ترجمهٔ پیشنهادی آیات ۶۳ تا ۶۸ سورهٔ آلعمران
فَإِنْ تَوَلَّوْا فَإِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ بِالْمُفْسِدِينَ ﴿۶۳﴾
اما اگر رویگردان شدند، بهراستی خدا به (حال) مفسدان داناست.
توضیح معنای «تولّي» در ترجمهٔ آیهٔ ۸۳ سورهٔ بقره گذشت.
قُلْ يَا أَهْلَ الْكِتَابِ تَعَالَوْا إِلَى كَلِمَةٍ سَوَاءٍ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ أَلَّا نَعْبُدَ إِلَّا اللَّهَ وَلَا نُشْرِكَ بِهِ شَيْئًا وَلَا يَتَّخِذَ بَعْضُنَا بَعْضًا أَرْبَابًا مِنْ دُونِ اللَّهِ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقُولُوا اشْهَدُوا بِأَنَّا مُسْلِمُونَ ﴿۶۴﴾
بگو: «ای اهل کتاب، بیایید بهسوی کلمهای که میان ما و شما یکسان است: اینکه جز خدا را بندگی نکنیم و چیزی را شریک او قرار ندهیم و برخی از ما برخی دیگر را خداوندگارانی بهجای خدا بر نگیرند.» اما اگر رویگردان شدند، بگویید: «شاهد باشید که ما قطعاً تسلیم حقّیم.»
توضیح معنای «عبادت» در ترجمهٔ آیهٔ پنجم سورهٔ حمد گذشت.
«ارباب» جمع «ربّ» است و توضیح معنای این واژه در ترجمهٔ آیهٔ دوم سورهٔ حمد گذشت.
يَا أَهْلَ الْكِتَابِ لِمَ تُحَاجُّونَ فِي إِبْرَاهِيمَ وَمَا أُنْزِلَتِ التَّوْرَاةُ وَالْإِنْجِيلُ إِلَّا مِنْ بَعْدِهِ أَفَلَا تَعْقِلُونَ ﴿۶۵﴾
ای اهل کتاب، چرا دربارهٔ ابراهیم بحث میکنید، در حالی که تورات و انجیل جز پس از او فرو فرستاده نشد؟ آیا درک نمیکنید؟!
توضیح معنای «حاجّ» در ترجمهٔ آیهٔ ۱۳۹ سورهٔ بقره گذشت.
هَا أَنْتُمْ هَؤُلَاءِ حَاجَجْتُمْ فِيمَا لَكُمْ بِهِ عِلْمٌ فَلِمَ تُحَاجُّونَ فِيمَا لَيْسَ لَكُمْ بِهِ عِلْمٌ وَاللَّهُ يَعْلَمُ وَأَنْتُمْ لَا تَعْلَمُونَ ﴿۶۶﴾
هان، شما همان کسانی هستید که در آنچه به آن دانشی داشتید بحث کردید؛ پس چرا در آنچه به آن دانشی ندارید بحث میکنید؟ در حالی که خدا میداند و شما نمیدانید.
نکره بودن «علم» باید در ترجمه بازتاب پیدا کند.
مَا كَانَ إِبْرَاهِيمُ يَهُودِيًّا وَلَا نَصْرَانِيًّا وَلَكِنْ كَانَ حَنِيفًا مُسْلِمًا وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِينَ ﴿۶۷﴾
ابراهیم نه یهودی بود و نه نصرانی؛ بلکه حقطلبی بود تسلیم حق و از مشرکان نبود.
توضیح معنای «حنیف» در ترجمهٔ آیهٔ ۱۳۵ سورهٔ بقره بیان شد.
معنای «اسلام» در قرآن در ترجمهٔ آیهٔ ۱۹ همین سوره توضیح داده شد.
إِنَّ أَوْلَى النَّاسِ بِإِبْرَاهِيمَ لَلَّذِينَ اتَّبَعُوهُ وَهَذَا النَّبِيُّ وَالَّذِينَ آمَنُوا وَاللَّهُ وَلِيُّ الْمُؤْمِنِينَ ﴿۶۸﴾
بهراستی نزدیکترین مردم به ابراهیم قطعاً کسانیاند که از او پیروی کردهاند و این پیامبر و کسانی که ایمان آوردهاند؛ و خدا سرپرست مؤمنان است.
«أولی» افعل تفضیل از مادهٔ «ولي» بهمعنی «پشت و چسبیده به چیزی بودن» است و وقتی بهصورت صفت تفضیلی بهکار رود، نزدیکی و چسبیدگی بیشتر را در جنبههای مادی یا معنوی میرساند. «وليّ» صفت مشبهه از همین ماده و بهمعنای «کسی که امور را بدون دخالت و وساطت دیگران بر عهده دارد» است که در فارسی به آن «سرپرست» یا «گردانندهٔ امور» میگویند.
این ترجمه با نقد و نظر شما اصلاح و ویرایش خواهد شد.
