مادهٔ «حنف»

توضیح در ترجمهٔ سوره بقره ۱۳۵

وَقَالُوا۟ كُونُوا۟ هُودًا أَوْ نَصَٰرَىٰ تَهْتَدُوا۟ ۗ قُلْ بَلْ مِلَّةَ إِبْرَٰهِۦمَ حَنِيفًۭا ۖ وَمَا كَانَ مِنَ ٱلْمُشْرِكِينَ

و گفتند: «یهودی یا نصرانی باشید تا راه یابید.» بگو: «بلکه آیین حق‌طلبانهٔ ابراهیم؛ که از مشرکان نبود.

مادهٔ «حنف» به‌معنی «انحراف و تمایل» است و قرآن «کسی که به حق تمایل می‌یابد و از قالب‌های تقلیدی ادیان رسمی انحراف پیدا می‌کند» را «حنیف» می‌نامد. این لقب ابتدا از سوی متولیان ادیان برای مذمّت و منحرف خواندن چنین افرادی به‌کار می‌رفته است، ولی قرآن این روحیه را می‌ستاید و دین حقیقی را حق‌طلبی می‌داند.