ترجمهٔ پیشنهادی آیات ۱۳۶ تا ۱۴۰ سورهٔ آل‌عمران
أُولَئِكَ جَزَاؤُهُمْ مَغْفِرَةٌ مِنْ رَبِّهِمْ وَجَنَّاتٌ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا وَنِعْمَ أَجْرُ الْعَامِلِينَ ﴿۱۳۶﴾
آنها پاداششان آمرزشی است از جانب خداوندگارشان و باغ‌هایی که از زیرشان جوی‌ها روان است در حالی که در آنها جاودانه خواهند بود. و چه خوب است پاداش اهل عمل!
توضیح معنای «نعم» در ترجمهٔ آیهٔ ۲۷۱ سورهٔ بقره گذشت.
قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِكُمْ سُنَنٌ فَسِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَانْظُرُوا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُكَذِّبِينَ ﴿۱۳۷﴾
پیش از شما سنت‌هایی بوده که زمانش سپری شده است؛ پس در زمین بگردید و بنگرید سرانجام تکذیب‌کنندگان چگونه بوده است.
توضیح معنای «خلت» در ترجمهٔ آیهٔ ۱۳۴ سورهٔ بقره گذشت.
«سنت» به‌معنی «روش جاری و مشخص» و منظور از آن «قوانین هستی» است. در زبان فارسی خود این واژه بیش از هر معادلی به‌کار می‌رود.
هَذَا بَيَانٌ لِلنَّاسِ وَهُدًى وَمَوْعِظَةٌ لِلْمُتَّقِينَ ﴿۱۳۸﴾
این روشنگری‌ای برای همهٔ مردم و راهبری و پندی برای پرواپیشگان است.
«بیان» به‌معنی «روشن و آشکار کردن» است و کلمهٔ «نوعی» پیش از آن قرار گرفت تا نکره بودنش در ترجمه بازتاب پیدا کند.
توضیح معنای «هدایت» در ترجمهٔ آیهٔ ۶ سورهٔ حمد بیان شد.
وَلَا تَهِنُوا وَلَا تَحْزَنُوا وَأَنْتُمُ الْأَعْلَوْنَ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ ﴿۱۳۹﴾
و سست نشوید و غم مخورید که اگر مؤمن باشید، شما برترید.
مادهٔ «وهن» به‌معنی «سستی» است و با توجه به کاربردهای دیگرش در آیاتی چون «وهن العظم مني» باید آن را «سست شدن» ترجمه کرد نه «سستی ورزیدن».
إِنْ يَمْسَسْكُمْ قَرْحٌ فَقَدْ مَسَّ الْقَوْمَ قَرْحٌ مِثْلُهُ وَتِلْكَ الْأَيَّامُ نُدَاوِلُهَا بَيْنَ النَّاسِ وَلِيَعْلَمَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا وَيَتَّخِذَ مِنْكُمْ شُهَدَاءَ وَاللَّهُ لَا يُحِبُّ الظَّالِمِينَ ﴿۱۴۰﴾
اگر شما دچار جراحتی می‌شوید، قطعاً آن گروه نیز دچار زخمی مشابه شده‌اند؛ و آن روزها را در میان مردم دست به دست می‌گردانیم؛ و تا خدا کسانی را که ایمان آورده‌اند بشناسد و از میان شما گواهانی بر گیرد. و خدا ستمگران را دوست ندارد.
توضیح معنای «مسّ» در ترجمهٔ آیهٔ ۸۰ سورهٔ بقره گذشت.
«قرح» به‌معنی «آثار جراحت در بدن» است که به آن «زخم» نیز گفته می‌شود.
«مداولة» به‌معنی «انتقال و جابه‌جایی مستمر» است. در فارسی برای مفهوم «انتقال چیزی در میان مردم» از تعبیر «دست به دست گشتن» استفاده می‌شود.
«ولیعلم» عطف به «فقد مسّ» و بیانگر حکمت دیگری در کنار حکمت‌هایی مقدر است؛ اما با توجه به اینکه در خود آیه به آن حکمت‌ها تصریح نشده، آوردنش در ترجمه نادرست است.
«لیعلم» به‌معنی «بداند» یا «بشناسد» است و اینکه مترجمان قرآن آن را «معلوم کند» یا «مشخص کند» یا «شناخته شوند» و امثال آن ترجمه کرده‌اند، دخالت دادن تفسیر و باورهای قبلی در ترجمه است. البته تردیدی نیست که دانستن و شناختن خدا به‌معنی جهل قبلی او نیست و استفاده از این تعبیر می‌تواند برای تأکید بر رسیدن به درجه‌ای از ایمان باشد که مقبول خداست و آن را ایمان حقیقی می‌داند.
این ترجمه با نقد و نظر شما اصلاح و ویرایش خواهد شد.
