ترجمهٔ آیهٔ ۱۸۹ سورهٔ اعراف
۞ هُوَ ٱلَّذِى خَلَقَكُم مِّن نَّفْسٍۢ وَٰحِدَةٍۢ وَجَعَلَ مِنْهَا زَوْجَهَا لِيَسْكُنَ إِلَيْهَا ۖ فَلَمَّا تَغَشَّىٰهَا حَمَلَتْ حَمْلًا خَفِيفًۭا فَمَرَّتْ بِهِۦ ۖ فَلَمَّآ أَثْقَلَت دَّعَوَا ٱللَّهَ رَبَّهُمَا لَئِنْ ءَاتَيْتَنَا صَٰلِحًۭا لَّنَكُونَنَّ مِنَ ٱلشَّٰكِرِينَ ﴿١٨٩﴾
او کسی است که شما را از یک حقیقت و گوهر انسانی آفرید و همسر آن را از همان حقیقت قرار داد تا با روی آوردن به او آرامش پیدا کند؛ پس هنگامی که مرد او را در پوشش خود گرفت، زن به باری سبک باردار شد و از آن مراقبت کرد؛ پس آنگاه که سنگینبار شد، هر دو خداوندگارشان را خواندند که: «اگر به ما شایستهای عطا کنی، حتماً حتماً از قدرشناسان خواهیم بود.
توضیح ترجمه
- توضیح مفهوم «نفس واحدة» در ترجمهٔ آیهٔ نخست سورهٔ نساء بیان شد.
- ترجمهای که اغلب مترجمان از «لیسکن الیها» ارائه دادهاند، ترجمهٔ «لیسکن بها» است. بهنظر میرسد استفاده از این تعبیر در آیه برای تأکید بر ضرورت روی آوردن همسران به یکدیگر است.
- با توجه به مذکر و مؤنث نبودن ضمائر در فارسی از «مرد» و «زن» استفاده شد.
- «مرور بـ» بهمعنی «گذشتن و عبور کردن همراه با» است که برای بیان مفهوم «مراقبت و همراهی» بهکار میرود.
- «أثقلت» در اینجا مفعول ندارد و باب افعال در آن بر «صیرورت» دلالت دارد، همچون «أمسی» و «أثمر»؛ یعنی «سنگینبار شد». در لسان العرب نیز آمده است: «أثقلت المرأة: ثقل حملها».