ترجمهٔ آیهٔ ۴۲ سورهٔ نساء
يَوْمَئِذٍۢ يَوَدُّ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ وَعَصَوُا۟ ٱلرَّسُولَ لَوْ تُسَوَّىٰ بِهِمُ ٱلْأَرْضُ وَلَا يَكْتُمُونَ ٱللَّهَ حَدِيثًۭا ﴿٤٢﴾
در آن روز کسانی که حق‌پوشی کرده و این فرستاده را فرمان نبرده بودند، آرزو می‌کنند کاش با خاک یکسان می‌شدند و هیچ سخنی را از خدا کتمان نمی‌کنند.
توضیح ترجمه
- «تسوّی» فعل مجهول و «الأرض» نائب فاعل آن است. تعبیر «تسوّی الأرض» یعنی «زمین صاف و بدون پستی و بلندی شود» ولی وقتی با «ب» به کسی نسبت پیدا کند، مفهوم «با خاک یکسان شدن» او را بیان می‌کند که کنایه‌ای است از زیر خاک رفتن و نابود شدن.
- همان‌گونه که در ترجمهٔ آیهٔ ۳۳ سورهٔ بقره بیان شد، «کتمان» به‌معنی «پنهان کردن» نیست بلکه نقطهٔ مقابل «اعلام کردن» است.