ترجمهٔ پیشنهادی آیات ۱۶۲ تا ۱۶۶ سورهٔ اعراف
فَبَدَّلَ الَّذِينَ ظَلَمُوا مِنْهُمْ قَوْلًا غَيْرَ الَّذِي قِيلَ لَهُمْ فَأَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ رِجْزًا مِنَ السَّمَاءِ بِمَا كَانُوا يَظْلِمُونَ ﴿١٦٢﴾
ولی از بینشان آنها که ستم کردند، سخنی را جایگزین ساختند که با آنچه به ایشان گفته شده بود، تفاوت داشت؛ پس به‌خاطر ستمی که می‌ورزیدند، بر آنان از آسمان عذابی هول‌آور فرستادیم.
«تبدیل» در لغت به‌معنی «قرار دادن چیزی در جای چیزی دیگر» است و ترجمهٔ آن توسط اغلب مترجمان به «تغییر» چندان دقیق نیست.
معنای «رِجز» در ترجمهٔ آیهٔ ۵۹ سورهٔ بقره توضیح داده شد.
وَاسْأَلْهُمْ عَنِ الْقَرْيَةِ الَّتِي كَانَتْ حَاضِرَةَ الْبَحْرِ إِذْ يَعْدُونَ فِي السَّبْتِ إِذْ تَأْتِيهِمْ حِيتَانُهُمْ يَوْمَ سَبْتِهِمْ شُرَّعًا وَيَوْمَ لَا يَسْبِتُونَ لَا تَأْتِيهِمْ كَذَٰلِكَ نَبْلُوهُمْ بِمَا كَانُوا يَفْسُقُونَ ﴿١٦٣﴾
و از آنان دربارهٔ آن آبادی که کنار دریا بود بپرس؛ هنگامی که در روز تعطیل از حدّش تجاوز می‌کردند؛ آن‌گاه که در روز تعطیلشان ماهیانشان آشکارا و آسوده نزدشان می‌آمدند؛ ولی در روزی که تعطیل نبودند، پیش آنها نمی‌آمدند؛ بدان‌سان آنان را به‌خاطر نابه‌کاری‌هایی که می‌کردند، می‌آزمودیم.
معنای «حاضر» در ترجمهٔ آیهٔ ۱۹۶ سورهٔ بقره بیان شد.
«سبت» به‌معنی «استراحت کردن پس از کار و فعالیت» است که به آن «تعطیلی» گفته می‌شود. استفاده از این تعبیر برای نامگذاری روز «شنبه» از آن جهت است که یهودیان آن روز را تعطیل می‌کردند.
مادهٔ «عدو» به‌معنی «تجاوز به حقوق دیگران» است و قید «حقوق دیگران» هم در اصل معنی آن وجود دارد؛ با این حال از آنجا که در اینجا در برابر فرد یا افرادی دیگر به‌کار نرفته، بهتر است آن را «تجاوز از حد خود» یا «تجاوز از حد تعیین‌شده» ترجمه کنیم.
«شرّع» جمع «شارع» و در اصل به‌معنی «ایجاد کنندهٔ راه آشکار» است؛ لذا برای «حرکت آشکار، بدون مانع و همراه با احساس امنیت» نیز به‌کار می‌رود. منظور از این تعبیر، حرکت آشکار و آسودهٔ ماهیان است.
معنای «فسق» در ترجمهٔ آیهٔ ۲۶ سورهٔ بقره بیان شد.
وَإِذْ قَالَتْ أُمَّةٌ مِنْهُمْ لِمَ تَعِظُونَ قَوْمًا اللَّهُ مُهْلِكُهُمْ أَوْ مُعَذِّبُهُمْ عَذَابًا شَدِيدًا قَالُوا مَعْذِرَةً إِلَىٰ رَبِّكُمْ وَلَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ ﴿١٦٤﴾
و هنگامی که دسته‌ای از آنان گفتند: «چرا گروهی را پند می‌دهید که خدا نابودکنندهٔ آنها یا عذاب‌کنندهٔ آنان به عذابی سخت است؟» گفتند: «به‌عنوان عذرخواهی از خداوندگارتان و باشد که پروا کنند.»
