ترجمهٔ پیشنهادی آیات ۵۶ تا ۶۰ سورهٔ مائده
وَمَنْ يَتَوَلَّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَالَّذِينَ آمَنُوا فَإِنَّ حِزْبَ اللَّهِ هُمُ الْغَالِبُونَ ﴿۵۶﴾
و هر کس با رویگردان شدن به‌سوی خدا و فرستادهٔ او و کسانی که ایمان آورده‌اند، آنها را گردانندهٔ امور خود قرار دهد، پس به راستی حزب خدا همان پیروزمندان‌اند.
توضیح معنای «تولي» در ترجمهٔ آیهٔ ۵۱ همین سوره بیان شد.
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا الَّذِينَ اتَّخَذُوا دِينَكُمْ هُزُوًا وَلَعِبًا مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَالْكُفَّارَ أَوْلِيَاءَ وَاتَّقُوا اللَّهَ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ ﴿۵۷﴾
ای کسانی که ایمان آورده‌اید، از میان کسانی که پیش از شما به آنها کتاب داده شده، کسانی که دینتان را به ریشخند و بازی می‌گیرند و حق‌پوشان را به‌عنوان گردانندگان امور بر نگزینید و اگر مؤمنید از خدا پروا داشته باشید.
در برخی از روایت‌های قرآن کلمهٔ «الکفار» مجرور خوانده شده است که به‌نظر می‌رسد سازگاری بیشتری با پیام آیه دارد. در این صورت باید عبارت مربوط این‌گونه ترجمه شود: «از میان کسانی که پیش از شما به آنها کتاب داده شده و از میان حق‌پوشان، کسانی را که دینتان را به ریشخند و بازی می‌گیرند به‌عنوان گردانندگان امور بر نگزینید».
وَإِذَا نَادَيْتُمْ إِلَى الصَّلَاةِ اتَّخَذُوهَا هُزُوًا وَلَعِبًا ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لَا يَعْقِلُونَ ﴿۵۸﴾
و هنگامی که به نماز فرا می‌خوانید، آن را به ریشخند و بازی می‌گیرند؛ از آن رو که آنها گروهی هستند که درک نمی‌کنند.
فعل «عقل» به‌معنی «درک کردن» است و نه «اندیشیدن» یا «خرد داشتن».
قُلْ يَا أَهْلَ الْكِتَابِ هَلْ تَنْقِمُونَ مِنَّا إِلَّا أَنْ آمَنَّا بِاللَّهِ وَمَا أُنْزِلَ إِلَيْنَا وَمَا أُنْزِلَ مِنْ قَبْلُ وَأَنَّ أَكْثَرَكُمْ فَاسِقُونَ ﴿۵۹﴾
بگو: «ای اهل کتاب، آیا با ما جز به این‌‌خاطر برخورد می‌کنید که به خدا و آنچه به‌سویمان فرو فرستاده شده و آنچه قبلاً فرو فرستاده شده بود ایمان آورده‌ایم؟ و اینکه بیشترتان نابه‌کارید؟»
مادهٔ «نقم» به‌معنی «مؤاخذه و ناخشنودی» است که در تعابیر رایج فارسی برای بیان این مفهوم جامع از تعبیر «برخورد کردن» استفاده می‌شود.
معنای «فاسق» در ترجمهٔ آیهٔ ۲۶ سورهٔ بقره بیان شد.
قُلْ هَلْ أُنَبِّئُكُمْ بِشَرٍّ مِنْ ذَلِكَ مَثُوبَةً عِنْدَ اللَّهِ مَنْ لَعَنَهُ اللَّهُ وَغَضِبَ عَلَيْهِ وَجَعَلَ مِنْهُمُ الْقِرَدَةَ وَالْخَنَازِيرَ وَعَبَدَ الطَّاغُوتَ أُولَئِكَ شَرٌّ مَكَانًا وَأَضَلُّ عَنْ سَوَاءِ السَّبِيلِ ﴿۶۰﴾
بگو: «آیا به شما از سزایی بدتر از آن نزد خدا خبر دهم؟ کسی که خدا او را از رحمتش دور ساخت و بر او خشم گرفت - و برخی از ایشان را به‌صورت بوزینه‌ها و خوک‌ها قرار داد - و آن که جلوهٔ گردنکشی را بندگی کرد؛ چنین کسانی جایگاه بدتری دارند و میانهٔ راه را گم کرده است.»
توضیح معنای «لعن» در ترجمهٔ آیهٔ ۸۸ سورهٔ بقره گذشت.
«عبد» فعل مفرد است و باید در ادامهٔ توصیف «من لعنه الله» در نظر گرفته شود.
معنای «طاغوت» در ترجمهٔ آیات ۲۵۶ و ۲۵۷ سورهٔ بقره بیان شد
توضیح معنا و ترکیب نحوی «سواء السبیل» در ترجمهٔ آیهٔ ۱۰۸ سورهٔ بقره بیان شد.
این ترجمه با نقد و نظر شما اصلاح و ویرایش خواهد شد.
