آیهٔ ۸۱ همین سوره توضیح داده شد.
هَا أَنْتُمْ هَؤُلَاءِ جَادَلْتُمْ عَنْهُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا فَمَنْ يُجَادِلُ اللَّهَ عَنْهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَمْ مَنْ يَكُونُ عَلَيْهِمْ وَكِيلًا ﴿۱۰۹﴾
هان شما همان کسانی هستید که در زندگی دنیا برای دفاع از آنان بگومگو کردید؛ اما چه کسی در روز قیامت در برابر خدا برای جانبداری از آنها بگومگو خواهد کرد؟ یا چه کسی متولی امورشان خواهد بود؟
«وکیل» به‌معنی «کسی که به او اعتماد و تکیه می‌شود» است، ولی وقتی با «علی» به‌کار رود، با توجه به کاربردهایش در قرآن، مفهوم «کسی که بالاسر دیگری قرار می‌گیرد تا عهده‌دار امور او باشد» را بیان می‌کند.
وَمَنْ يَعْمَلْ سُوءًا أَوْ يَظْلِمْ نَفْسَهُ ثُمَّ يَسْتَغْفِرِ اللَّهَ يَجِدِ اللَّهَ غَفُورًا رَحِيمًا ﴿۱۱۰﴾
و هر کس کار بدی انجام دهد یا به خودش ستم کند، آن‌گاه از خدا آمرزش بخواهد، خدا را آمرزنده و مهربان خواهد یافت.
این ترجمه با نقد و نظر شما اصلاح و ویرایش خواهد شد.
#ترجمه_گروهی_قرآن
@hamidhossaini