ترجمهٔ آیهٔ ۲۴۶ سورهٔ بقره
أَلَمْ تَرَ إِلَى ٱلْمَلَإِ مِنۢ بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ مِنۢ بَعْدِ مُوسَىٰٓ إِذْ قَالُوا۟ لِنَبِىٍّۢ لَّهُمُ ٱبْعَثْ لَنَا مَلِكًۭا نُّقَٰتِلْ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ ۖ قَالَ هَلْ عَسَيْتُمْ إِن كُتِبَ عَلَيْكُمُ ٱلْقِتَالُ أَلَّا تُقَٰتِلُوا۟ ۖ قَالُوا۟ وَمَا لَنَآ أَلَّا نُقَٰتِلَ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ وَقَدْ أُخْرِجْنَا مِن دِيَٰرِنَا وَأَبْنَآئِنَا ۖ فَلَمَّا كُتِبَ عَلَيْهِمُ ٱلْقِتَالُ تَوَلَّوْا۟ إِلَّا قَلِيلًۭا مِّنْهُمْ ۗ وَٱللَّهُ عَلِيمٌۢ بِٱلظَّٰلِمِينَ ﴿٢٤٦﴾
آیا برخورداران از بنیاسرائیل را پس از موسی ندیدی وقتی به پیامبری که داشتند گفتند: «زمامداری برای ما بگمار تا در راه خدا پیکار کنیم.» گفت: «اگر پیکار بر شما مقرر شد و نجنگیدید چه؟» گفتند: «چرا در راه خدا نجنگیم در حالی که از خانهها و فرزندانمان رانده شدهایم؟» اما همین که پیکار بر آنها مقرر شد، جز اندکی از آنها رویگردان شدند. و خدا ستمگران را میشناسد.
توضیح ترجمه
- «ملأ» در اصل بهمعنی «پُر بودن» است و وقتی دربارهٔ افراد بهکار میرود، منظور، کسانی است که از ویژگی خاصی چون ثروت، موقعیت اجتماعی یا هر برتری مادی و معنوی، بهوفور برخوردار باشند.
- «نبي لهم» بهمعنی «پیامبری که برای آنها بود» است که اختصاص آن پیامبر به بنیاسرائیل را میرساند. از آنجا که این تعبیر در فارسی بهکار نمیرود، از نزدیکترین تعبیر معادل آن استفاده شد.
- «بعث» در اصل بهمعنی «برگزیدن و فرستادن در پی کار» است و معمولاً «بر انگیختن» ترجمه میشود، ولی «گماشتن» نیز در بر دارندهٔ همین مفهوم است و در سیاقی شبیه این آیه کاربرد بیشتری دارد.
- تعبیر «عسیتم...» از نظر لغوی بهمعنی «چهبسا اینگونه باشید که...» است و وقتی در کنار اداتی چون «هل» میآید و به جملهای پرسشی تبدیل میشود، مفهومی را بیان میکند که در تعابیر رایج فارسی معادلی برای آن سراغ نداریم؛ لذا از نزدیکترین تعبیر رایج بهجای آن استفاده شد.