یادداشت‌ها#۲۵۵۱

ترجمهٔ پیشنهادی آیات ۱۳ تا ۱۸ سورهٔ نساء

تِلْكَ حُدُودُ اللَّهِ وَمَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَرَسُولَهُ يُدْخِلْهُ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا وَذَلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ ﴿۱۳﴾
آنها قوانین سفت و سخت خداست و هر کس از خدا و فرستاده‌اش فرمان برد، او را به باغ‌هایی وارد می‌کند که از زیرشان نهرها روان است، در حالی که در آنها جاودانه خواهند بود؛ و آن است کامیابی سترگ.

معنای «حدود» در ترجمهٔ آیهٔ ۱۸۷ سورهٔ بقره گذشت.
توضیح معنای «فوز» در ترجمهٔ آیهٔ ۱۸۵ سورهٔ آل‌عمران بیان شد.

وَمَنْ يَعْصِ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَيَتَعَدَّ حُدُودَهُ يُدْخِلْهُ نَارًا خَالِدًا فِيهَا وَلَهُ عَذَابٌ مُهِينٌ ﴿۱۴﴾
و هر کس خدا و فرستاده‌اش را نافرمانی و از قوانین قاطعش تجاوز کند، او را وارد آتشی خواهد کرد، در حالی که در آن جاودانه خواهد بود و عذابی خوارکننده خواهد داشت.

«خالداً» باید به‌صورت حال ترجمه شود، همان‌گونه که «خالدین» در آیهٔ قبل و آیات مشابه، همین نقش و معنی را دارد.

وَاللَّاتِي يَأْتِينَ الْفَاحِشَةَ مِنْ نِسَائِكُمْ فَاسْتَشْهِدُوا عَلَيْهِنَّ أَرْبَعَةً مِنْكُمْ فَإِنْ شَهِدُوا فَأَمْسِكُوهُنَّ فِي الْبُيُوتِ حَتَّى يَتَوَفَّاهُنَّ الْمَوْتُ أَوْ يَجْعَلَ اللَّهُ لَهُنَّ سَبِيلًا ﴿۱۵﴾
و آن کسانی از زنانتان که کار زشت آشکار به‌جا می‌آورند، چهار تن از خودتان را بر ایشان گواه بگیرید؛ پس اگر گواهی دادند، آنها را در خانه‌ها بازداشت کنید تا مرگ جانشان را بگیرد یا خدا برایشان راهی قرار دهد.

معنای «فحشاء» در ترجمهٔ آیهٔ ۱۶۹ سورهٔ بقره بیان شد.
معنای «توفّي» و شیوهٔ بیان معادل آن در ترجمهٔ آیهٔ ۲۳۴ سورهٔ بقره گذشت.

وَاللَّذَانِ يَأْتِيَانِهَا مِنْكُمْ فَآذُوهُمَا فَإِنْ تَابَا وَأَصْلَحَا فَأَعْرِضُوا عَنْهُمَا إِنَّ اللَّهَ كَانَ تَوَّابًا رَحِيمًا ﴿۱۶﴾
و آن دو نفر از شما که آن را مرتکب می‌شوند، آزارشان دهید؛ اما اگر توبه و اصلاح کردند از آنها صرف نظر کنید که به‌راستی خدا بسیار بازگشت‌کنندهٔ بر گناهکاران و مهربان است.

توضیح معنای «توّاب» در ترجمهٔ آیهٔ ۳۷ سورهٔ بقره بیان شد.

إِنَّمَا التَّوْبَةُ عَلَى اللَّهِ لِلَّذِينَ يَعْمَلُونَ السُّوءَ بِجَهَالَةٍ ثُمَّ يَتُوبُونَ مِنْ قَرِيبٍ فَأُولَئِكَ يَتُوبُ اللَّهُ عَلَيْهِمْ وَكَانَ اللَّهُ عَلِيمًا حَكِيمًا ﴿۱۷﴾
بازگشت بر گناهکاران بر عهدهٔ خداست، تنها برای کسانی که از روی نادانی بد کرده، سپس بلافاصله توبه می‌کنند که خدا بر ایشان باز می‌گردد و خدا همواره دانا و فرزانه است.

تعبیر «علی الله» مفهوم «بر عهدهٔ خدا بودن» را می‌رساند، نه مفاهیمی چون «نزد خدا بودن» یا «پذیرفتن توبه» که اغلب مترجمان به‌کار برده‌اند.

وَلَيْسَتِ التَّوْبَةُ لِلَّذِينَ يَعْمَلُونَ السَّيِّئَاتِ حَتَّى إِذَا حَضَرَ أَحَدَهُمُ الْمَوْتُ قَالَ إِنِّي تُبْتُ الْآنَ وَلَا الَّذِينَ يَمُوتُونَ وَهُمْ كُفَّارٌ أُولَئِكَ أَعْتَدْنَا لَهُمْ عَذَابًا أَلِيمًا ﴿۱۸﴾
و توبه برای کسانی نیست که بدی‌ها را انجام می‌دهند تا آن‌گاه که مرگ یکیشان فرا رسد، گوید: «به‌راستی اکنون توبه کردم» و نه کسانی که در حال حق‌پوشی می‌میرند؛ آنها برایشان عذابی دردناک حاضر کرده‌ایم.

«اعتاد» از مادهٔ «عتد» به‌معنی «حاضر کردن است» و با «آماده کردن» تفاوت دارد؛ همان‌گونه که هر دو با «إعداد» که توضیح معنای آن در ترجمهٔ آیهٔ ۲۴ سورهٔ بقره بیان شد تفاوت دارند.

این ترجمه با نقد و نظر شما اصلاح و ویرایش خواهد شد.

#ترجمه_گروهی_قرآن

@hamidhossaini
مشاهده در Telegramقرآن۴:۱۳–۱۸

امتحان کنید

راهنما

  • نوشتن اعراب لازم نیست: «الرحمن» واژهٔ «ٱلرَّحْمَٰنِ» را پیدا می‌کند.
  • ی و ک عربی و فارسی و نیم‌فاصله یکسان در نظر گرفته می‌شوند.
  • برای عبارت دقیق، آن را در گیومه بگذارید.
  • برای رفتن به یک آیه بنویسید ۲:۲۵۵ یا «بقره ۲۵۵».