«معذرة» به‌معنی «پوزش‌خواهی بابت خطا و کوتاهی» است. بنا بر این برخلاف بسیاری از مترجمان که آن را «داشتن عذر و حجت» ترجمه کرده‌اند، منظور از عبارت این است که با این کار می‌خواهیم بابت کوتاهی و خطایی که به‌عنوان یک اجتماع در این زمینه داشته‌ایم، عذرخواهی کنیم و نشان دهیم در حال جبران و اصلاحیم.
فَلَمَّا نَسُوا مَا ذُكِّرُوا بِهِ أَنْجَيْنَا الَّذِينَ يَنْهَوْنَ عَنِ السُّوءِ وَأَخَذْنَا الَّذِينَ ظَلَمُوا بِعَذَابٍ بَئِيسٍ بِمَا كَانُوا يَفْسُقُونَ ﴿١٦٥﴾
پس وقتی آنچه را که به ایشان گوشزد شده بود فراموش کردند، کسانی را که از بدی بازمی‌داشتند نجات دادیم و کسانی را که ستم کردند، به‌خاطر نابه‌کاری‌هایی که انجام می‌دادند، به عذابی سخت گرفتار کردیم.
«بئیس» از مادهٔ «بأس» است که توضیح آن در ترجمهٔ آیهٔ ۱۷۷ سورهٔ بقره بیان شد.
فَلَمَّا عَتَوْا عَنْ مَا نُهُوا عَنْهُ قُلْنَا لَهُمْ كُونُوا قِرَدَةً خَاسِئِينَ ﴿١٦٦﴾
پس هنگامی که از آنچه از آن بازداشته شده بودند سرپیچی کردند، به آنان گفتیم: «بوزینه‌هایی رانده‌شده و درمانده باشید.»
توضیح معنای مادهٔ «عتو» در ترجمهٔ آیهٔ ۷۷ همین سوره بیان شد.
مادهٔ «خسأ» به‌معنی راندن و دور کردن همراه با خواری است.
این ترجمه با نقد و نظر شما اصلاح و ویرایش خواهد شد.
#ترجمه_گروهی_قرآن
@hamidhossaini
فَبَدَّلَ الَّذِينَ ظَلَمُوا مِنْهُمْ قَوْلًا غَيْرَ الَّذِي قِيلَ لَهُمْ فَأَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ رِجْزًا مِنَ السَّمَاءِ بِمَا كَانُوا يَظْلِمُونَ ﴿١٦٢﴾
ولی از بینشان آنها که ستم کردند، سخنی را جایگزین ساختند که با آنچه به ایشان گفته شده بود، تفاوت داشت؛ پس به‌خاطر ستمی که می‌ورزیدند، بر آنان از آسمان عذابی هول‌آور فرستادیم.
«تبدیل» در لغت به‌معنی «قرار دادن چیزی در جای چیزی دیگر» است و ترجمهٔ آن توسط اغلب مترجمان به «تغییر» چندان دقیق نیست.
معنای «رِجز» در ترجمهٔ آیهٔ ۵۹ سورهٔ بقره توضیح داده شد.
وَاسْأَلْهُمْ عَنِ الْقَرْيَةِ الَّتِي كَانَتْ حَاضِرَةَ الْبَحْرِ إِذْ يَعْدُونَ فِي السَّبْتِ إِذْ تَأْتِيهِمْ حِيتَانُهُمْ يَوْمَ سَبْتِهِمْ شُرَّعًا وَيَوْمَ لَا يَسْبِتُونَ لَا تَأْتِيهِمْ كَذَٰلِكَ نَبْلُوهُمْ بِمَا كَانُوا يَفْسُقُونَ ﴿١٦٣﴾
و از آنان دربارهٔ آن آبادی که کنار دریا بود بپرس؛ هنگامی که در روز تعطیل از حدّش تجاوز می‌کردند؛ آن‌گاه که در روز تعطیلشان ماهیانشان آشکارا و آسوده نزدشان می‌آمدند؛ ولی در روزی که تعطیل نبودند، پیش آنها نمی‌آمدند؛ بدان‌سان آنان را به‌خاطر نابه‌کاری‌هایی که می‌کردند، می‌آزمودیم.