#ترجمه_گروهی_قرآن
@hamidhossaini
أُولَئِكَ جَزَاؤُهُمْ مَغْفِرَةٌ مِنْ رَبِّهِمْ وَجَنَّاتٌ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا وَنِعْمَ أَجْرُ الْعَامِلِينَ ﴿۱۳۶﴾
آنها پاداششان آمرزشی است از جانب خداوندگارشان و باغ‌هایی که از زیرشان جوی‌ها روان است در حالی که در آنها جاودانه خواهند بود. و چه خوب است پاداش اهل عمل!
توضیح معنای «نعم» در ترجمهٔ آیهٔ ۲۷۱ سورهٔ بقره گذشت.
قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِكُمْ سُنَنٌ فَسِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَانْظُرُوا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُكَذِّبِينَ ﴿۱۳۷﴾
پیش از شما سنت‌هایی بوده که زمانش سپری شده است؛ پس در زمین بگردید و بنگرید سرانجام تکذیب‌کنندگان چگونه بوده است.
توضیح معنای «خلت» در ترجمهٔ آیهٔ ۱۳۴ سورهٔ بقره گذشت.
«سنت» به‌معنی «روش جاری و مشخص» و منظور از آن «قوانین هستی» است. در زبان فارسی خود این واژه بیش از هر معادلی به‌کار می‌رود.
هَذَا بَيَانٌ لِلنَّاسِ وَهُدًى وَمَوْعِظَةٌ لِلْمُتَّقِينَ ﴿۱۳۸﴾
این روشنگری‌ای برای همهٔ مردم و راهبری و پندی برای پرواپیشگان است.
«بیان» به‌معنی «روشن و آشکار کردن» است و کلمهٔ «نوعی» پیش از آن قرار گرفت تا نکره بودنش در ترجمه بازتاب پیدا کند.
توضیح معنای «هدایت» در ترجمهٔ آیهٔ ۶ سورهٔ حمد بیان شد.
وَلَا تَهِنُوا وَلَا تَحْزَنُوا وَأَنْتُمُ الْأَعْلَوْنَ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ ﴿۱۳۹﴾
و سست نشوید و غم مخورید که اگر مؤمن باشید، شما برترید.
مادهٔ «وهن» به‌معنی «سستی» است و با توجه به کاربردهای دیگرش در آیاتی چون «وهن العظم مني» باید آن را «سست شدن» ترجمه کرد نه «سستی ورزیدن».
إِنْ يَمْسَسْكُمْ قَرْحٌ فَقَدْ مَسَّ الْقَوْمَ قَرْحٌ مِثْلُهُ وَتِلْكَ الْأَيَّامُ نُدَاوِلُهَا بَيْنَ النَّاسِ وَلِيَعْلَمَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا وَيَتَّخِذَ مِنْكُمْ شُهَدَاءَ وَاللَّهُ لَا يُحِبُّ الظَّالِمِينَ ﴿۱۴۰﴾
اگر شما دچار جراحتی می‌شوید، قطعاً آن گروه نیز دچار زخمی مشابه شده‌اند؛ و آن روزها را در میان مردم دست به دست می‌گردانیم؛ و تا خدا کسانی را که ایمان آورده‌اند بشناسد و از میان شما گواهانی بر گیرد. و خدا ستمگران را دوست ندارد.
توضیح معنای «مسّ» در ترجمهٔ آیهٔ ۸۰ سورهٔ بقره گذشت.
«قرح» به‌معنی «آثار جراحت در بدن» است که به آن «زخم» نیز گفته می‌شود.
«مداولة» به‌معنی «انتقال و جابه‌جایی مستمر» است. در فارسی برای مفهوم «انتقال چیزی در میان مردم» از تعبیر «دست به دست گشتن» استفاده می‌شود.
«ولیعلم» عطف به «فقد مسّ» و بیانگر حکمت دیگری در کنار حکمت‌هایی مقدر است؛ اما با توجه به اینکه در خود آیه به آن حکمت‌ها تصریح نشده، آوردنش در ترجمه نادرست است.
«لیعلم» به‌معنی «بداند» یا «بشناسد» است و اینکه مترجمان قرآن آن را «معلوم کند» یا «مشخص کند» یا «شناخته شوند» و امثال آن ترجمه کرده‌اند، دخالت دادن تفسیر و باورهای قبلی در ترجمه است. البته تردیدی نیست که دانستن و شناختن خدا به‌معنی جهل قبلی او نیست و استفاده از این تعبیر می‌تواند برای تأکید بر رسیدن به درجه‌ای از ایمان باشد که مقبول خداست و آن را ایمان حقیقی می‌داند.
این ترجمه با نقد و نظر شما اصلاح و ویرایش خواهد شد.
#ترجمه_گروهی_قرآن
@hamidhossaini