ترجمهٔ آیهٔ ۲۳۶ سورهٔ بقره
لَّا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ إِن طَلَّقْتُمُ ٱلنِّسَآءَ مَا لَمْ تَمَسُّوهُنَّ أَوْ تَفْرِضُوا۟ لَهُنَّ فَرِيضَةًۭ ۚ وَمَتِّعُوهُنَّ عَلَى ٱلْمُوسِعِ قَدَرُهُۥ وَعَلَى ٱلْمُقْتِرِ قَدَرُهُۥ مَتَٰعًۢا بِٱلْمَعْرُوفِ ۖ حَقًّا عَلَى ٱلْمُحْسِنِينَ ﴿٢٣٦﴾
اگر زنان را تا وقتی با آنها رابطه نداشتهاید یا چیزی برای آنها تعیین ننمودهاید طلاق دهید برای شما انحرافی بهحساب نمیآید؛ ولی آنها را از چیزی که بر توانگر بهاندازهٔ توانش و بر تنگدست بهقدر وسعش طبق عرف لازم است بهرهمند سازید که این وظیفهای است بر عهدهٔ نیکوکاران.
توضیح ترجمه
- «مسّ» بهمعنی «اصابت دو چیز و برقراری تماس میان آنها» است که بهعنوان تعبیری کنایی برای آمیزش نیز بهکار میرود. در زبان متداول فارسی معمولاًبرای بیان کنایی این مفهوم از تعبیر «رابطه داشتن» استفاده میشود.
- «فرض» یا «فریضه» بهمعنی «سهم یا وظیفه یا هر چیزی که مشخص و معین شده باشد» است و در اینجا منظور از آن، مهریهای است که برای زن تعیین کردهاند.