#ترجمه_گروهی_قرآن
@hamidhossaini
فَإِنْ تَوَلَّوْا فَإِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ بِالْمُفْسِدِينَ ﴿۶۳﴾
اما اگر رویگردان شدند، بهراستی خدا به (حال) مفسدان داناست.
توضیح معنای «تولّي» در ترجمهٔ آیهٔ ۸۳ سورهٔ بقره گذشت.
قُلْ يَا أَهْلَ الْكِتَابِ تَعَالَوْا إِلَى كَلِمَةٍ سَوَاءٍ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ أَلَّا نَعْبُدَ إِلَّا اللَّهَ وَلَا نُشْرِكَ بِهِ شَيْئًا وَلَا يَتَّخِذَ بَعْضُنَا بَعْضًا أَرْبَابًا مِنْ دُونِ اللَّهِ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقُولُوا اشْهَدُوا بِأَنَّا مُسْلِمُونَ ﴿۶۴﴾
بگو: «ای اهل کتاب، بیایید بهسوی کلمهای که میان ما و شما یکسان است: اینکه جز خدا را بندگی نکنیم و چیزی را شریک او قرار ندهیم و برخی از ما برخی دیگر را خداوندگارانی بهجای خدا بر نگیرند.» اما اگر رویگردان شدند، بگویید: «شاهد باشید که ما قطعاً تسلیم حقّیم.»
توضیح معنای «عبادت» در ترجمهٔ آیهٔ پنجم سورهٔ حمد گذشت.
«ارباب» جمع «ربّ» است و توضیح معنای این واژه در ترجمهٔ آیهٔ دوم سورهٔ حمد گذشت.
يَا أَهْلَ الْكِتَابِ لِمَ تُحَاجُّونَ فِي إِبْرَاهِيمَ وَمَا أُنْزِلَتِ التَّوْرَاةُ وَالْإِنْجِيلُ إِلَّا مِنْ بَعْدِهِ أَفَلَا تَعْقِلُونَ ﴿۶۵﴾
ای اهل کتاب، چرا دربارهٔ ابراهیم بحث میکنید، در حالی که تورات و انجیل جز پس از او فرو فرستاده نشد؟ آیا درک نمیکنید؟!
توضیح معنای «حاجّ» در ترجمهٔ آیهٔ ۱۳۹ سورهٔ بقره گذشت.
هَا أَنْتُمْ هَؤُلَاءِ حَاجَجْتُمْ فِيمَا لَكُمْ بِهِ عِلْمٌ فَلِمَ تُحَاجُّونَ فِيمَا لَيْسَ لَكُمْ بِهِ عِلْمٌ وَاللَّهُ يَعْلَمُ وَأَنْتُمْ لَا تَعْلَمُونَ ﴿۶۶﴾
هان، شما همان کسانی هستید که در آنچه به آن دانشی داشتید بحث کردید؛ پس چرا در آنچه به آن دانشی ندارید بحث میکنید؟ در حالی که خدا میداند و شما نمیدانید.
نکره بودن «علم» باید در ترجمه بازتاب پیدا کند.
مَا كَانَ إِبْرَاهِيمُ يَهُودِيًّا وَلَا نَصْرَانِيًّا وَلَكِنْ كَانَ حَنِيفًا مُسْلِمًا وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِينَ ﴿۶۷﴾
ابراهیم نه یهودی بود و نه نصرانی؛ بلکه حقطلبی بود تسلیم حق و از مشرکان نبود.
توضیح معنای «حنیف» در ترجمهٔ آیهٔ ۱۳۵ سورهٔ بقره بیان شد.
معنای «اسلام» در قرآن در ترجمهٔ آیهٔ ۱۹ همین سوره توضیح داده شد.
إِنَّ أَوْلَى النَّاسِ بِإِبْرَاهِيمَ لَلَّذِينَ اتَّبَعُوهُ وَهَذَا النَّبِيُّ وَالَّذِينَ آمَنُوا وَاللَّهُ وَلِيُّ الْمُؤْمِنِينَ ﴿۶۸﴾
بهراستی نزدیکترین مردم به ابراهیم قطعاً کسانیاند که از او پیروی کردهاند و این پیامبر و کسانی که ایمان آوردهاند؛ و خدا سرپرست مؤمنان است.
«أولی» افعل تفضیل از مادهٔ «ولي» بهمعنی «پشت و چسبیده به چیزی بودن» است و وقتی بهصورت صفت تفضیلی بهکار رود، نزدیکی و چسبیدگی بیشتر را در جنبههای مادی یا معنوی میرساند. «وليّ» صفت مشبهه از همین ماده و بهمعنای «کسی که امور را بدون دخالت و وساطت دیگران بر عهده دارد» است که در فارسی به آن «سرپرست» یا «گردانندهٔ امور» میگویند.
این ترجمه با نقد و نظر شما اصلاح و ویرایش خواهد شد.
#ترجمه_گروهی_قرآن
@hamidhossaini