#ترجمه_گروهی_قرآن
@hamidhossaini
وَمَنْ يَتَوَلَّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَالَّذِينَ آمَنُوا فَإِنَّ حِزْبَ اللَّهِ هُمُ الْغَالِبُونَ ﴿۵۶﴾
و هر کس با رویگردان شدن به‌سوی خدا و فرستادهٔ او و کسانی که ایمان آورده‌اند، آنها را گردانندهٔ امور خود قرار دهد، پس به راستی حزب خدا همان پیروزمندان‌اند.
توضیح معنای «تولي» در ترجمهٔ آیهٔ ۵۱ همین سوره بیان شد.
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا الَّذِينَ اتَّخَذُوا دِينَكُمْ هُزُوًا وَلَعِبًا مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَالْكُفَّارَ أَوْلِيَاءَ وَاتَّقُوا اللَّهَ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ ﴿۵۷﴾
ای کسانی که ایمان آورده‌اید، از میان کسانی که پیش از شما به آنها کتاب داده شده، کسانی که دینتان را به ریشخند و بازی می‌گیرند و حق‌پوشان را به‌عنوان گردانندگان امور بر نگزینید و اگر مؤمنید از خدا پروا داشته باشید.
در برخی از روایت‌های قرآن کلمهٔ «الکفار» مجرور خوانده شده است که به‌نظر می‌رسد سازگاری بیشتری با پیام آیه دارد. در این صورت باید عبارت مربوط این‌گونه ترجمه شود: «از میان کسانی که پیش از شما به آنها کتاب داده شده و از میان حق‌پوشان، کسانی را که دینتان را به ریشخند و بازی می‌گیرند به‌عنوان گردانندگان امور بر نگزینید».
وَإِذَا نَادَيْتُمْ إِلَى الصَّلَاةِ اتَّخَذُوهَا هُزُوًا وَلَعِبًا ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لَا يَعْقِلُونَ ﴿۵۸﴾
و هنگامی که به نماز فرا می‌خوانید، آن را به ریشخند و بازی می‌گیرند؛ از آن رو که آنها گروهی هستند که درک نمی‌کنند.
فعل «عقل» به‌معنی «درک کردن» است و نه «اندیشیدن» یا «خرد داشتن».
قُلْ يَا أَهْلَ الْكِتَابِ هَلْ تَنْقِمُونَ مِنَّا إِلَّا أَنْ آمَنَّا بِاللَّهِ وَمَا أُنْزِلَ إِلَيْنَا وَمَا أُنْزِلَ مِنْ قَبْلُ وَأَنَّ أَكْثَرَكُمْ فَاسِقُونَ ﴿۵۹﴾
بگو: «ای اهل کتاب، آیا با ما جز به این‌‌خاطر برخورد می‌کنید که به خدا و آنچه به‌سویمان فرو فرستاده شده و آنچه قبلاً فرو فرستاده شده بود ایمان آورده‌ایم؟ و اینکه بیشترتان نابه‌کارید؟»
مادهٔ «نقم» به‌معنی «مؤاخذه و ناخشنودی» است که در تعابیر رایج فارسی برای بیان این مفهوم جامع از تعبیر «برخورد کردن» استفاده می‌شود.
معنای «فاسق» در ترجمهٔ آیهٔ ۲۶ سورهٔ بقره بیان شد.
قُلْ هَلْ أُنَبِّئُكُمْ بِشَرٍّ مِنْ ذَلِكَ مَثُوبَةً عِنْدَ اللَّهِ مَنْ لَعَنَهُ اللَّهُ وَغَضِبَ عَلَيْهِ وَجَعَلَ مِنْهُمُ الْقِرَدَةَ وَالْخَنَازِيرَ وَعَبَدَ الطَّاغُوتَ أُولَئِكَ شَرٌّ مَكَانًا وَأَضَلُّ عَنْ سَوَاءِ السَّبِيلِ ﴿۶۰﴾
بگو: «آیا به شما از سزایی بدتر از آن نزد خدا خبر دهم؟ کسی که خدا او را از رحمتش دور ساخت و بر او خشم گرفت - و برخی از ایشان را به‌صورت بوزینه‌ها و خوک‌ها قرار داد - و آن که جلوهٔ گردنکشی را بندگی کرد؛ چنین کسانی جایگاه بدتری دارند و میانهٔ راه را گم کرده است.»
توضیح معنای «لعن» در ترجمهٔ آیهٔ ۸۸ سورهٔ بقره گذشت.
«عبد» فعل مفرد است و باید در ادامهٔ توصیف «من لعنه الله» در نظر گرفته شود.
معنای «طاغوت» در ترجمهٔ آیات ۲۵۶ و ۲۵۷ سورهٔ بقره بیان شد
توضیح معنا و ترکیب نحوی «سواء السبیل» در ترجمهٔ آیهٔ ۱۰۸ سورهٔ بقره بیان شد.
این ترجمه با نقد و نظر شما اصلاح و ویرایش خواهد شد.
#ترجمه_گروهی_قرآن
@hamidhossaini