ترجمهٔ آیهٔ ۹۸ سورهٔ انعام
وَهُوَ ٱلَّذِىٓ أَنشَأَكُم مِّن نَّفْسٍۢ وَٰحِدَةٍۢ فَمُسْتَقَرٌّۭ وَمُسْتَوْدَعٌۭ ۗ قَدْ فَصَّلْنَا ٱلْءَايَٰتِ لِقَوْمٍۢ يَفْقَهُونَ ﴿٩٨﴾
و اوست که شما را از یک حقیقت و گوهر انسانی پدید آورد؛ پس ماندگارید و موقت؛ به‌راستی ما نشانه‌ها را برای گروهی که می‌فهمند جدا جدا ارائه کرده‌ایم.
توضیح ترجمه
- توضیح معنای «نفس واحدة» در ترجمهٔ آیهٔ نخست سورهٔ نساء بیان شد.
- اگرچه «مستقر» در بسیاری از آیات قرآن به‌صورت اسم مکان و به‌معنای قرارگاه به‌کار رفته، ولی در این آیه و آیهٔ ۶ سورهٔ هود اسم مفعول است؛ زیرا به اشخاص و موجودات اشاره دارد. روایات نقل شده از اهل بیت (علیهم‌السلام) نیز با این برداشت هماهنگ‌تر است. بنا بر این بر خلاف بسیاری از مترجمان که «مستقر» و «مستودع» را به‌صورت اسم مکان ترجمه کرده‌اند، باید آن را «استقرار یافته» یعنی «ماندگار» و «امانتی» یعنی «موقت» ترجمه کرد.
- در جملهٔ «فمستقر ومستودع» عبارتی چون «منکم» در تقدیر است؛ یعنی «پس برخی از شما گروه ماندگاری و برخی از شما گروه موقتی هستید». اما از آنجا که در اصل جمله این نکته ظاهر نشده است، در ترجمه نیز نباید بیاید. البته اینکه این تقسیم دربارهٔ مخاطبان است از سیاق جمله به‌دست می‌آید و باید در ترجمه بازتاب داشته باشد.