ترجمهٔ آیهٔ ۱ سورهٔ نساء
يَٰٓأَيُّهَا ٱلنَّاسُ ٱتَّقُوا۟ رَبَّكُمُ ٱلَّذِى خَلَقَكُم مِّن نَّفْسٍۢ وَٰحِدَةٍۢ وَخَلَقَ مِنْهَا زَوْجَهَا وَبَثَّ مِنْهُمَا رِجَالًۭا كَثِيرًۭا وَنِسَآءًۭ ۚ وَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ ٱلَّذِى تَسَآءَلُونَ بِهِۦ وَٱلْأَرْحَامَ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ كَانَ عَلَيْكُمْ رَقِيبًۭا ﴿١﴾
ای مردم، پروای خداوندگارتان را داشته باشید که شما را از یک حقیقت و گوهر انسانی آفرید و همسرش را از جنس همان حقیقت خلق کرد و از آن دو، مردان و زنان فراوانی را پراکنده ساخت. و پروای خدایی که به حرمت او از یکدیگر مطالبه می‌کنید و پروای پیوند با خویشان را داشته باشید که به‌راستی خدا همواره مراقب شماست.
توضیح ترجمه
- «نفس» در قرآن بارها برای اشاره به حقیقت، ماهیت و جان انسان به‌کار رفته است؛ حقیقتی که از ترکیب روح الهی و بدن خاکی شکل می‌گیرد و فراتر از جنسیت و مشترک در زن و مرد است. پیام اصلی این آیه بیان این نکته است که انسانیت ربطی به جنسیت ندارد و زن و مرد از یک حقیقت آفریده شده‌اند، نه اینکه زن از مرد آفریده شده باشد.
- «من» در «من نفس واحدة» برای بیان جنس و بیانگر این نکته است که همسر انسان (چه زن و چه مرد) از ماهیت خود او آفریده شده است و تقدم «منها» بر «زوجها» نیز همین مطلب را بیان و بر اینکه هر دو جنس از «همان حقیقت» آفریده شده‌اند تأکید می‌کند.
- توضیح معنای «أرحام» در ترجمهٔ آیهٔ ۶ سورهٔ آل‌عمران بیان شد.
- «ارحام» به «الله» که مفعول «اتقوا» است عطف شده و بر همین اساس در ترجمه، واژهٔ «پروا» تکرار شد تا این نکته مشخص‌تر باشد.