چگونه می‌توان با وجود این همه درد و رنج، به خدایی دانا و توانا باور داشت؟
4:59 وجود درد و رنج و بدی در جهان قابل انکار نیست. آنچه دربارهٔ نسبی یا عدمی بودن شرور گفته می‌شود نیز، حتی اگر گره‌ها و دشواری‌هایی را در ذهن فیلسوفان و متکلمان بر طرف سازد، چیزی از مشقّت قربانیان این واقعیت‌های تلخ کم نمی‌کند.
با این حال، رنج‌آور بودن یک کار لزوماً به‌معنی نادرست بودن و نشان‌دهندهٔ نادانی یا ناتوانی انجام‌دهندهٔ آن نیست. زیرا هیچ‌کس در درست بودن رفتاری دردناک، وقتی با هدف جلوگیری از رنجی بیشتر یا برای رسیدن به خیری ارزشمندتر انجام پذیرد، تردید ندارد.
اعتراضی که در برابر این استدلال مطرح می‌شود این است که شر رساندن اضطراری در جایی خوب است که امکان از بین بردن اساس رنج وجود نداشته باشد؛ ولی خدایی که دانا و توانای مطلق است، باید بتواند جهانی پدید آورد که خوبی‌هایش مستلزم این همه درد و بدی نباشد.
اما باید توجه داشت که ما از سویی با دلایلی منطقی به بی‌نقص و دانا و توانا بودن خدا پی برده‌‌ایم و از سویی دیگر، دلیلی برای نفی این احتمال پیدا نمی‌کنیم که شاید خوبی‌هایی بی‌نهایت ارزشمند در پیش باشد که جز با گذر از میان جهانی آمیخته با درد و رنج، دست‌یافتنی نیست.
معرفی مجموعهٔ «اسلام، چرا و چگونه؟» https://youtu.be/OlQdf_WBBTk