ترجمهٔ آیهٔ ۱۳۵ سورهٔ بقره

توضیح ترجمه

1. همان‌گونه که در ترجمهٔ سورهٔ حمد بیان شد، «هدایت» در قرآن به‌معنی «راهنمایی» نیست، بلکه به‌معنی «راهبری» و «راه‌یابی» است.
2. مادهٔ «حنف» به‌معنی «انحراف و تمایل» است و قرآن «کسی که به حق تمایل می‌یابد و از قالب‌های تقلیدی ادیان رسمی انحراف پیدا می‌کند» را «حنیف» می‌نامد. این لقب ابتدا از سوی متولیان ادیان برای مذمّت و منحرف خواندن چنین افرادی به‌کار می‌رفته است، ولی قرآن این روحیه را می‌ستاید و دین حقیقی را حق‌طلبی می‌داند.
3. از آنجا که جملهٔ «بل ملة ابراهیم...» به سخن یهودیان و مسیحیانی که دین خود را شرط نجات و هدایت می‌دانستند پاسخ می‌دهد، فعل مقدر این جمله از همان سخن به‌دست می‌آید و مشخص می‌شود معنای آیه این است که «ملاک و شرط هدایت، حق‌طلبی است.»