معنای «حاضر» در ترجمهٔ آیهٔ ۱۹۶ سورهٔ بقره بیان شد.
«سبت» به‌معنی «استراحت کردن پس از کار و فعالیت» است که به آن «تعطیلی» گفته می‌شود. استفاده از این تعبیر برای نامگذاری روز «شنبه» از آن جهت است که یهودیان آن روز را تعطیل می‌کردند.
مادهٔ «عدو» به‌معنی «تجاوز به حقوق دیگران» است و قید «حقوق دیگران» هم در اصل معنی آن وجود دارد؛ با این حال از آنجا که در اینجا در برابر فرد یا افرادی دیگر به‌کار نرفته، بهتر است آن را «تجاوز از حد خود» یا «تجاوز از حد تعیین‌شده» ترجمه کنیم.
«شرّع» جمع «شارع» و در اصل به‌معنی «ایجاد کنندهٔ راه آشکار» است؛ لذا برای «حرکت آشکار، بدون مانع و همراه با احساس امنیت» نیز به‌کار می‌رود. منظور از این تعبیر، حرکت آشکار و آسودهٔ ماهیان است.
معنای «فسق» در ترجمهٔ آیهٔ ۲۶ سورهٔ بقره بیان شد.
وَإِذْ قَالَتْ أُمَّةٌ مِنْهُمْ لِمَ تَعِظُونَ قَوْمًا اللَّهُ مُهْلِكُهُمْ أَوْ مُعَذِّبُهُمْ عَذَابًا شَدِيدًا قَالُوا مَعْذِرَةً إِلَىٰ رَبِّكُمْ وَلَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ ﴿١٦٤﴾
و هنگامی که دسته‌ای از آنان گفتند: «چرا گروهی را پند می‌دهید که خدا نابودکنندهٔ آنها یا عذاب‌کنندهٔ آنان به عذابی سخت است؟» گفتند: «به‌عنوان عذرخواهی از خداوندگارتان و باشد که پروا کنند.»
«معذرة» به‌معنی «پوزش‌خواهی بابت خطا و کوتاهی» است. بنا بر این برخلاف بسیاری از مترجمان که آن را «داشتن عذر و حجت» ترجمه کرده‌اند، منظور از عبارت این است که با این کار می‌خواهیم بابت کوتاهی و خطایی که به‌عنوان یک اجتماع در این زمینه داشته‌ایم، عذرخواهی کنیم و نشان دهیم در حال جبران و اصلاحیم.
فَلَمَّا نَسُوا مَا ذُكِّرُوا بِهِ أَنْجَيْنَا الَّذِينَ يَنْهَوْنَ عَنِ السُّوءِ وَأَخَذْنَا الَّذِينَ ظَلَمُوا بِعَذَابٍ بَئِيسٍ بِمَا كَانُوا يَفْسُقُونَ ﴿١٦٥﴾
پس وقتی آنچه را که به ایشان گوشزد شده بود فراموش کردند، کسانی را که از بدی بازمی‌داشتند نجات دادیم و کسانی را که ستم کردند، به‌خاطر نابه‌کاری‌هایی که انجام می‌دادند، به عذابی سخت گرفتار کردیم.
«بئیس» از مادهٔ «بأس» است که توضیح آن در ترجمهٔ آیهٔ ۱۷۷ سورهٔ بقره بیان شد.
فَلَمَّا عَتَوْا عَنْ مَا نُهُوا عَنْهُ قُلْنَا لَهُمْ كُونُوا قِرَدَةً خَاسِئِينَ ﴿١٦٦﴾
پس هنگامی که از آنچه از آن بازداشته شده بودند سرپیچی کردند، به آنان گفتیم: «بوزینه‌هایی رانده‌شده و درمانده باشید.»
توضیح معنای مادهٔ «عتو» در ترجمهٔ آیهٔ ۷۷ همین سوره بیان شد.
مادهٔ «خسأ» به‌معنی راندن و دور کردن همراه با خواری است.
این ترجمه با نقد و نظر شما اصلاح و ویرایش خواهد شد.
#ترجمه_گروهی_قرآن
@hamidhossaini