ترجمهٔ آیهٔ ۴۳ سورهٔ نساء

توضیح ترجمه

1. «جُنب» از ریشهٔ «جَنب» به‌معنی «کنار و پهلو» برای کسی به‌کار می‌رود که «از امور عادی کنار رفته است» و منظور از آن به قرینهٔ غسل «کسی که دچار احتلام یا در شرایط بعد از آمیزش باشد» است.
2. «غائط» در اصل به‌معنی «زمین گود و مطمئن» است و از آنجا که از چنین جایی برای دستشویی کردن استفاده می‌شده، به‌منظور بیان مؤدبانه و خودداری از نام بردن آن، این تعبیر به‌عنوان کنایه از «محل قضای حاجت» به‌کار رفته است. امروزه در زبان فارسی برای بیان کنایی این محل از «دستشویی» استفاده می‌شود.
3. «لمس» به‌معنی «تماس بدنی» است، ولی همچون تعبیر «مسّ» که در آیهٔ ۲۳۶ سورهٔ بقره توضیحش گذشت، به‌عنوان کنایه از «رابطهٔ جنسی» به‌کار می‌رود.
4. همان‌گونه که در ترجمهٔ آیهٔ ۲۶۷ سورهٔ بقره گذشت، «تیمّم» که در اصل «تأمّم» بوده به‌معنی «قصد کردن» است؛ اما چون «رو کردن به خاک» در موقعیت جایگزین غسل و وضو اصطلاحی شناخته‌شده برای عملی خاص است، در ترجمه از همان اصطلاح استفاده شد.
5. «صعید» از مادهٔ «صعد» به‌معنی «ارتفاع» برای «زمین و خاک مرتفع» به‌کار می‌رود و وجه آن، پرهیز از زمین‌های گودی است که معمولاً آلوده بوده و برای قضای حاجت استفاده می‌شده است؛ اما با توجه به آمدن قید پاکیزه، در ترجمه به مرتفع بودن زمین تصریح نشد.
6. «ب» در «بوجوهکم» همچون «عیناً یشرب بها عباد الله» بای تبعیضیه است و نشان می‌دهد مسح بخشی از صورت و دست کافی است.