مادهٔ «صعد»
يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ لَا تَقْرَبُوا۟ ٱلصَّلَوٰةَ وَأَنتُمْ سُكَٰرَىٰ حَتَّىٰ تَعْلَمُوا۟ مَا تَقُولُونَ وَلَا جُنُبًا إِلَّا عَابِرِى سَبِيلٍ حَتَّىٰ تَغْتَسِلُوا۟ ۚ وَإِن كُنتُم مَّرْضَىٰٓ أَوْ عَلَىٰ سَفَرٍ أَوْ جَآءَ أَحَدٌۭ مِّنكُم مِّنَ ٱلْغَآئِطِ أَوْ لَٰمَسْتُمُ ٱلنِّسَآءَ فَلَمْ تَجِدُوا۟ مَآءًۭ فَتَيَمَّمُوا۟ صَعِيدًۭا طَيِّبًۭا فَٱمْسَحُوا۟ بِوُجُوهِكُمْ وَأَيْدِيكُمْ ۗ إِنَّ ٱللَّهَ كَانَ عَفُوًّا غَفُورًا
ای کسانی که ایمان آوردهاید در حالی که مستید به نماز نزدیک نشوید، تا زمانی که بدانید چه میگویید. و همچنین وقتی جنبید، مگر در شرایطی که از راهی میگذرید، تا زمانی که غسل کنید. و اگر بیمار یا در سفر بودید یا یکی از شما از دستشویی آمد یا با زنان رابطه داشتید و آبی پیدا نکردید، با خاکی پاکیزه تیمم کنید. پس بخشی از صورت و دستهایتان را مسح کنید. بهراستی خدا همواره باگذشت و آمرزنده است.
«صعید» از مادهٔ «صعد» بهمعنی «ارتفاع» برای «زمین و خاک مرتفع» بهکار میرود و وجه آن، پرهیز از زمینهای گودی است که معمولاً آلوده بوده و برای قضای حاجت استفاده میشده است؛ اما با توجه به آمدن قید پاکیزه، در ترجمه به مرتفع بودن زمین تصریح نشد.